Klaar met klaaroveren

En zo is deze periode echt een periode van dingen voor het laatst doen. Na ruim acht jaar brigadieren hing Mr. T. afgelopen week zijn reflecterende brigadiersjas definitief aan de kapstok en zijn klaaroverbordje (het zal vast een naam hebben, maar ik weet niet welke) stak hij in de bak eronder.

Bij onze school is het gebruikelijk dat kinderen vanaf eind groep zeven brigadieren (ze beginnen als groep acht op kamp gaat) en dat dan vervolgens een jaar doen totdat ze zelf als groep acht’er op kamp gaan. Ook De Scholier was vorige week dus klaar.

Er stoppen dit jaar 13 volwassen brigadiers waar Mr. T. er dus een van is. Het zijn allemaal ouders die al jaren wekelijks in touw zijn voor de veiligheid van andermans kinderen. Tot nu toe zijn er 4 nieuwe ouders gevonden die willen brigadieren. Dat schiet dus niet op.

In het dorp hier woont een gezin met vijf kinderen. De moeder daarvan werkt niet, maar zij heeft nog nooit ook maar één keer gebrigadierd. Dat is eigenlijk best een beetje onverteerbaar. Andere mensen zorgen er al jaren voor dat haar kinderen (ze wonen in het buitengebied) al jaren veilig naar school kunnen, maar zelf meehelpen … En zo zijn er nog wel wat meer gezinnen die wel profiteren en niet meehelpen. Ik heb daar best een mening over. Maar ach, die heb ik over zoveel dingen. Zoals bijvoorbeeld wel je kinderen aanmelden voor de kindervakantieweek en nooit meehelpen (als is het maar een dagdeel) …

Ik weet best dat je anderen niet mag verplichten tot het meehelpen met dingen, maar het zijn wel de dingen die ertoe doen. Kinderen veilig naar school, leuke dingen die georganiseerd worden: zonder vrijwilligers komt er niets van de grond.

Eigenlijk ben ik best benieuwd hoe lang ze het nog volhouden met het brigadieren. Werd er in de tijd dat De Student naar school ging nog op twee plekken vier keer per dag gebrigadierd, nu is dat nog maar op één plek. Ook de coördinator stopt dit jaar en dat is nog best een klus hoor: zorgen dat het schema steeds weer klopt. En dan zijn er altijd mensen die moeten regelmatig moeten ruilen omdat ze bijvoorbeeld ineens moeten werken of een andere afspraak hebben. Mr. T. heeft aangegeven wel op de reservelijst te willen blijven zodat hij in geval van nood op de maandag in kan vallen, maar hij wil niet meer structureel ingepland worden. Ik ben blij dat ik mijn vrijwilligerswerk voor de school al een lang geleden heb beëindigd en dat het zich nu beperkt tot af en toe rijden voor een activiteit of iets dergelijks.

Was of ben jij actief op de school van je kind(eren)? 

14 gedachten over “Klaar met klaaroveren

  1. Klaaroveren deden ze niet bij ons/in mijn tijd. Mijn ouders werkten allebei fulltime maar ik herinner me dat mama toch zeker één keer is komen meehelpen in de handwerkles. Ik snap je ergernis helemaal!

  2. Ik heb geen kinderen, maar als vrijwilliger maak ik o.a. het kinder vakantie werk en de jeugdsoos mede mogelijk. Omdat ik al ruim 12 jaar werk moet ik voor vrijwilligerswerk altijd vrije dagen opnemen. Helaas gaat de lol er steeds meer vanaf met ouders en grootouders die klagen, commentaar hebben en je niet de kans geven je taken uit te voeren.Mijn motto is: vrijwilligerswerk is vrijwillig, niet vrijblijvend. Dat is 1 van de redenen dat er steeds minder vrijwilligers zijn en je overal dezelfde mensen ziet.

  3. Al vanaf de oudste (nu bijna 23 jaar) naar de peuterspeelzaal ging hielp ik mee. Het vervelende is dat drie van de vijf kinderen op een school zitten/zaten dat ruim een half uur rijden van mijn huis was. Maar nog probeer(de) ik te helpen met het schoonmaken van speelgoed. Ook zat ik in verschillende MRen om maar zoveel mogelijk betrokken te zijn.
    Dat is mijn keuze, ik vind het belangrijk om betrokken te zijn, ook nu de meesten op het voortgezet (speciaal) onderwijs zitten. Maar brigadier ben ik nooit geweest :-)

    Ik wens jullie alvast een heel fijn weekeinde!
    Liefs,

  4. En om op je laatste vraag terug te komen: tot mijn jongste in groep 7 zat, was ik thuisblijfmoeder. Iedere maandag was ik bibliotheekmoeder. En daarnaast handwerk-, lees-, overblijf-, computer- en handwerkmoeder. En soms ging ik mee als begeleiding :-)

  5. ‘t Is helaas een bekend fenomeen. Mooi dat jullie je altijd hebben ingezet. Mijn man was ooit voorzitter van een volleybalvereniging bij je in de buurt. De vele ouders die hun kinderen afzetten bij de P van AH (als enige bijdrage) hadden het meeste commentaar bij vergaderingen. Droevig toch.
    En het is prima dat het voor jullie kinderen gewoon is om een bijdrage te leveren aan de maatschappij.

  6. Bij ons geen klaarovers nodig. Ik ben in groep 4 zwemouder geweest. Al een aantal jaren wasouder. En heb wel eens gereden voor uitjes. Help al jaren met de laatste lesdag met een groepje begeleiden. De meeste vaste dingen zijn op mijn werkdagen, dus dat is niet haalbaar. Maar de incidentele zaken probeer ik waar mogelijk wel in te passen. Manlief bakt meestal pannenkoeken op de laatste lesdag. Maar is al bij 2 andere lokale verenigingen actief als vrijwilliger, dus die draagt zijn steentje ook wel bij aan onze leefgemeenschap.

  7. Jazeker. Toen de oudste naar school ging, had ik nog twee kleintjes thuis en later kwam daar nog een baby bij. Ik deed wat ik kon, maar echt veel was het niet. Een moeder die toen veel deed voor mijn zoon’s klas, zei: pay it forward! En dat heb ik gedaan. Toen mijn jongste ook naar school ging, kwam die ruimte er en hielp ik heel veel mee. Nu doe ik nog maar 1 keer in de maand een ochtend iets op de high school van dochter. Nu help ik op een ‘inner city’ school ‘mijn’ kind elke week met lezen.

  8. Mijn moeder was altijd actief betrokken bij mijn schooltijd. Zelf hebben we geen kinderen maar ik vind dat het gewoon wel een taak is van de ouders om je in te zetten bij dat soort dingen.

  9. Toen mijn kinderen de basisschool bezochten (heette toen nog lagere school) werd er nog niet zoveel van de ouders gevraagd en bestonden er (volgens mij) nog geen verkeersbrigadiers, althans niet bij de school bij ons in de buurt. Ik ben alleen lid van de oudercommissie geweest, verder waren ouders in die tijd niet nodig op school , in ’77 kwam de jongste van de lagere school.

  10. Ik heb de eerste jaren aardig wat schooluitstapjes meegemaakt, ondanks mijn werken.
    Vanwege gezondheidsklachten, studie en werk maar bovenal het feit dat er vele thuisblijfmoeders geen vinger uitstaken ben ik er mee gestopt.

  11. Ik denk dat die moeder met zoveel kids ook genoeg te doen heeft. Moet er niet aan denken maar goed. Ieder izjn ding, ik zou er ook niet voor open staan aan allerlei zaken mee te doen. Als ik zo hier en dara hoor wat kinderen en de school kosten dan geloof ik wel dat er genoeg mensen gewoon moeten werken.

  12. Dat bordje heet een spiegelei. Ik was op school ook brigadier.
    En later spelletjesmoeder en kleuters leren fotograferen.

  13. Superactief. Maar ik heb daar nú ook de ruimte voor. Ik zie er hetzelfde uit als 7 en 5 en 3 jaar geleden, maar toen kon ik niks doen. En 8 jaar geleden werkte ik zelf bijna fulltime op een VOschool. Met de reistijd en alles kon ik daardoor nooit wat doen bij de oudste, toen nog een kleuter.

    Ja, het zijn vaak dezelfde ouders die veel doen. En ja, er is een grote groep ouders die weinig of niets doet. En ja, daar vind ik ook wat van. Maar ik kan alleen maar raden waarom dat zo is. Een deel zal daar zeker een prima reden voor hebben. Ander deel weet niet hoe of durft niet of wil gewoon niet. Dus laat ik het los. Ik blijf actief, benader en vraag andere ouders om hulp of ideeën als dat nodig is en blijf hopen en werken aan een positief sneeuwbaleffect.

    Op school gaat het al net zo als bij de voetbalclub, de muziekvereniging, de sportclub.

  14. Bij ons was het ook Meneer Williams die altijd actief meedeed met alle activiteiten. In eerste instantie werkte ik in het onderwijs en zat ik zeker niet te springen om in mijn vrije tijd dit soort activiteiten te ondernemen. Toen ik ziek werd kon ik het niet meer. Ik moet zeggen Meneer Williams heeft er ook echt plezier aan. Op dit moment zit hij ook in de ouder adviesraad van de jongste zijn school.

Reacties zijn gesloten.