54 Minuten & Wat ze achterliet

54 Minuten‘ is een mooi boek met een heftig thema.

10 :00: De directeur van Opportunity High School beëindigt haar toespraak en verwelkomt alle leerlingen voor het nieuwe semester.

10 :02: De leerlingen staan op om naar hun klassen te gaan.

10 :03: De auladeuren gaan niet open.

10 :05: Iemand begint te schieten.

Uiterst minutieus volgt 54 minuten vier jongeren tijdens een schietpartij op een middelbare school. Verteld vanuit verschillende perspectieven kom je achter de motieven van de schutter en word je als het ware de terreurdaad ingezogen.

In eerste instantie moet je heel even in het boek komen, maar al snel weet je wie wie is en ontdek je langzaam maar zeker hoe de verhoudingen zijn van de verschillende personages tot de schutter. Het is bizar hoe doorgedraaid deze is en wat hij voor verschrikkelijke ellende aanricht. En tegelijkertijd ligt er ergens ook wel een soort van begrip op de loer. Een beetje begrip …

Een mooie quote uit het boek vond ik deze van Fareed: je kunt je dierbaren niet altijd bij je houden. Je kunt niet altijd je hele leven op één plek blijven. Verandering hoort bij het leven. Maar zolang jij je herinneringen koestert en gaandeweg nieuwe maakt ben je altijd thuis, waar je ook bent.

Bijzonder trouwens dat de schrijfster van dit boek Nederlands is, haar boek in het Engels schreef en dat het later in het Nederlands vertaald is.

* * *

Het eerste boek van Ellen Marie Wiseman vond ik geweldig dus ik was erg benieuwd naar ‘Wat zij achterliet‘.

1929: de achttienjarige Clara ontmoet de Italiaanse immigrant Bruno en een vurige relatie ontbrandt. Als haar vader Clara en Bruno niet kan scheiden, laat hij Clara arresteren en naar een luxe krankzinnigengesticht brengen. Na de beurscrash gaat Clara naar een gigantische staatsinrichting zonder enige menselijkheid, waar ze wordt vergeten. Tot Clara een kind krijgt en Bruno probeert haar te bevrijden. 1995: de zeventienjarige Izzy leeft, sinds haar moeder haar vader doodschoot, in pleeggezinnen. Als ze helpt met een museumproject vindt ze Clara’s dagboek. Geïntrigeerd zoekt ze uit wat er met Clara is gebeurd, wat een ommekeer wordt in haar eigen leven.

Wiseman stelde me absoluut niet teleur. Ook dit boek is aangrijpend en mooi verteld. Het is bizar hoe het leven van Clara zich ontvouwt als zij, volkomen gezond van geest, in het gesticht opgenomen wordt en de behandelmethodes zijn er verschrikkelijk. Ik werd gegrepen door hoe haar leven zich vervolgens ontvouwt maar al te veel kan ik daar niet over vertellen hier, want dan zou ik teveel verklappen. De verhaallijn rondom Izzy is dan misschien wel wat minder aangrijpend en ook wel iets minder interessant, ook dat meisje is gevormd door een aantal bepalende gebeurtenissen in haar leven. Izzy is overigens niet klein te krijgen en dat vond ik wel heel erg fijn om te lezen.

Je zou eigenlijk allebei deze boeken moeten lezen, als je je maar aan een boek wilt wagen, dan moet het toch echt dat van Wiseman zijn.

5 gedachten over “54 Minuten & Wat ze achterliet

  1. Ik zet ‘Wat ze achterliet’ op mijn leeslijst. Over school shootings heb ik efkes genoeg gelezen.

Reacties zijn gesloten.