Drie in één

Drie boeken in één keer maar weer. Waarvan twee heuse boeken-boeken zeg maar.

Allereerst las ik ‘Een jihad van liefde‘ van Mohamed El Bachiri. Een dun boekje waarin de hoop uitgesproken wordt dat liefde alles overwint. En ik hoop dat dat klopt. Op kleine schaal vind ik sowieso dat dat klopt. Gelukkig maar.

Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie. In Een jihad van liefde – opgetekend door David Van Reybrouck – praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid.

Ik vond het een ontroerend boek waaruit heel duidelijk blijkt hoe veerkrachtig mensen (kunnen) zijn. Ik hoop oprecht dat de boodschap van El Bachiri over de hele wereld verspreid wordt en dat deze overal gelezen én onderkend wordt.

Twee mooie zinnen uit het boek:

  1. De toekomst? Die begint bij de geschiedenis.
  2. En altijd is het zo geweest dat de liefde haar eigen diepte niet kent dan op het uur der scheiding. Khalil Gibran

 * * *

Dan is daar ‘De man met het masker‘ van onze ‘eigen’ Jan Al. Die, volgens hemzelf, een heuse slechtseller schreef met dit boek.

Een jong meisje wordt ontvoerd door een man met een masker. Twee vrienden vinden bij toeval haar verblijfplaats. Waarom draagt de man het masker en wat is de bedoeling van deze ontvoering?

Nou Jan, ik vond het een meer dan prima boek hoor, al was het wel snel uit. Ik vroeg me wel af in welke tijd het precies speelde in verband met het ‘vader-gebruik’. Wat later werd dat opgehelderd en toen begreep ik het wat ‘ouderwetse’ taalgebruik ook beter. Het einde vond ik treffend en had ik niet verwacht. De Scholier heeft het boek ook gelezen en tja, haar kon het helaas niet bekoren. Maar ja, zij is meer van de boeken van Mel Wallis de Vries en weet ik veel hoe die schrijvers allemaal heten. Ik vind het superstoer dat je alwéér een boek hebt uitgebracht.

 * * *

Als laatste was daar ‘De roos die nooit bloeide‘ waarin het dagboek van Rose Jakobs centraal staat.

In augustus 1942 besloot Aaron Jakobs, die vier jaar eerder met zijn gezin uit nazi-Duitsland naar Nederland was gevlucht, met zijn vrouw en kinderen onder te duiken. De Duitse bezetter had aangekondigd dat alle joden naar Polen zouden worden geëvacueerd en vader Jakobs wilde zijn gezin voor dit lot behoeden. Vader en moeder en vier kinderen vonden op verschillende adressen in Beek, Nijmegen en Den Bosch een schuilplaats.Rose Jakobs hield tijdens haar onderduikperiode een dagboek bij: in drie schoolschriftjes, in een mooi, regelmatig handschrift, beschrijft ze haar wederwaardigheden van 27 augustus 1942 tot 1 oktober 1944. Het is het aandoenlijke verslag van een gekooid leven, van een jong meisje dat dag in dag uit opgesloten zit, geen lawaai mag maken, afhankelijk is van anderen en hartstochtelijk naar haar vrijheid verlangt. ‘Na de oorlog – zou die tijd wel ooit komen? Ik wanhoop er soms van.’ In november 1943 verlaat ze haaronderduikadres in Nijmegen en voegt ze zich bij haar ouders in Beek. Het is de periode waarin de familie leeft tussen hoop op de invasie en wanhoop over hun penibele situatie. die maar geen einde lijkt te nemen. En juist wanneer het einde van de oorlog in zicht komt – de geallieerden zijn bij Arnhem geland en er vinden rondom Beek felle gevechten met de Duitsers plaats – slaat het noodlot toe: Rose Jakobs, die eindelijk de frisse buitenlucht langs haar wangen kan voelen, komt door een bomscherf om het leven.

Ik vond het een bijzonder boek om te lezen omdat je ziet hoe Rose langzaam maar zeker de moed aan het verliezen is. Van een zeker optimisme en vertrouwen in de toekomst wordt het langzaam maar zeker duidelijk dat Rose verdrietig en opstandig(er) wordt en enorm verlangt naar vrijheid, de zon op haar huid, het leven. Uiteraard kan ik me er niets bij voorstellen hoe het geweest moet zijn om als jonge meid ondergedoken te zitten en tegelijkertijd kan ik me er alles bij voorstellen en het lijkt me verschrikkelijk. Een mooi boek dat via Liesbeth en Trees bij mij terecht kwam. En omdat ik vind dat dit boek door meer mensen gelezen moet worden wil ik het met alle plezier doorsturen naar een volgende geïnteresseerde. Wil je het boek lezen: laat dan een reactie achter en ik zorg dat het bij een van die ongetwijfeld vele (hahaha, op boekenlogjes komen zelden reacties maar dat geheel terzijde) geïnteresseerden terecht komt.

  

6 gedachten over “Drie in één

  1. Van de drie lijkt het laatste me wel het interessantste. Tweede Wereldoorlog en zo :-) Van het bestaan van het eerste had ik geen idee, al heb ik ook fragmenten van zijn televisieboodschap gezien indertijd.

  2. Wat een heftige boeken zijn dat. Die eerste en die laatste moet ik maar niet achter elkaar lezen. Maar ik zet ze wel op mijn (hele lange) lijst.

  3. Ik lees vaak boeken die jij bespreekt en ben regelmatig prettig verrast. Hoe bepaal je welke boeken je wel en niet leest? Ik zie soms door de bomen het bos niet meer, omdat er zo veel interessante boeken zijn die ik nog niet heb gelezen.
    De roos die nooit bloeide staat nu in ieder geval op mijn lijstje.

    • E zijn een aantal schrijvers waarvan ik sowieso de nieuwste boeken meestal wel lees. Verder duurde ik inspiratie op bij andere blogs en ook bijvoorbeeld krant of tijdschrift.

  4. De Jihad van de liefde, werd besproken door een voorganger in onze kerk.
    Ik was er zwaar van onder de indruk.

    Het manuscript van de ‘man met het masker’ lag 25 jaar te verstoffen.
    Mogelijk daardoor het soms ouderwetse maar ook Noord-Hollandse taalgebruik.

    Bedankt voor de recensie!
    Ik heb er tot nu toe 26 exemplaren van verkocht.
    Ze liggen tot eind van deze maand nog bij Bol.com

Reacties zijn gesloten.