Wij twee

Ik las eerder wel boeken van Nicolas Sparks en in de logjes die ik daarover schreef kom ik eigenlijk niet verder als ‘aangenaam leesvoer’. Misschien is het dus handig als ik, voordat ik weer in een boek van Sparks begin, eerst even in mijn blog zoek wat ik van zijn eerdere boeken vond. Want ook ‘Wij twee‘ vond ik niet meer dan aangenaam. Misschien is ‘zoetsappig’ wel het allerbeste woord. Niet echt heel bijzonder dus en toch lees ik het dan uit. Haha, hoe dom kun je eigenlijk zijn, want een boek van (op de e-reader) 450 bladzijdes uitlezen terwijl je het niet heel bijzonder is, is op z’n minst best bijzonder. Of gewoon dom. Toch? Ach, misschien is dat dan ook wel weer de kunst van de boeken van Sparks, want ik wilde toch wel heel graag weten hoe het af zou gaan lopen.

Russell Green is pas tweeëndertig, maar hij heeft alles: een fantastische vrouw, een lieve zesjarige dochter, een succesvolle carrière in de reclame en een prachtig huis in Charlotte, North Carolina. Hij leeft een droomleven, waarin zijn huwelijk met de betoverende Vivian centraal staat. Maar deze schitterende buitenkant begint langzaam barstjes te vertonen. Niemand is verbaasder dan Russell als zijn leven compleet op zijn kop wordt gezet. Binnen een paar maanden verliest hij zijn baan en de liefde van zijn vrouw en moet hij steeds vaker alleen voor zijn dochter zorgen terwijl hij probeert te wennen aan de nieuwe situatie. Noodgedwongen gaat hij op zoek naar een nieuw bestaan – een bestaan dat zijn capaciteiten en -emoties hevig op de proef zal stellen.

Echt, die Russel is wel een soort van watje vind ik. Of eigenlijk maakt Sparks hem een enorm watje. Waardoor ik me meteen weer afvraag, zou Sparks in het dagelijks leven ook zo zijn. Pfffft, daar zou ik echt doodmoe van worden geloof ik.

Heb jij ooit boeken van Sparks gelezen? Zo ja, wat vond je ervan? En wat vond je zijn beste boek?

8 gedachten over “Wij twee

  1. Ik heb ‘The Notebook’ gelezen en dat is één van de weinige keren dat ik de film 1000x beter vond dan het boek. Het is mijn ding niet, die Sparks :-)

  2. Oh jeetje. Nee, nog niks van hem gelezen. En nu durf ik niet meer. Dat doorlezen herken ik wel, hoor. Ik doe dat ook vaak, ook al vind ik een boek niet zo spectaculair.

  3. Ik vind ze ook (te) zoetsappig. Laatst nog weer geprobeerd, we waren op reis en mn boek was uit. Dochter las een Nicholas Sparks boek. Die maar even gepakt. Wel uitgelezen, maar niet echt mijn ding. Hoewel, soms best wel eens lekker.

  4. ‘Zoetsappig en aangenaam leesvoer’, zeg je. Dat ben ik met je eens en dat kan soms heel prettig zijn. Sterker nog, ik heb daar soms behoefte aan.

Reacties zijn gesloten.