Dochters van anderen

Ik vond het een vrij warrig en rommelig boek dat ‘dochters van anderen‘ en was eigenlijk gewoon best blij dat ik het uit had. Het uitgangspunt van het boek vond ik erg mooi en vanaf het eerste begin zat ik er wel behoorlijk langs wat Julie betreft dus dat heeft de auteur prima gedaan.

Een avond als alle andere eindigt voor de familie Whitaker in een afschuwelijke nachtmerrie: hun oudste dochter Julie wordt met een mes op haar keel vanuit haar eigen kamer ontvoerd terwijl de rest van de familie ligt te slapen. Haar jongere zus is de enige getuige, maar kan niets anders doen dan hulpeloos toekijken en zich verstoppen in een kast uit angst voor de gewapende, gestoorde indringer.

De opzet van het boek is eigenlijk ook best heel goed gedaan. Het ene deel van het boek gaat de toekomst in en het andere deel wordt verteld vanuit ‘de verdwenen dochter’ en gaat terug de tijd in. Dat is mooi gedaan, maar vooral het verhaal van de dochter wordt, wat mij betreft, op een moment wel heel erg chaotisch en rommelig. Desalniettemin vormden de laatste pagina’s van het boek  uiteindelijk toch best een verrassing voor mij. Ik kijk dus een beetje dubbel naar dit boek: interessant verhaal, maar rommelig en verwarrend. Iets anders kan ik er niet van maken en echt veel mis je dus ook niet als je dit boek niet leest.

5 gedachten over “Dochters van anderen

  1. Oh, dit klinkt wel als iets wat me aanspreekt, behalve dan het rommelige gedeelte. Als ik dat niet had geweten en ik zag het in de bieb, had ik het zo meegenomen.

Reacties zijn gesloten.