Ongeluk

Enorm met de schrik vrijgekomen zijn we. Of nou ja, De Scholier heeft behoorlijke pijn aan arm en been én een dosis spierpijn waar je U tegen zegt. Maar dan nog: het had zo-, zoveel erger kunnen zijn.

Afgelopen woensdagochtend is De Scholier, op weg naar school aangereden door een auto. Ze reed, samen met een vriendinnetje op een voorrangsfietspad maar kreeg die voorrang dus duidelijk niet. Gevolg: De Scholier werd als eerste geraakt, het vriendinnetje als tweede.

De mevrouw die het ongeluk veroorzaakte was totaal overstuur en enorm begaan met haar twee ‘slachtoffertjes’. Gelukkig voor die twee meiden én de mevrouw reed een van de docenten van de school net na haar, dus die heeft alles in goede banen geleid. De meiden en de mevrouw werden meegenomen naar school (het gebeurde op amper 300 meter van school) en daar werden ze opgevangen bij de receptie.

En toen werden de ouders gebeld. Gelukkig begonnen ze dat gesprek met ‘het valt allemaal reuze mee, maar uw dochter is vanochtend aangereden …’ en dan schrik je je toch echt wezenloos. Nog niet zo lang geleden belden ze al dat ze van de trap gevallen was en nu dit weer. Ik vind het wel even genoeg en daar is het meisje het gelukkig ook mee eens.

Ik belde de huisarts alvast en daar konden we meteen binnenlopen en toen heb ik De Scholier opgehaald. Ach arme meid. Zo geschrokken en tegelijk niet helemaal het besef hebben hoeveel erger het had kunnen zijn (dat drong eigenlijk gisteren pas een beetje tot haar door).

Kind opgehaald, huisarts bezocht (niets ernstigs, maar kneuzingen en dat is al pijnlijk genoeg natuurlijk), naar huis, kind vertroetelen, ‘s middags schadeformulier ingevuld (mevrouw is all risk verzekerd), kapotte fiets naar fietsenmaker brengen et cetera, et cetera. En vooral: me steeds maar weer realiseren: wat een geluk heeft ze gehad. Ik vond het heftig en ben er naar van. Want je moet er toch niet aan denken dat … En ik weet heus wel dat je aan zo’n gedachten niets hebt, maar pfffft, je moet er toch niet aan denken dat …

Als je het zou willen, dan zou je het never nooit niet voor elkaar krijgen om een trapper zo te verbuigen. Hij is helemaal in het frame terecht gekomen en ook het ‘pedaal’ is kaduuk.

Het wiel is volledig omgebogen en ook bovenaan in het spatbord zie je een deuk zitten. Bizar dus dat dat spatbord eerst de ene kant is ingeknakt en daarna de andere kant.

Veruit het minst erge: de jasbeschermer is gescheurd.

Het rekje van haar fiets is aan de rechterkant helemaal doorgebroken en aan de linkerkant een beetje. Ook aan deze foto kun je goed zien hoe scheef alles gebogen is (rekje, lamp, wiel).

Op de fietsendrager. Hoe fijn was het dat De Student Haar Lief toevallig bij ons sliep zodat hij de fietsendrager op de auto kon bevestigen (ik zou niet weten hoe dat moet namelijk, toch maar ‘ns leren).

Een geluk bij een ongeluk is dat de fiets waarschijnlijk niet te redden valt (dat hoor ik vandaag) en dat dat dus betekent dat De Scholier een nieuwe fiets uit mag zoeken.

28 gedachten over “Ongeluk

  1. Zeg wtf… Toch wel verschoten hier! En blij te lezen dat ze er goed vanaf is gekomen!! Die nieuwe fiets gaat extra mooi worden!

  2. Dat zal wel schrikken geweest zijn… en da’s dan nog licht uitgedrukt. Hopelijk is alles intussen alweer een beetje bedaard en kan ze terug met de fiets rijden.

  3. Net niet helemaal met de schrik vrijgekomen, maar gelukkig valt alles toch mee. Het doet me goed dat de mevrouw het zich aantrekt. Sommige mensen die een ongeluk veroorzaken zijn er naar mijn mening soms te laconiek onder. hopend op een goed herstel en maar weer een mooie fiets uitzoeken.

  4. Hopelijk gaat het weer beter met de scholier en haar vriendin,de schrik zal er nog wel even in blijven.En de fiets tjonge die is behoorlijk in de kreukels en komt daar niet meer uit zo te zien.

  5. Wat een klap is dat geweest! Een trapper die zich zowat in het frame heeft gewrongen. Ik ben blij dat de fiets ernstiger beschadigd is dan je dochter. Natuurlijk loop je steeds te denken: wat als…Dat is de schrik. Het ergste wat je als ouder kan overkomen.
    Je hebt liever dat het jou overkomt dan je kind.
    Sterkte!

  6. Oh jeetje wat zul je je doodgeschrokken zijn! Gelukkig is het ‘goed’ afgelopen.

  7. Hemel zeg.. je schrikt je wezenloos. Mijn dochter ook ooit overkomen toen ze 14 was.. Gelukkig valt het allemaal mee met haar, maar al mag ze misschien een nieuwe fiets uitzoeken, dan is dan toch een schrale troost hè.. Sterkte en beterschap voor haar. En nu allemaal even bijkomen!

  8. Jeetje dat is even behoorlijk schrikken. Gelukkig is het uiteindelijk mee gevallen, maar ook kneuzingen kan je behoorlijk veel last van hebben. Sterkte voor haar.

  9. Dat is schrikken zeg! Gelukkig is het ergste de fiets overkomen en niet je dochter…

  10. Wat een schrik zeg, voor iedereen! Maar wat een geluk dat het zo goed afgelopen is, want zoals je schrijft; het had heel anders kunnen zijn.
    Een fiets is dan maar een fiets… Hopelijk trekken de blauwe plekken en spierpijn gauw weg.

  11. Oh bah, wat vervelend zeg! Gelukkig met een goede afloop, maar dat is zeker even schrikken geweest. <3

  12. Kan me voorstellen dat de schrik er goed in zit, maar wat fijn dat het zo goed is afgelopen…. en scholier een mooie nieuwe fiets kan uitzoeken waar ze nog heel veel veilige kilometers op wegfietst! Dikke knuffel en fijn weekend gewenst xx

  13. Och jeetje dat arme kind arme jij. Je zou denken zo kort bij school dat mensen opletten.

    Fijn dat je dat zelf ook ziet die fiets kan echt weg. Die kunnen ze niet meer uitlijnen. Kijk meteen ff na wat tegenwoordig goede fietsen zijn. Bekende merken komen ook uit china. En dat andere meisje hoe is het met haar?

    • Met het andere meisje gaat het ook steeds wat beter. De Scholier heeft nog wel best last van haar arm.

  14. Gelukkig kon ze me zelf bellen, dan weet je al dat het redelijk is afgelopen. Het blíjft een nare gedachte dat we allemaal zo kwetsbaar zijn en toch moeten we ons leven daar niet door laten beheersen. Sterkte en hopelijk is de nieuwe fiets een pleister op de wonde voor haar.

  15. Oef, dat is schrikken, zeg! Fijn dat het zo goed afgelopen is. Als je die fiets ziet… Brrrr! Beterschap!

  16. Pffff, ik schrik er ook van… De angst toch van iedere ouder. Gelukkig had ze een beschermengeltje op haar schouder zou mijn moeder zeggen. Niet te veel meer over nadenken. Beterschap met het herstel (ook voor haar moeder :-)).

  17. Dat had inderdaad slechter af kunnen lopen. Wens het arme schaap maar beterschap namens mij. Wat een pech allemaal..

  18. Wat fijn dat het zo is afgelopen. Pfftt….. wat een schrik

  19. Oh bah, wat naar ! Dat moet een forse klap zijn geweest. Kneuzingen zijn echt erg pijnlijk, maar gaan toch over. Sterkte voor Scholier, hoor. Er komt een nieuwe fiets en ik hoop dat ze een hele mooie kan uitzoeken.
    Mijn nachtmerrie is dat ik een mens of een dier aanrijd met de auto. Al rijd je nog zo voorzichtig, het kán altijd gebeuren.

  20. En het is zo te zien een oerdegelijke fiets, dat zegt wel iets over de klap als je zoveel schade hebt. Gelukkig veel minder schade bij e scholier zelf maar ook zij zal toch een paar dagen aardig wat pijn hebben. Fijn pluspuntje dat het geen hork chauffeur was, het is allemaal al beroerd genoeg zonder scheldpartijen al kán dat soms ook een schrikreactie zijn van de chauffeur want ook die gaat zo’n ongeluk meestal niet in de koude kleren zitten. Beterschap voor de scholier en ik duim voor een nieuwe fiets.

  21. Wat een geluk dat ze er “maar” met wat kneuzingen vanaf gekomen is! Ik hoop dat ze snel op haar nieuwe fiets kan rondrijden en dat ze er geen verdere schrik aan overhoudt.

  22. Een nachtmerrie. Gelukkig valt de schade mee. Ik hoop dat ze snel herstelt en weer met plezier op de (nieuwe) fiets stapt.

  23. Ik lees het en de rillingen lopen over mijn rug. Maar ook: wat heerlijk dat de schade aan je dochter beperkt is gebleven.
    Mijn kinderen (zo’n 10 jaar ouder dan de jouwe) moesten destijds 6 jaar lang 18 km per dag door de polder fietsen. Tussen honderden anderen maar ook tussen auto’s en boeren op trekkers. Jouw stuk lezend word ik terug geworpen n de tijd. Heel vroeg wakker, schietgebedjes doen en (bijna) altijd in gedachten meefietsend. Beterschap voor R en dat ze maar een heel mooie fiets terugkrijgt.

Reacties zijn gesloten.