Verstandskiezen

Bij mij is er nog geen een doorgekomen (en wat mij betreft blijven ze ook weg) en ik weet niet zeker wat dat nu wil zeggen ;-). Feit is dat er bij De Student drie tegelijk aan het doorkomen waren en echt heel tof is dat niet. Of beter: van één doorkomende verstandskies had ze last, van de andere (nog?) niet.

Afgelopen donderdag hadden we de APK bij de tandarts en de tandarts snapte best dat die ene aan het vervelen was. ‘Zal ik hem er nu even uithalen?’, vroeg hij aan De Student. Oeps, die hadden we even niet aan zien komen. Maar hé, dat is natuurlijk best wel fijn. Als het dan toch moet gebeuren, dan maar meteen, dan heeft ze ook geen tijd om zich druk te maken. ‘Uh, okay’, was haar reactie dan dus ook.

Nou heeft De Student, op een beugel na, nooit iets aan haar gebit. Ze heeft nog nooit een gaatje gehad en zelfs tandsteen daar doet ze blijkbaar niet aan, dus die twee verdovingen vond ze wel even een dingetje. En dat gewroet in haar mond, dat vond ze, ook al had ze geen pijn, toch echt niet tof. De tandarts had de kies er in no time uit, maar pffft, het bloedde behoorlijk en dat vond De Student echt heel naar. Uiteindelijk waren er twee hechtingen nodig en toen kon ze vertrekken.

Het was een bijzondere gewaarwording voor haar: zo’n stijve wang en tong en dat getintel in haar kaak. Maar de tand was in ieder geval pleite! Of nee, toch niet. Ze kreeg hem, in zo’n plastic handschoentje mee naar huis. Kan hij mooi bij haar melktandjes in het doosje.

En jij: je verstandskiezen al lang kwijt? Of zijn ze nooit doorgekomen of heb je er gewoon geen last van?

De koning van Amerika & Een onberispelijke man

Ik vond ‘De koning van Amerika‘ best een heel tof boek, maar had aan het eind van het boek een wat onbevredigd gevoel. Want zo kan het boek toch niet eindigen? Of het moet zijn dat er nog een vervolg aan zit te komen, dan snap ik het. Waar gaat dit boek van R.J. Ellory over?

Danny McCabe vlucht in 1937 van Ierland naar New York omdat hij gezocht wordt voor een IRA-moord. Hij ontmoet Nicolas en Lucia Mariani, Corsicaanse broer en zus die naar Amerika zijn gekomen om rijk te worden. Danny verdient geld met boksen. Nicky is zijn manager, maar raakt betrokken bij illegale activiteiten. Dan gaat er iets vreselijk mis en vluchten ze naar Los Angeles, waar Lucia haar droom van filmster hoopt te realiseren. Danny neemt een andere identiteit aan en Nicky raakt steeds meer verstrikt in de onderwereld. Een vierde hoofdpersoon is inspecteur Hayes, die zich vastbijt in een zaak waarvan hij vermoedt dat Nicky er bij betrokken is.

Het was een spannend boek dat wel wat rommelig begint. Er zijn best veel personages en die personages hebben dan weer bijnamen, dus dat is af en toe wel verwarrend. De kracht van de bloedband tussen Nicolas en Lucia is enorm en gaat ten koste van veel. Danny vond ik een zeer sympathiek personage met het hart op de juiste plek ook al draait hij af en toe wel enorm door. De ontwikkeling van de verschillende personages wordt mooi gevolgd. Zo is het best interessant om te lezen hoe de grenzen vervagen waar het de integriteit van Hayes betreft. Ik denk (hoop!) echt dat er een vervolg komt want ik wil heel graag weten hoe het verder gaat met Danny, Nicolas en Lucia.

* * *

DWDD verkoos ‘Een onberispelijke man‘ van Jane Gardam tot boek van de maand dus eigenlijk had ik het wel kunnen weten: dat boek is vast niets voor mij. Maar hé, ik heb het toch gelezen en tja, ik vond het dus echt matig, rommelig, warrig en niet boeiend. Ik heb het uitgelezen ondanks het feit dat ik het dus niet heel erg mooi vond, maar ik zat ergens toch te wachten of dat lyrische gevoel dat men bij DWDD liet zien. Helaas pindakaas al is het boek op het laatst nog wel een beetje leuk.

Nadat zijn vrouw Betty plotseling is overleden in de tuin van hun huis in Dorset komen bij Sir Edward Feathers (81), gepensioneerd Brits rechter in Hongkong bijgenaamd Old Filth, steeds meer herinneringen aan zijn leven naar boven. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte in Singapore, zijn afstandelijke vader bemoeide zich niet met hem en hij werd verzorgd door een kindermeisje. Op zijn achtste naar Engeland gestuurd, kwam hij eerst in huis bij een pleeggezin waar hij het zwaar had en kwam daarna terecht op een goede kostschool. Hij gaat op bezoek bij oude familieleden, belandt in het ziekenhuis en neemt dan een verrassende beslissing.

Natuurlijk is het zo dat Edward een bewogen leven heeft gekend en het zeker in zijn kinderjaren en jeugd enorm moeilijk heeft gehad, maar pfffft, het kon me allemaal niet boeien. Het schijnt dat Gardam nog twee boeken meer schrijft rondom dit eerste boek. Een boek vanuit het oogpunt van zijn vrouw Betty en een vanuit het oogpunt van de collega en tegenpool van Edward Terence Veneering. Nou, ik weet wel wie die boeken niet gaat lezen!

Gordijnen

Afgelopen woensdag had ik overdag geen tijd om een stukje te gaan wandelen want toen maakte ik mijn surprise (daarover na 5 december uiteraard meer) en toen ik daarmee klaar was regende het wel heel erg hard dus dat ging ‘m niet worden. Maar de hele dag binnen zitten is ook zowat dus maakte ik na het eten een rondje door het dorp. Kon ik mooi even bij mijn dorpsgenoten binnen gluren want het schijnt nou eenmaal typisch Nederlands te zijn om de gordijnen ‘s avonds open te houden. Ha, wij zijn dus niet typisch Nederlands want wij doen altijd onze gordijnen dicht. En tijdens mijn rondje kriskras door het dorp bleken wij niet de enigen te zijn: er viel ook bij mijn dorpsgenoten bar weinig ‘binnen te blieken’.

En dat is natuurlijk best een boel jammer. Er waren maar twee huizen waar ik echt ongehinderd zicht had op wat er binnen gebeurde omdat er geen gordijnen waren en de lampen aan waren. En wat gebeurde er dan? Nou eigenlijk niets. En de getoonde inrichting was ook niet helemaal mijn smaak zeg maar.

Dan was er nog best wel een aantal huizen waar de overgordijnen niet dicht waren, maar er door de vitrage (ongeacht de lampen die binnen waren) nauwelijks goed binnen te blieken was en ik denk dat van 80% van de huizen die ik passeerde gewoon de overgordijnen gesloten waren. Beetje boel saai dus dat wandelingetje. ;-)

De satellietfoto van hierboven met daarop mijn wandeling is trouwens best al verouderd want er zijn veel nieuwe huizen gebouwd in ons dorp. Dat komt de leefbaarheid natuurlijk ten goede en zorgt er ook voor dat er jongeren kunnen blijven of terugkomen. Het volgende uitbreidingsplan is op de wei rechtsonder. Van die wei is de hoek linksboven de eerstvolgende bouwlocatie.

Enfin: hoe doe jij dat ‘s avonds → gordijen open of dicht?

Volwassen. Ik?

Hier gezien en te leuk om niet ook te plaatsen

  1. Hoe ga jij om met geld? Hoe zorg je dat je rondkomt elke maand, nu een leuk leven hebt én zonder zorgen de toekomst tegemoet gaat. → Geld moet rollen vind ik, want anders hadden ze het wel vierkant gemaakt toch? Nee, zonder gekheid: ik denk best goed. Ik spaar maandelijks. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de kinderen. En ik heb een heel mooi bedrag op mijn spaarrekening staan. En als de vaste dingen (wekelijkse boodschappen, zorgverzekering, sparen en dergelijke) van de rekening zijn, dan mag de rest van mij gewoon op. 
  2. Hoe regel jij de papierwinkel? Hoe weet je wat je allemaal aan verzekeringen, voorzieningen en vooruit-zieningen  moet regelen en hoe pak je dat aan? → Ik beken, het grootste deel hiervan wordt door Mr. T. gedaan en de belasting wordt door iemand anders ingevuld. Kortom: niet bepaald volwassen. Niet verstandig natuurlijk, maar het interesseert me allemaal helemaal niets.
  3. Weet jij wat je moet doen bij huis-tuin-en-keuken-rampen? → En ook hier moet ik melden dat ik niet heel volwassen ben wat dat betreft. Ja, ik kan de aardlekschakelaar omzetten en een stop vervangen. En een gloeilamp vervangen lukt me uiteraard ook nog wel. Maar dingen met elektriciteit: geen idee! En een band plakken: nog nooit gedaan. Heel slecht natuurlijk. 
  4. Hoe hou jij alle ballen in de lucht: het huishouden, boodschappen, koken en sporten en ook nog tijd voor jezelf. Hoe zorg je dat alles wat gedaan moet worden ook gebeurt zonder drie extra armen en benen? → Hier ben ik dan weer wel goed in vind ik. Het klinkt misschien saai, maar ik draai wat dat betreft best wel volgens vaste routines. En dat gaat heel goed. En wat betreft tijd voor mezelf: daar ben ik echt heel goed in. Ik sport en wandel veel, lees heel veel en doe veel leuke dingen. 
  5. Hoe ontmoet je nieuwe mensen en leg je contact? → Dat gaat vrij gemakkelijk vind ik. Als ik zin heb tenminste. Want ik heb niet altijd zin om sociaal te doen. Maar goed, als ik dan zin heb, dan stap ik gerust op een ander af en begin ik een gesprek. Meestal verloopt dat vrij geanimeerd.
  6. Zelfde als 5 maar dan op liefdesgebied: hoe begin je met daten en waar zit de vertaalknop voor het mannenbrein (/partnerbrein)? → Uh, dat is al zo lang geleden dus hoe dat heden ten dage zou moeten: geen idee. Ik weet wel dat ik, toen ik Mr. T. voor het eerst aansprak, hij uit volle borst een lied aan het meezingen was in de discotheek en het eerste wat ik tegen hem zei iets in de trant was van ‘dat komt volgens mij recht uit je hart’. En dat kwam het ook. 
  7. Hoe gedraag je je professioneel en assertief op het werk? → Ik ben zeer professioneel op mijn werk. Assertief ook wel, al zou ik het liever zakelijk willen noemen. Ik vind het trouwens ook van volwassenheid getuigen als je je kwetsbaarheid durft te laten zien. Zeker op het werk. 
  8. Hoe weet je of je kinderen wilt, en zo ja, hoe je ze het beste kunt opvoeden? → Mr. T. en ik hebben het er eigenlijk nooit vaak over gehad, maar het was wel duidelijk dat we ooit kinderen zouden willen. Dus toen we elkaar bijna vier jaar kenden besloten we er maar voor te gaan. Drie maanden later was ik zwanger. En opvoeden? Ik vind het opvoeden an sich niet eens zo moeilijk en we zitten wat dat betreft goed op een lijn. Wat het af en toe verdraaide lastig maakt zijn alle dingen die er gebeuren (van gepest, tot gedoe met vriendinnen, tot gezondheidsdingetjes et cetera).
  9. Hoe weet je wat/welke baan echt bij je past. Wat je levensdoel of passie is? → Ha, geen idee. Ik weet wel dat mijn huidige baan mij past als een warme en heel comfortabele jas. Omgaan met mensen en dingen doen voor mensen vind ik supertof. Mensen in het zonnetje zetten, herdenkingen organiseren en al dat andere: erg fijn. Mijn levensdoel? Uh … goed zijn en op mijn eigen bescheiden schaal de wereld een heel klein beetje mooier kleuren?
  10. Hoe herken je je eigen gezonde verstand en leer je vertrouwen op dat stemmetje? → Ik vind altijd dat ik de dingen goed op een rijtje heb in mijn hoofd, ik weet wat ik wil en in mijn ogen zijn die wensen redelijk en logisch. Ik vertrouw op mezelf, ondanks het feit dat het af en toe ook best een chaos is daarboven. 
  11. Hoe ontwikkel je een volwassen levenshouding: wat is loslaten, wat is vergeven en hoe doe je dat? → Ik ben heel erg open en heel erg van het dingen bespreken en/of uitpraten. Ik denk dat dat best volwassen is. Verder ben ik ook wel goed in accepteren dat iets verandert zoals vriendschappen soms veranderen. Zelfdiscipline hoort ook wel bij volwassenheid vind ik en dat heb ik een boel. Vergeven vind ik soms wel lastig. Daarbij: wie ben ik om een ander iets te vergeven. En vergeven dat lukt dan misschien nog wel, maar vergeten is een heel ander verhaal. En vergeten, dat doe ik (helaas) nooit. 
  12. Last but not least: HOE en/of VAN WIE heb je dit allemaal geleerd? → Van mijn moeder, mijn vader, oma, Mr. T., vrienden en vriendinnen, collega’s en ook van mezelf. En hoe volwassen ik nu eigenlijk ben? Best wel denk ik. Op dat papierwerk en een x-aantal praktische zaken na. 

Doe je ook mee? Kopieer dan het lijstje hieronder en plaats dat in het reactieveld.

  1. Hoe ga jij om met geld? Hoe zorg je dat je rondkomt elke maand, nu een leuk leven hebt én zonder zorgen de toekomst tegemoet gaat.
  2. Hoe regel jij de papierwinkel? Hoe weet je wat je allemaal aan verzekeringen, voorzieningen en vooruit-zieningen  moet regelen en hoe pak je dat aan?
  3. Weet jij wat je moet doen bij huis-tuin-en-keuken-rampen?
  4. Hoe hou jij alle ballen in de lucht: het huishouden, boodschappen, koken en sporten en ook nog tijd voor jezelf. Hoe zorg je dat alles wat gedaan moet worden ook gebeurt zonder drie extra armen en benen?
  5. Hoe ontmoet je nieuwe mensen en leg je contact?
  6. Zelfde als 5 maar dan op liefdesgebied: hoe begin je met daten en waar zit de vertaalknop voor het mannenbrein (/partnerbrein)?
  7. Hoe gedraag je je professioneel en assertief op het werk?
  8. Hoe weet je of je kinderen wilt, en zo ja, hoe je ze het beste kunt opvoeden?
  9. Hoe weet je wat/welke baan echt bij je past. Wat je levensdoel of passie is?
  10. Hoe herken je je eigen gezonde verstand en leer je vertrouwen op dat stemmetje
  11. Hoe ontwikkel je een volwassen levenshouding: wat is loslaten, wat is vergeven en hoe doe je dat?
  12. Last but not least: HOE en/of VAN WIE heb je dit allemaal geleerd?

Eenzame prooi

Met ‘Eenzame prooi‘ schreef Val McDermid alweer het tiende (en laatste?) deel van de serie met Tony Hill en Carol Jordan in de hoofdrol.

Rechercheur Carol Jordan en forensisch psycholoog Tony Hill ontdekken algauw dat een in vlammen opgegane auto beslist geen ongeval was. Zo begint hun jacht op een schrikwekkende moordenaar. Iemand die denkt dat hij onzichtbaar, onvindbaar en ongrijpbaar is. Meer slachtoffers volgen; Carol en Tony worden meegesleurd in een duister moeras van angst en wraak.

Tja, wat kan ik ervan zeggen dat ik eigenlijk niet al eerder gezegd heb over deze boeken? Het boek was spannend als altijd, er gebeurt van alles en ook de andere verhaallijnen zijn erg de moeite waard. Het is zeer bijzonder om te lezen over de worsteling van Carol, over haar alcoholverslaving en haar schuldgevoel en hoe ze dat probeert goed te maken. Dat maakte onder meer dat ik het slot zoals McDermid dat aan de toch redelijk nietsvermoedende lezer voorschotelt, totaal niet aan zag komen. Een zeer onverwachte en tegelijkertijd toch ook wel logisch einde al met al. Stiekem hoop ik toch op een deel 11 want deze thrillerserie smaakt(e) naar meer.

Heb je deze boeken nog niet gelezen? Doe dat dan wel in de juiste volgorde → klikkerdeklik.

Marktplaats

Het is duidelijk dat een zeker heerschap uit Spanje weer deze kant opkomt, want die Playmobil die ik alweer een paar maanden geleden te koop aanbood leverde toen geen enkele reactie op. Afgelopen weekend bedacht ik dat ik het nog maar ‘ns moest proberen. En wat denk je? In no time tig reacties en uiteindelijk de hele boel voor een mooie prijs verkocht.

Inmiddels kochten Mr. T. en ik een tafel voor onder de nieuwe veranda en die wordt over een paar weken geleverd. Dat betekent dat onze oude tuinset dus het veld moet ruimen. Ook die plaatste ik afgelopen weekend op marktplaats en ook deze werd in no time voor een, eveneens, prima prijs verkocht.

En die schommelstoel waarover ik het in datzelfde logje had, die vond ik op marktplaats en heb ik vorige week opgehaald. Keitof dus.

Maar toch, toch zullen Marktplaats en ik nooit heel goede vrienden worden denk ik. Want al die commerciële partijen die je eerst voorbij moet scrollen voordat je überhaupt bij serieuze advertenties terecht komt vind ik helemaal niets. En al die mensen die denken ‘ach ze vraagt minimaal zoveel, laat ik daar ‘ns 95% onder gaan bieden, wedden dat ze akkoord gaat’ die snap ik al helemaal niet. Maar ja, je krijgt er wel allemaal berichtjes over binnen. Niet leuk. Ik ben dus blij dat ik voorlopig dus weer gewoon niets met marktplaats hoef te doen.

En jij? Actief als verkoper op marktplaats? Of als koper? Ooit bedrogen door een verkoper? Kortom: vertel!