Visum

Goed, de volgende stap in het komen tot een visum is genomen. Een week of zeven geleden ging De Student richting Den Haag voor haar visum en een week later ging ze nog een keer (maar dat weten jullie vast nog wel).

Die tweede keer dat ze er was kreeg ze een heleboel formulieren mee met daarin allerlei zaken die ze moest regelen. Nou, dat regelen heeft best een boel tijd gekost. Zo moest ze longfoto’s laten maken zodat ze daar in Zuid-Afrika zeker weten dat ze geen TBC heeft, een VOG opvragen, haar vliegtickets (heen en terug) al boeken, de stageovereenkomst van het bedrijf hebben, de inhoud van de stage op papier hebben, een verklaring hebben waaruit blijkt dat ze toch heus ook weer weg gaat, haar huisvesting in Kaapstad al geregeld hebben, een kopie van het paspoort van de huiseigenaar hebben met daarop een (recent) gedateerde stempel van een beëdigd Zuid-Afrikaanse notaris, een Zuid-Afrikaanse zorgverzekering hebben, een gezondheidsverklaring regelen, inentingen halen en dan vergeet ik misschien nog wel wat dingen.

Ik ben er trots op dat De Student zich heel goed heeft voorbereid en echt alles zelf uitgezocht heeft. Soms zat ze wat dat betreft echt supererg in de stress, maar ze deed het toch maar.

De ervaringen met de ambtenaren van de ambassade zijn, als je googlet, niet heel positief en daar kwam De Student afgelopen vrijdag achter. Toen immers ging ze die hele papierberg inleveren. Weet je, vriendelijkheid kost helemaal niets denk ik altijd maar, maar De Student had dus de pech dat ze een superchagrijnige beambte trof. Lang verhaal kort: de stage-inhoud die het stagebedrijf had opgesteld was te mager en ze moest dat dus aanvullen. Dat moest voor 11.30 uur gebeuren of ze kon pas weer na 9 januari 2019 langskomen (en dan zou het wel heel erg moeilijk worden om het visum voor 29 januari te hebben)! Het was toen 9.15 uur. Toen had De Student wel even grote paniek natuurlijk. Maar ze is niet niks die Student van mij, dus ze belde naar het stagebedrijf met het beleefde, doch zeer dringende verzoek of ze alste-, alste-, alsteblieft per omgaande een uitgebreidere stageinhoud konden sturen. De director moest ‘within 15 minutes to a meeting’ maar hij zou zijn best doen.

Printen op de ambassade kan ook niet, daarvoor moest ze naar een printshop toe. Dus De Student wandelt, haar mail continu verversend, richting printshop en uiteindelijk komt de verlossende mail. Snel printen, weer snel terug en inleveren die hap.

En nu is het dus duimen. En duimen. En duimen. Dat het goed komt. Op tijd. Dat zal toch zeker wel?

17 gedachten over “Visum

  1. Amai, blij dat ik er enkel op vakantie geweest ben, want een verblijf van langere duur is duidelijk héél wat anders qua papierwerk. Ik duim in alle geval dat ze haar visum snel in handen krijgt!

  2. Dan hoop ik dat ze alles met zwarte inkt heeft ingevuld, want blauwe inkt wordt afgekeurd.

    De grootste idioterie verzinnen die ambtenaren daar. Maar zo houden ze werk. 😊

  3. O hoe herkenbaar. Die medewerker heeft als bijnaam de “rat”. En die printshop hebben wij indertijd ook al van binnen gezien. Meerdere keren gezien dat mensen daar huilend bij de balie stonden. Volgens mij is het zelden in 1 keer goed daar. Maar 1 troost: als je dan ook hebt ingeleverd, kun je er eigenlijk vanuit gaan dat het visum gewoon komt.

  4. Klinkt bekend. Mijn zoon maakte iets dergelijks mee toen hij een Amerikaans visum nodig had. wat een stress :-(

  5. Oh ik leef met haar mee, heb het zelf allemaal meegemaakt daar bij die Ambassade… en het was of ik het weer opnieuw moest regelen en invullen. Een Zuid-Afrikaanse zorgverzekering heb ik niet gehad. Tjonge ja, zo heb ik dus echt jonge mensen in tranen en in paniek bezig gezien…
    Nu zal het allemaal wel goed komen en ook op tijd hoor! Voor ze het weer heeft ze dat visum in haar paspoort staan! Compliment voor haar doortastendheid..
    En vriendelijke mensen heb ik daar niet achter die bali gezien, alleen toen ik het af kwam halen, die persoon was aardig… pffff

  6. Gggrrrr, verschrikkelijk, maar ik hoor vergelijkbare verhalen van mijn zoon over weer Nederlander worden, alles werkt langs elkaar heen. Maar jouw student gaat het echt wel voor elkaar krijgen hoor,

  7. Jakkes.
    Zo ongeveer ging het hier toen middelste naar New York ging voor zijn stage. Weet je dat ik in die tijd kilo’s kwijt ben geraakt? Puur van de stress …… Middelste daarentegen bleef heerlijk rustig ……

  8. Wat een gedoe en kosten voor een stage. Of ze ook weer vertrekt ik hou even mn mond dicht. Maar dat ze zo onvriendelijk zijn dat vind ik nog het ergste. Geen reclame voor dat land.

  9. Ik krijg al lezende al stress van dit verhaal. Wat vervelend dat zo’n visumaanvraag voor een stage zoveel voorbereiding nodig heeft. Ik hoop dat het visum op tijd komt.

    En ik vond al dat mijn dochter zoveel papieren in moest vullen voor haar au-pair jaar…

Reacties zijn gesloten.