To blog or not to blog …

Ik denk dat ik mezelf inmiddels wel een oudgediende in blogland mag noemen. In maart 2006 publiceerde ik mijn allereerste schrijfseltje op het weeweewee en sindsdien zijn er vele schrijfsels gevolgd.

Het is mijn streven zoveel mogelijk variatie aan te brengen in dat wat ik blog en ik merk dat dat steeds lastiger wordt. Veel dingen heb ik al ooit ‘gezegd’ en trouwe lezers weten inmiddels wel wat mijn kijk op het leven is. Het gevaar van herhaling ligt dan ook al geruime tijd op de loer. Of dat erg is, weet ik niet. Ik denk van niet, maar tegelijkertijd werpt het toch een soort van drempel op om opnieuw over een dergelijk onderwerp te bloggen.

De kinderen blijven een dankbaar onderwerp, maar tegelijkertijd moet ik daar -terecht-steeds zorgvuldiger mee omgaan (zij vragen tenslotte niet om een bloggende mama) en het grootste deel van de blogjes over de meiden worden dan ook achter een wachtwoord gezet.

Tegelijkertijd is het blogwereldje niet meer zo druk als vroeger. Van de oude garde is (bijna?) niemand meer over en dat vind ik wel jammer. Sommigen van hen twitteren nog wel (maar dat doe ik bijna niet meer), zitten op facebook (daar heb ik twee accounts, maar ik vind facebook ook steeds minder leuk worden door alle reclames en de voor mij ondoorgrondelijke systematiek van de volgorde van hoe de berichten geplaatst worden) of instagram (daar ben ik sinds kort ook te vinden), dus helemaal uit het oog zijn ze natuurlijk niet. Er is een groepje bloggers dat ik zelf volg en dat zal ik ook zeker blijven doen want ik vind het leuk om te zien hoe het hen vergaat.

Maar toch … hoe verder? Als ik iets meemaak waarvan ik denk ‘ha, dat is blogwaardig’ schrijf ik er een blogje over. Als ik een mooie foto maak die het delen waar is, dan komt ie hier te staan. Als ik een artikel lees waarvan ik denk ‘interessant om te delen’, dan zal ik het zeker niet laten en uiteraard zal ik dan mijn visie met jullie delen. Als ik een boek uit heb, zal ik mijn mening daarover kenbaar maken. Maar voor de rest … let it go. Ik denk dat ik op die manier mijn zin het bloggen nog wel een tijdje volhoud. Het vaste stramien van iedere maandag, woensdag, vrijdag en zondag een blogje laat ik vanaf 2019 dus los.
Hoe zit het eigenlijk met jou? Al lang aan het bloggen? Nog niet blogmoe? Krijg je veel reacties? Bezoek je veel blogs? Hoe kom jij aan je inspiratie?

30 gedachten over “To blog or not to blog …

  1. Heee, niet stoppen he :-) Ik volg je al zo lang! Ik vind je mengeling van dagboekpostjes met boekenpostjes superleuk!

  2. Sinds 2011 blog ik en ik vind het leuk en zwaar soms. Ik merk dat ik langer doe over het schrijven of dat ik het niet zo ‘uit mijn pen’ krijg als ik zou willen. Ik vind anderen ook altijd beter schrijven dan ikzelf. Verder ontdekte ik dat ik best veel taalfouten maak, maar die zie ik altijd pas na publicatie. Zo vervelend. Ik besteed meer tijd aan reageren en lezen dan aan bloggen. Ik heb er heel veel door geleerd.

  3. Ik blog ook al vanaf 2005 en ik merk dat ik de laatste paar jaar nog maar zo’n 2 x per week blog. Ik vind het wat weinig en ik wil juist proberen er weer wat regelmatiger bloggen en in te spelen op de actualiteit. Wel blij dat je blijft bloggen.

  4. Precies! Zo doe ik het ook!

    Ik ben ooit begonnen (in 2005) omdat ik een digitale camera kreeg. Mijn weblog was eigenlijk bedoeld voor familie maar die keken nooit. Haha! Ik bouwde wel een kleine, vaste kring met lezers op (waaronder jij, thanks!) Zo leuk! Het is mijn virtuele vriendenclubje. In het begin plaatste ik iedere dag iets. Veel stomme dingen, gewoon vulling. Veel dingen over dochterlief en haar turnwedstrijden maar ja, dateerde vanzelf minder. En nu dus inderdaad als ik zin en tijd heb. En als ik iets te melden heb. En dat kan vanalles zijn. Ik heb altijd wel verhaaltjes in mijn hoofd maar niet altijd tijd en zin om er iets mee te doen.

    By the way…. die kopfoto die me zo bekend voorkomt… was jij Pittige Tante?

  5. Ik ben benieuwd naar jouw vaste adresjes! Ik blog niet, lees vooral en reageer héél beperkt…

  6. Blog sinds 2000, mijn blog is dus eindelijk volwassen sinds dit jaar. Blog minder dan voorheen, maar blijf het leuk vinden. Inspiratie: themaweken, boekverslagen, vaste series.

    Bezoek via bloglovin’ vele blogs. Zie daar ook dat op mijn volglijstje steeds meer blogs niet of nauwelijks posten. Het zij zo.

  7. Ik blog veel minder dan eerst, maar ik wil er niet mee stoppen. Ik ben er trots op en er gebeuren altijd nieuwe dingen waarover je kunt bloggen. Dus niet stoppen!!!

  8. Ik begon in 2004 zelfs met bloggen. Blogde veel over mijn reizen en had veel volgers. Vooral voor die tijd. Het was wel een ons kent ons wereld en dat maakte bloggen onderling ook veel persoonlijker en soms ook leuker dan tegenwoordig. Op een gegeven moment was ik er klaar mee en hield een stop van heel veel jaar. In 2015 moest ik echt wennen aan het bloggen van nu. Maar wow…. mensen van toen herkenden me nog en diegenen die nog bloggen, volgden me snel. Zo bijzonder! Ik vind het zeker nog leuk, maar houd het lekker als hobby. Nu door het reizen heb ik weinig tijd om andere blogs te lezen, maar dat haal ik weer in straks!

  9. Ik blog sinds 2004 en nu bijna 4 jaar op IrisPapilio.
    Vind het nog steeds erg leuk, maar soms is het gewoon even lekker afstand te nemen en dat doe ik dan ook tussendoor. Facebook kijk ik nog maar zelden op en de andere Socials zoals Instagram, Twitter etc. heb ik allemaal geprobeerd maar allemaal weer opgezegd. Bloggen is voor mij het leukste!
    Jouw blog is altijd interessant, hoop dat je nog lang blijft!
    Prettige jaarwisseling en alle goeds voor 2019!

  10. Sinds 2007 aan het bloggen en ben het zeker nog niet zat :-)
    Met een persoonlijk lifestyle blog, kan ik lekker alle kanten op en heb mijn eigen artikel frequentie. Erg fijn, zelfs nog na al die jaren.

  11. Dus de CBD begint al zijn werk te doen bij je. Je wordt al rustiger. Het moeten verdwijnt uit je leven en zet zich om in mogen.
    Way to go, Trillie!

    Waar ik achter ben gekomen is dat CBD niet je inspiratie aantast, hoewel dat in eerste instantie wel zo lijkt.

    Ik ben meer gaan bloggen, mogelijk omdat ik gestopt ben met boeken schrijven. Ik barst van de inspiratie! Probeer met wat humor te schrijven. En vind bloggen leuk.
    Ik blog enkel en daarnaast heb ik alle SM op familie appen na geskipt.

    Ik wens je rust, vrede en liefde.

  12. Vooral doen wat voor jou goed voelt! Zelf blog ik gemiddeld een keer per week en dat vind ik prima. Sinds 2013 op dit blog zie ik nu. Daarvoor nog onder mijn eigen naam. Waar ik de inspiratie vandaan haal? Geen idee. Soms borrelt er wat op, maar soms kom ik ook niet verder dan wat geluksmomenten benoemen.

  13. Ik blog zelf niet maar ben een trouwe bezoeker van jouw blog en een paar andere.
    Ook probeer ik zo veel mogelijk te reageren zodat je elkaar op die manier dan een beetje leert kennen.
    Ik heb toch altijd wel een beetje het gevoel of ik een vriendin bezoek.

  14. Ik blog sinds 2011. Nog niet zo heel lang dus. Met periodes dagelijks, soms, zoals nu, even niet. Geen zin, geen inspiratie.
    Wat betreft al vaker gezegd: niet elk gesprek wat je voert is 100% origineel toch? Dus waarom zou je niet over bekende onderwerpen kunnen bloggen. Als mensen het niet willen lezen, slaan ze het wel over.

  15. Variatie heb je toch wel genoeg want ik klik nog altijd met enige “spanning” je logjes aan, “waar zou ze het over hebben”. Dat we je ondertussen kennen is eerder een pre dan een nadeel, juist daardoor krijg je binding met de lezer.
    Ik blog sinds eind 2005 serieus (na een paar maanden space) inspiratie….?
    Ik zoek het nooit, meestal loop ik vanzelf tegen onderwerpen aan maar oke, dat zijn ook vaak minder serieuze onderwerpen ( om niet te zeggen vaak onzin)
    Vaste lezers krijgen bij mij pas een “linkje” wanneer ik de mens achter het log een beetje “ken” want het gaat me niet om véél lezers maar om lezers die bij me passen zodat ik mezelf kan blijven. Maar natuurlijk bezoek ik ook iedereen die een reactie plaatst. Ik zet al heel lang om de andere dag een logje, zou me best dagelijks lukken maar ik wil ook ruim de tijd nemen om iedere reactie van een tegenreactie te voorzien , het lijkt soms een (bescheiden) chatsite bij me. Maar natuurlijk moet jij bloggen zoals jij het prettig vindt.

  16. Herkenbaar, zeker. Blog ook al sinds een jaar of 12/13 en ook mijn frequentie is minder (geworden) en ik vind het ook prima zo… als ik zin heb, schrijf ik, deel het op fb (meer doe ik er ook niet meer mee) en afgelopen jaar op instagram iedere dag een fotootje, gewoon omdat ik daar dan weer een boekje van maak wat erg leuk is om terug te kijken (vorig jaar via fb) gedaan. Dus ik denk dat ik dit jaar maar weer eens iedere dag een tweet uitgooi… geen idee haha. Hoop ook zeker dat we elkaar blijven lezen :-)

  17. Komend jaar heb ik mijn 10-jarig blog jubileum en als ik het terug kijk is het mooi overzicht van ons gezin in de afgelopen 10 jaar, maar de frequentie is zeker het afgelopen jaar heel erg gedaald en dat is okay, want sommige dagen/weken heb ik gewoon niks te vertellen.

  18. Tja het bloggen staat hier ook op een laag pitje maar ik lees wel blogs van anderen.Het lijstje is wel kleiner doordat er helaas mensen zijn gestopt met bloggen.Ook blog ik al zo lang als jij,begonnen met kleinkindkado wat ik nu gebruik voor de stichting Still net als FB wat ik ook enkel gebruik voor uitwisseling van patroontjes.We hebben sinds kort ook een webwinkel https://www.hartvoorstill.nl en zamelen zo geld in voor Still.
    Blogje om,voorheen Hollandswelvaren daar blog ik stukken minder en soms net als jij met een wachtwoord op sommmige logjes.De twijfel om wel of niet te bloggen heb ik ook wel soms maar om daadwerkelijjk te stoppen is een stap te ver.

  19. Ik lees je blogjes graag en ja, het leven is een reeks van herhalingen. Ik schrijf ook al lang; geen idee hoe lang, want het oude blog werd opgeheven. Elke dag schrijven; nå nej, maar af en toe of als ik/je zin hebt. Het is ook een soort dagboek en ik weet dat mijn familie, die ik maar een paar keer per jaar zie, graag meeleest. Hier gebeuren (gelukkig) ook geen revolutionaire dingen, maar gewoon allerdaagse…zoals bij de meesten.

  20. Oh, ik herken dit gevecht met jezelf wel… Sinds kort heb ik FB vaarwel gezegd en ik ben verbaasd over mezelf hoe weinig ik het mis! Gisteren pas voor het eerst toen ik me een beetje verveelde, dacht ik: hmmm, als ik nu FB had was ik daar even gaan surfen… Maar het is echt te gek voor woorden om FB aan te houden om verveling te verdrijven! Vervelen is goed, vervelen helpt om rustig te worden! Dus… klaar met FB en dat voelt helemaal goed!
    En dat bloggen? Ik blog gewoon door, met af en toe een wat langere pauze en alleen maar met dingen die ik leuk vind. Dus niet iedere dag. Misschien zelfs niet iedere week… gewoon, als ik zin heb!
    Ik hoop dat we elkaar blijven lezen, hoor… :-) Ik ken je al zo lang op deze manier!

  21. Ik blog nog maar (of al weer) een jaar en heb nu zelfs af en toe mijn twijfels over doorgaan. Ik heb nog genoeg te schrijven maar wil niet te persoonlijk bloggen en dat beperkt mij in mijn schrijven.

    Ik wilde door mijn blog ook in contact komen met andere lezers met hersenletsel, maar dit is helaas niet gelukt tot nu toe. Reacties krijg ik ook zelden.

    Toch kan ik het bloggen al niet meer los laten.

    Wat een goed idee om jezelf niet meer te verplichten om op vaste dagen een blog te schrijven. Hopelijk ga je daardoor schrijven op het moment dat je er zin in hebt, en voelt het niet als een verplichting.

  22. Ik blog sinds 2010 op deze plek (voordien via Hyves). Sinds een jaar blogmoe en bewust aan het afkicken en minderen. Ik krijg reacties van mijn vaste blogmaatjes en bezoek “te” veel blogs. Mijn inspiratie is tanende.

  23. Er staat een klein foutje in het jaartal. Je blogt volgens mij al vanaf 2006.
    Ik blog nu zo af en toe en beleef er zo nog steeds veel plezier aan. Als ik ga schrijven om maar wat te kunnen plaatsen is dat achteraf heel onbevredigend, dus daar ben ik kritischer op geworden.
    Binnenkort vier ik mijn tienjarig blogjubileum, gelijk met tien jaar ziekzijn..

  24. Ik ben het aan het afbouwen merk ik, ik bezoek een aantal vaste mensen maar verder laat ik het zo. Facebook vind ik handig voor mijn hobbies/groepjes en instagram vind ik zelf erg leuk. Ik moet zeggen, ik ben ook steeds drukker in mij dagelijkse leven dat het bloggen er 9 van de 10 keer bij in schiet.

  25. Ik heb vroeger bijna tien jaar geblogd en toen stopte ik ermee, drie jaar lang. En toen pakte ik de draad toch weer op. Ik ging het schrijven en zeker het plaatsen van foto’s missen. Ik zit ook op Instagram en op facebook, waar ik foto’s kan plaatsen, maar dat is toch anders… Vroeger schreef ik echt iedere dag wel iets, nu niet meer. Ik schrijf een paar keer in de week, maar daar zit geen regelmaat in. Het ligt er maar aan of ik iets te schrijven heb of niet. Superveel reacties krijg ik niet, maar dat vind ik niet erg. Ik heb wel veel bezoekers.
    In mijn bloglijst staan 35 blogs die ik bezoek. Als iemand een bericht geplaatst heeft, dan kom ik lezen.

Reacties zijn gesloten.