CBD

Twaalf jaar geleden postte ik een blogje over dat ik me kl*te voelde en ondanks het feit dat ik vele, vele pogingen heb gedaan om van die pijn af te komen is dat nog steeds niet gelukt. Het is echt niet zo dat ik er nu nog zo vreselijk onder gebukt ga als destijds, maar ik kan me de dag niet meer heugen dat ik pijnvrij was.

Ik heb in het begin regelmatig geblogd over allerlei pogingen die ik gedaan heb om van die pijn af te komen en er zijn ook best periodes geweest dat het goed/beter ging, maar pijnvrij … nee, dat kan ik me dus niet herinneren. Op dit moment kan ik daar vrij goed mee omgaan, maar nog altijd zijn er momenten dat ik van ellende niet weet waar ik het moet zoeken en dan gaan lijf en hoofd niet heel goed samen kan ik je wel vertellen.

Ook ben ik een enorm slechte slaper, maar daar lig ik over het algemeen niet wakker van. Het is ook pertinent niet zo dat ik tobbend in mijn bed mezelf lig op te vreten. Ik lig vooral te niksen eigenlijk als ik niet kan slapen. Maar fijn is het natuurlijk niet.

Een blogger die ik al langere tijd volg is een hele tijd geleden gestart met het gebruik van CBD-olie en hij is lyrisch over wat het hem gebracht heeft. Een andere blogger twitterde deze week dat ze, voor het slechte slapen dat ze deed, weer een nieuwe fles CBD-olie gekocht heeft want dat hielp haar toen enorm. En van meerdere kanten hoor ik dat het toch echt wel een soort van wonder(?)middel is.

En verhip, volgens het alwetende internet schijnt het ook nog te helpen tegen overgangsklachten want die opvliegers die inmiddels gewoon dagelijks op komen draven ben ik ook kotsbeu.

Ik was er al enige tijd over aan het nadenken om het middel een kans te geven en omdat ik eergisteren bij de huisarts was (vanwege een slijmbeursontsteking in mijn heup en dat is ook niet leuk al denk ik niet dat CBD daartegen helpt) heb ik het er even met haar over gehad. Zij gaf aan het middel te kennen en er ook goede verhalen over gehoord te hebben ook al is vaak niet wetenschappelijk bewezen. Het kan in ieder geval totaal geen kwaad om het een kans te geven.

Lang verhaal kort: ik heb woensdagavond een flesje besteld en als het goed is, ligt dat vandaag in de brievenbus en kan ik aan de slag. Ik ben benieuwd.

Enkeltje Holandija

Eigenlijk klopt de titel van dit blog (en dus de voorstelling waar ik het over wil hebben) voor geen meter. Want -gelukkig- bleek het ‘Enkeltje Holandija’ voor Ismir Hero uiteindelijk helemaal geen enkeltje te zijn. Inmiddels woont hij, samen met zijn partner, deels in Sarajevo en deels in ‘Holandija’.

Maar dat geheel terzijde. Afgelopen zaterdag ging ik met Mr. T. naar de voorstelling ‘Enkeltje Holandija‘. Een voorstelling die Nick Teunissen schreef op basis van het verhaal van zijn vriend Ismir. Ismir die in 1994 uit Sarajevo vluchtte en uiteindelijk in Nederland terecht kwam.

Nick speelt, vergezeld door drie muzikanten, een solo van anderhalf uur. Een solo waarin hij vertelt over wat Ismir meegemaakt heeft en tegelijkertijd vertelt hij -vond ik- heel veel niet. Waardoor er ruimte is om zelf in te vullen en te interpreteren. Mooi deed hij dat. Ik vond het spel van Nick geweldig. Momenten van rauwheid, boosheid, verdriet en angst wisselen af met humor en mooie liedjes. Tijdens de voorstelling had ik een paar keer dat ik dat ‘oh, wat mooi, die zin moet ik onthouden …’. Helaas. Niet gelukt, want er volgde weer een mooie, en weer, en dan weer een liedje en dan ineens, schoten. Kortom: zeer indrukwekkend.

Op de website is onder andere dit te lezen: ”In Nederland zijn wij na 70 jaar gewend geraakt aan vrede. Zo langzamerhand zijn er bijna geen getuigen meer van vlees en bloed die kunnen spreken over hoe het is om zoiets te moeten verliezen. Eén van de belangrijke drijfveren voor het maken van mijn voorstelling Enkeltje Holandija is dat ik, in alle bescheidenheid, graag wil bijdragen aan herinneren, herdenken en onthouden. Omdat ik ervan overtuigd ben dat inleving en empathie helpen tegen intolerantie en angst.
In Enkeltje Holandija neem ik u mee naar de Balkan. Een verhaal dat dicht bij mij staat; mijn partner komt er vandaan, maar ook de nabijheid in geografische en culturele zin speelt een rol. En natuurlijk de tijd. De afgelopen jaren stonden in het teken van het opbouwen van een nieuw bestaan. Vooral vooruit kijken. Nu velen zijn gesetteld, kijkt men langzaam aan weer terug. En die verhalen wil ik nú optekenen, zonder te wachten tot het laatste moment. Verhalen over ultieme veerkracht.”

Mr. T. en ik gingen ook naar een korte inleiding voorafgaand aan de voorstelling. Tijdens dat halve uurtje vertelde Ismir zeer beknopt over wat hem is overkomen. Het is bijna niet voor te stellen dat zo dichtbij zo’n gruwelijke oorlog heeft kunnen plaatsvinden. Het laat maar weer ‘ns zien hoe fragiel alles is. Ik vond zijn afsluiting ‘het is niet de vraag óf er weer een oorlog in de Balkan gaat komen, het is de vraag wanneer dat zal gaan gebeuren’ behoorlijk heftig. Wanneer leren we het nou eens?

Mocht je in de gelegenheid zijn deze voorstelling te gaan zien (volgens mij is de speellijst op de website niet actueel want ik sprak Nick na de voorstelling even (om hem te complimenteren met zijn spel) en toen gaf hij aan dat de speellijst inderdaad nog niet bijgewerkt is: gaan! Het is een zeer indrukwekkend geheel. En mocht je hem kunnen combineren met ‘Theater na de dam’ op 4 mei (dan is de voorstelling te zien in Amsterdam) dan verwacht ik dat het nog meer indruk op je zal maken.

Verleden tijd

En daar is tie weer, die ruwe bolster, blanke pit: Jack Reacher. Ik weet niet wat het is met die boeken van Lee Child met Jack in de hoofdrol; ze zijn eigenlijk altijd soort van hetzelfde, maar ze blijven me boeien. Zo was het ook met ‘Verleden tijd‘.

In deze drieëntwintigste Jack Reacher thriller is Reacher op weg van Maine naar San Diego, liftend of te voet, het maakt hem niet veel uit. Als hij in New Hampshire de plaatsnaam Laconia ziet, besluit hij er een kijkje te gaan nemen, omdat het de geboorteplaats van zijn vader is. Bij navraag blijkt dat niemand zijn vader gekend heeft en ook in het bevolkingsregister is hij niet te vinden. Toch vindt Reacher enkele sporen en blijkt dat de Reachers woonden waar nu een motel is, op een afgelegen plaats waar vreemde dingen gebeuren en waarvan de eigenaar een zekere Mark Reacher is.

Opnieuw weer een prima boek en vooral die ‘vreemde dingen die in het motel gebeuren’ vond ik een bijzondere verhaallijn. Het zal toch zeker niet zo zijn dat dit soort dingen in het echt ook gebeuren dacht ik meerdere malen tijdens het lezen. Terwijl ik me tegelijkertijd realiseer dat het zomaar ook echt kan gebeuren. Als je soms leest wat er allemaal op het dark web gebeurt en verhandeld wordt, dan zou het me niet verbazen. Verschrikkelijk gewoon.

Het was een héérlijk avondje!

Oh, wat heb ik eergisteren weer genoten van een heerlijk avondje in gezelschap van Mr. T., De Student en Haar lief, De Scholier en mijn ouders. Dat betekende dat we naast een hele berg pakjes ook zeven surprises met gedichten te gaan hadden. Ik kan niet anders zeggen dan dat het heel erg leuke surprises waren.

Zo maakte Mr. T. zijn surprise voor mij. Hij fabriceerde een lessenaar voor het houden van mijn toespraken en deed er een zeer mooi en uitgebreid gedicht bij. De Student maakte voor haar oma een heerlijke pan courgettesoep met spekjes en ook zij zorgde voor een tof gedicht. Haar Lief maakte voor opa een camper en in het gedicht dat erbij zat sprak de sint zijn waardering uit voor het uitlenen van de camper. De Scholier maakte voor haar zus een 10-tal tekeningen, stopte die in een fotoalbum en bracht daarmee de toekomst van De Student en Haar Lief in kaart. Fijn om te weten dat ze op hoge leeftijd nog steeds samen zijn en dat ze twee kinderen krijgen en drie kleinkinderen. Oma mocht voor Haar Lief een surprise maken en zij loste het gemis dat ongetwijfeld gaat komen als De Student in Zuid-Afrika zit op door een vliegtuig te maken zodat hij wanneer hij maar wil naar het zuiden kan vertrekken. Opa maakte voor Mr. T. een surprise door onze nieuwe veranda na te maken met daarin een heuse schommelstoel zodat ook Mr. T. straks lekker kan relaxen.

En ik, ik mocht voor De Scholier. Heerlijk om voor haar iets in elkaar te knutselen. En uiteraard ook om een gedicht in elkaar te frommelen. Het gedicht staat hieronder, de foto’s van de surprise staan daaronder.

Jouw surprise had ik dit jaar zo voor elkaar
Het gedicht maken dat duurde en duurde echter maar
Inspiratieloos was ik en ik had ook geen tijd
Wat moest ik toch schrijven voor jou, lieve meid?
Ik kan schrijven dat ik hartstikke trots op je ben
En dat ik wellicht ook wel een beetje ben jouw fan
Maar eigenlijk is dat natuurlijk wat raar van deze sint
Dus ik staarde me op het gedicht wel een beetje blind
…, af en toe is het leven voor jou best moeilijk
En brengen sommige zaken jou soms van je stuk
Dat is niet fijn maar geloof me lieve schat
Het ligt meestal niet aan jou, dus wie doet je wat?
Blijf jij maar gewoon je leuke, lieve en mooie ik
Mensen die jou niet echt zien, zijn gewoon niet goed snik!
Puberaal gedrag dat vertoon je inmiddels ook volgens je pa en ma
Soms knettert het en dan suddert het gedoe wat na
Maar wat mij telkens toch weer opvalt in jullie huis is dit
Er wordt veel van elkaar gehouden dus ik weet dat het goed zit
Puberen hoort er nu eenmaal een beetje bij nietwaar
Als jullie uiteindelijk maar blijven luisteren naar elkaar
Dan komt het vast goed wat ik je brom
Al zijn de ruzietjes meestal toch stom
Voetballen doe je graag en, vindt de Sint, heel erg goed
Soms scoor je zelfs met je linkervoet!
Trainen is gezellig, soms zelfs een beetje teveel nietwaar?
Want je komt er om te leren, van de trainer en van elkaar
En weet je waar ik echt heel erg blij mee ben
Dat je toch weer meedoet met toneel, ik ben -wederom- jouw fan!
Ik vind het stoer dat je er toch maar weer gaat staan
De uitvoeringen worden een succes, neem dat maar van me aan!
Wat dan weer iets minder van jou is, is je slordigheid
Die je laatst moest bekopen met wel een heel zuur feit
Je fiets niet op slot, dat is een beetje boel dom of niet
Dat ze toen meteen jouw fietst jatten deed je veel verdriet
Maar boos was je ook en je voelde je schuldig ook nog
Enfin, het is weer opgelost en daar gaat het om, toch?
Jouw telefoon wordt zeer intensief gebruikt en vertoont allerlei kuren
Hij is traag en laadt niet goed, hoe lang zal het nog duren?
Je wilt al zo lang een nieuwe, en dan het liefst een IPhone
Maar je ouders zeggen ‘doe maar gewoon, gewoon’
Ach weet je wat het is, ouders die snappen zulke dingen niet
En ik beken meteen, dat geldt ook voor mij en mijn piet
Enfin, dan je verlanglijstje, dat viel nog niet mee mijn kind
Sta ik daar in de Kruidvat maar wat ik vooral NIET vind
Is lichtroze nagellak van NYC, dat merk moest het zijn
Mmm, niet meer in het assortiment, ai dat doet pijn!
Want verder stond er niets, nada, nul op je lijstje
Je hebt alles al of niet veel nodig, dat prijst je
Maar hé, een oude man weet niet wat jonge meisjes willen
Ik zou er bijna van gaan gillen.
Uiteindelijk besloot ik gewoon wat andere make-up te pakken
Waarmee jij je nagels en zelfs je wimpers kunt lakken
Ik hoop dat het naar wens is, ik heb geen idee
Hopelijk stellen in ieder geval de kleurtjes je tevree
Goed lieve meid, ik brei een eind aan dit gedicht
Geen zorgen dus, het einde komt in zicht
Maar niet voordat ik het onderstaande nog even tegen je wil zeggen
Waarin ik ook mijn surprise aan je zal uitleggen
Op school heb je best een bijzondere klas
Jammer dat het niet altijd gezellig is, dat geeft toch geen pas
Gelukkig heb je je draai inmiddels toch gevonden
En voel je je met die acht klasgenootjes prima verbonden
Verder doe je gewoon keigoed je best in de klas
Daarmee zijn jouw ouders en ik enorm in ons sas
Talen, geschiedenis en aardrijkskunde liggen jou wel
Biologie vind je interessant en is dus ook geen hel
Maar ach en wee en wee en ach wat een gedoe
Wiskunde en rekenen daarvan snap je niet altijd de clou
Je maakt je druk over slechte uitleg en het niet snappen
Zou er het allerliefst gewoon mee kappen
Maar helaas lieve meid dat kan ik niet regelen voor jou
Dus schudde ik iets anders uit mijn mouw
Ik vond voor jou een heuse wiskunde-/rekenknobbel uit
Die je gaat helpen bij alles wat jij niet duidt
In die knobbel zit alles, van Pythagoras tot de moeilijkste som
Vanaf nu snap je gewoon alles wat ik je brom
Al denk ik dat je mijn uitvinding niet eens nodig zult hebben
Je haalde laatst immers een 6,9 en als ik me niet vergis
laatst zelfs een 7,4: dat is zeker niet mis
Goed, dat was het dan weer, ik deed mijn best voor jou
Pak nu maar uit, ja begin maar gauw!

Liefs,
Sint

Pakjesavond

Wat mij betreft is het de hoogste tijd voor een december-gerelateerd lijstje.

  1. Vanavond pakjesavond of cadeautjes met Kerst? → Uiteraard pakjesavond inclusief surprises met gedichten. Een heerlijk avondje wat mij betreft!
  2. Mijn favoriete smaak chocoladeletter is … → Sinterklaas brengt altijd voor iedereen een chocoladeletter mee, behalve voor mij. En dat is prima. Want ik ben geen echte chocolade-eter. Niet dat ik het niet lust, maar echt erom staan te springen dat ook weer niet, dus die letter die hoeft voor mij niet. 
  3. Oudjaar vier ik op deze manier … → Ik heb nog geen idee eigenlijk. 
  4. Mijn kerstboom zet ik rond … en ruim ik rond … weer op → Niet te vroeg en niet te laat. Ik denk dat hij dit jaar in het weekend van 15/16 december gezet wordt (al vind ik dat eerlijk gezegd vrij vroeg) en hij wordt dan in de eerste week van januari weer opgeruimd. 
  5. Gourmetten of uitgebreid koken? → Dan kies ik toch voor het gemak van gourmetten. 
  6. Wat ik het liefst in mijn kerstpakket vind is … → Dat maakt mij niet zoveel uit. En daarbij: we kunnen zelf uitkiezen met bonnen die we krijgen en die we kunnen besteden tijdens de kerstviering op het werk of in de weken daarna bij de deelnemende lokale winkels. Ik vind traditionele kerstpakketten eigenlijk altijd wel leuk 
  7. Surprises en gedichten: dat is voor mij … → Super-, super-, superleuk!
  8. Met de Kerst ga ik wel/niet naar de Kerk. → Nee al jaren niet meer. Hooguit wandelen we tijdens de kerstdagen (na het eten of juist tussen de gangen door) een kerk binnen om een kaarsje aan te steken.
  9. Ik heb wel/geen vakantie aan het eind van het jaar. → Jazeker wel. Vakantie van 21 december tot en met de eerste week van januari. Ik moet alleen even op 27 december een keer inloggen om de boel in de gaten te houden. 
  10. Wat ik het liefste doe tijdens de Kerstdagen. → Ik vind ze altijd wel leuk die dagen. Kerstavond is een topavond en 1e en 2e kerstdag vind ik ook tof. Wat ik wel heel fijn vind is altijd even naar buiten met deze dagen. Dus ik wandel graag een stuk rond dan, even een frisse neus halen.

Doe je ook mee? Kopieer dan onderstaand stukje en plak het in het reactieveld. Beantwoord de vraag en/of maak je keuze en licht, eventueel, je antwoord toe.

  1. Vanavond pakjesavond of cadeautjes met Kerst?
  2. Mijn favoriete smaak chocoladeletter is …
  3. Oudjaar vier ik op deze manier …
  4. Mijn kerstboom zet ik rond … en ruim ik rond … weer op
  5. Gourmetten of uitgebreid koken?
  6. Wat ik het liefst in mijn kerstpakket vind is …
  7. Surprises en gedichten: dat is voor mij …
  8. Met de Kerst ga ik wel/niet naar de Kerk.
  9. Ik heb wel/geen vakantie aan het eind van het jaar.
  10. Wat ik het liefste doe tijdens de Kerstdagen.

En wat je ook gaat doen vanavond. Ik wens je vooral een FIJNE avond. Hier is het uiteraard weer pakjes-/surpriseavond. Ik heb er superveel zin in!

En de boer, hij ploegde zwoegde voort

En ik denk dat het voor heel veel boeren inmiddels echt zo voelt. De sector staat zwaar onder druk en de kritiek is niet van de lucht. Onderstaand artikel was er wat dat betreft een naar mijn hart. Lees het! Lees de nuancering die het probeert te bewerkstelligen.

Ik kom uit een dorp met behoorlijk wat boeren rondom me heen. Niet alleen in de familie, maar ook in de vriendenkring zitten er een aantal. In het dorp stoppen de komende tijd weer een aantal boeren. En ik denk dat dorpelingen toch anders naar dit soort dingen kijken dan mensen uit de (rand)stad.

Mr. T. is een boerenzoon en heus, hij heeft de wijsheid niet (altijd) in pacht, maar hij is wel van de nuchtere en zeer goed op de hoogte van het reilen en zeilen in de agrarische sector. En heus, hij weet ook dat er (net als in het ‘echte’ leven) ook onder agrariërs een aantal sujetten zitten die het voor de sector verknallen/moeilijk maken. Maar in de kern is de agrarische sector er een van zeer betrokken mensen. En neem maar van mij aan: beesten doen het echt niet goed hoor, als er niet voor ze gezorgd wordt.

Een ander ding: consumenten hebben de mond vol van dierwelzijn, maar blijven toch de kiloknallers kopen of betalen bij voorkeur geen cent teveel voor hun groenten, melk of welke producten dan ook. Ik vind het bizar dat er soms groenten verkocht worden voor bijvoorbeeld € 0,50 per kilo. Neem van mij aan, daar verdient een agrariër niet(s) veel (meer) aan.

Ach weet je, dit soort zaken kun je eigenlijk helemaal niet goed verwoorden in een aantal woorden op je scherm. Daar moet je minstens over kunnen praten. Maar ha, praten, dat doen we in dit land niet meer zo veel. Zoals in dit artikel ook staat: de mening van een kleine groep mensen wordt als waarheid gezien en op die manier verder verspreid. En dat gebeurt helaas steeds weer opnieuw: een kleine groep schreeuwt lang niet altijd op feiten gebaseerde opruiende dingen, krijgt (media)aandacht en weet op de een of andere manier de hele situatie te kapen.

Ik ben oprecht blij dat Mr. T. destijds niet de ouderlijke boerderij heeft overgenomen, je zult maar zo in het hoekje zitten waar letterlijk en figuurlijk de klappen vallen.

Aan het einde van de wereld & De jongen in de sneeuw

Van Kristin Hannah las ik al eerder mooie boeken en ook met ‘Aan het eind van de wereld‘ heeft ze mij niet teleurgesteld. Dit is een heel mooie roman over een gezin dat, in een poging om de demonen van de vader te verslaan, naar Alaska verhuist.

Als de vader van Leni terugkomt uit Vietnam is hij totaal veranderd. Hij heeft nachtmerries, mishandelt zijn vrouw en slaagt er niet in een normaal leven te leiden. Als hij grond erft in Alaska vertrekt hij zonder enige voorbereiding met zijn gezin. Leni en haar moeder hopen dat de verandering en de natuur hem goed zullen doen, maar tijdens de lange winter wordt hij onvoorspelbaar en steeds gewelddadiger. Met de hulp van buren en vrienden kan zijn gedrag nog in toom worden gehouden, maar uiteindelijk komt er een uitbarsting.

Hannah werkt als vanouds haar karakters heel mooi uit en neemt de lezer mee in de wondermooie en bikkelharde wereld van Alaska. Het is mooi om te lezen over de gemeenschapszin die daar heerst en hoe Leni en haar moeder om proberen te gaan met het gedrag van Ernt. De ontwikkeling die Leni doormaakt is boeiend en ook de beschrijvingen van het overleven in Alaska maken dit tot een keimooi boek.

De jongen in de sneeuw‘ is het derde deel dat Samuel Bjørk schreef met Holger en Mia in de hoofdrol.

Als in een Noors bergmeer een bruut vermoorde ballerina van het Nationale Ballet wordt gevonden en er vlakbij een camera op statief blijkt te staan gericht op de plaats delict, wordt in Oslo het team Moordzaken van Holger Munch, die met verlof was vanwege een zwaar ongeluk van zijn dochter, ingeschakeld. Hij vraagt zijn briljante, maar depressieve collega Mia Krüger, die net een half jaar vrij had genomen om te gaan reizen en los te komen van alles, toch mee te werken en ze zegt “ja’. Als een tweede en derde moord plaatsvinden, ook op jonge mensen die door een injectie met scopolamine (duivelstong) zijn gedood, terwijl een camera op statief op hen is gericht, is duidelijk een seriemoordenaar aan het werk.

Bjørk schreef een razendsnelle thriller waarin hij in korte hoofdstukken de lezer deze misdaden laat beleven. Dat doet hij prima en hij scheef een spannend boek, maar op de een of andere manier pakte het me toch iets minder dan de eerste twee boeken. Desalniettemin was het een zeer onderhoudend boek dat vraagt om een deel vier.