Kom je spelen – Het schooltje van Auschwitz – Façade

De nieuwste van M.J. Arlidge is ‘Kom je spelen‘ en die moest ik natuurlijk zo snel mogelijk lezen.

Chicago wordt opgeschrikt door de moord op twee jonge twintigers, beiden zijn gruwelijk verminkt. Er wordt al snel gedacht aan een seriemoordenaar. De politie heeft grote moeite om erachter te komen wie de dader is. Hij is berekenend en gaat erg zorgvuldig te werk. Het enige verband tussen de twee moorden is een jonge vrouw, Kassie. Zij beweert dat ze voorafgaand aan de moorden al wist wanneer deze zouden plaatsvinden. Vanaf het moment dat Adam Brandt Kassie op het politie-bureau ontmoet, is hij door haar gefascineerd. Alles wat zij hem vertelt, maakt dat hij twijfelt aan zijn deskundigheid. Dan loopt Kassie naar buiten, knoopt een sjaal voor haar ogen en steekt blind de straat over, dwars door het verkeer. Als hij haar na afloop vraagt waarom ze niet bang was te verongelukken, antwoordt ze: “Omdat jij mij zal doden.’

Het is het eerste boek van Arlidge zonder Helen Grace in de hoofdrol en dat vond ik best jammer. Net als die boeken leest dit boek echter ook weer als een tierelier dus daar lag het niet aan dat ik het toch wat minder vond. Af en toe was het wat rommelig en toch ook wat vergezocht en de helderziendheid van Kassie is aan de ene kant bijzonder, maar aan de andere kant ook wat ongeloofwaardig. En natuurlijk is het voor geen enkele rechercheur mogelijk om in de schoenen van Helen Grace te stappen, maar Gabrielle Grey mag volgens mij niet eens in haar schaduw staan. Conclusie: ik hoop dat er snel weer een deel met Helen Grace verschijnt.

* * *

Dan is daar ‘Het schooltje van Auschwitz‘ van Mario Escobar. Weer een boek over WOII en weer een boek dat je niet in de koude kleren gaat zitten.

Berlijn, 1943. Als haar Roma-man en -kinderen worden weggevoerd, weigert de Duitse Helene Hannemann hen in de steek te laten en wordt ze samen met de rest van het gezin gedeporteerd naar Auschwitz. In het zigeunerkamp werkt ze als verpleegster onder de leiding van kamparts Josef Mengele, die haar opdraagt een schooltje te starten. Hoewel het niets meer is dan nazi-propaganda en een dekmantel voor Mengeles gruwelijke medische experimenten, is Helene met haar schooltje een lichtpuntje in een verder inktzwarte wereld.

Er gebeuren onvoorstelbare wrede dingen in het boek, maar op de een of andere manier was de schrijfstijl niet van dien aard dat het me echt greep. Misschien maar goed ook, want de gebeurtenissen zijn natuurlijk al erg genoeg. Ik vond het wel een verhaal dat gedeeld moet worden. Opdat wij niet vergeten waar onverdraagzaamheid toe kan leiden.

* * *

Façade‘ van Esther Verhoef heb ik dan weer met heel veel plezier gelezen.

Hij leek zo aardig. Dat je hem ontmoette, was toeval. Of niet?
Twee jaar na haar pijnlijke scheiding komt jonge moeder Iris van der Steen eindelijk aan vakantie toe. Een roadtrip dwars door snikheet Europa met oldtimer Toet, en stapels cassettebandjes uit haar jeugd, moet haar dichter bij zichzelf en bij haar reislustige moeder in Portugal brengen. Wanneer ze de knappe, charismatische sportinstructeur Mischa de Jong laat instappen lijkt de reis een romantische wending te nemen. Maar Mischa is niet wie hij zegt te zijn.

Die Verhoef schrijft prima boeken moet ik zeggen. Onderhoudend en spannend en vooral de hoofdstukken die vanuit de ‘griezel’ geschreven zijn, zijn echt beklemmend. Wat een engerd! Er zitten een aantal onverwachte plotwendingen in het boek en daar houd ik wel van en het zit prima in elkaar. Kortom: een topper.

Welk boek van deze drie zou jij als eerste lezen?

10 gedachten over “Kom je spelen – Het schooltje van Auschwitz – Façade

  1. Daar vermeld je weer een interessant WOII-boek… Ik heb het niet zo voor verzonnen verhaaltjes over Auschwitz, maar een waargebeurd… Ik zet het op mijn lijst!

  2. Voorlopig geen van twee. Er staan nog teveel andere boeken op mijn lijst o.a De trouwe vriendin van Jane Gardam. Ik zag dat jij het eerste deel ook gelezen had. Jij was niet zo enthousiast, ik wel. Terug naar de twee boeken, dan kies ik voor Het schooltje van Auschwitz. Er verschijnen veel oorlogsboeken, die de vraag stellen: ‘wat is goed en wat is fout en wat zou jij doen?’ Ik heb net het indringende Het familieportret uit, dat jij al eeuwen geleden las. Ik ben net zo onder de indruk als jij toen.
    Nu zit in Suriname met Onder de parimariboom van Johan Fretz.
    Lees ze en fijn weekend.

  3. Ik ga voor de laatste. Eerst even ‘Kleine, zwarte leugens’ uitlezen. Veelbelovend moet ik zeggen.

  4. Lastig te kiezen, ze spreken me alle 3 aan!
    Van Arlidge heb ik nog nooit iets gelezen, denk dat dat tijd wordt!

  5. Boek nummer een zou ik als eerste gaan lezen. Ook erg genoten van eerdere delen! Hoewel ik ze nog niet allemaal gelezen heb.
    De andere twee boeken spreken mij zeker ook aan.

  6. Bij mij staat ‘Het schooltje van Auschwitz’ ook op de lijst. Jammer dat het je wat tegen is gevallen, maar omdat ik nu eenmaal liefst alles lees over WOII, laat ik ‘m toch gewoon heel eigenwijs op m’n lijst staan.

Reacties zijn gesloten.