75

Vandaag viert mijn superlieve moeder haar 75ste verjaardag.

Mam, een heel fijne verjaardag en tot vanavond.

♥♥♥ Love you lots and lots ♥♥♥

Carnaval

Zo, het zit er weer op. Volgens mij is er zelden een carnaval geweest met zulk slecht weer als in de afgelopen dagen. Wat een bagger. Zou die ‘Ellen‘ in de gaten gehad hebben wat voor een ‘leed’ ze veroorzaakt heeft? Dat wagenbouwen is vaak een traditie waar jong en oud maanden mee bezig is en waarin men toeleeft naar de optocht(en). Als dat dat niet doorgaat is dat toch een grote teleurstelling.

Bij ons in het dorp echter hadden we toch nog geluk en ging de optocht afgelopen zaterdag wel door. We hebben het zelfs grotendeels droog gehouden gelukkig, het bleef bij een enkel spatje regen.


Een van de praalwagens die ieder jaar grote ogen gooit moest helaas  ingeklapt blijven. Als de robot (hieronder aan het einde van de wagen) omhoog gehesen was geweest dan was de wagen 9 meter hoog geweest en kon er van alles aan bewegen. Tja, die Ellen, die Ellen!

Maar goed, onze optocht nog nog doorgaan, er zijn op zondag heel veel optochten afgelast. Op maandag doet Mr. T. altijd mee met zijn vriendengroep en die optocht kon gelukkig wel doorgaan.

Verder was het een leuke optocht en zat ons huis zoals altijd hartstikke vol met kijkers.

Deze ‘politieagenten’ waren echt hilarisch. Wat een enthousiasme en vooral ook: wat een herrie!



Mmmm, zo’n smurfenwagen is toch wel een beetje uit lijkt me. Ik kan me herinneren dat ik 40 (VEERTIG!!!!) jaar geleden al als smurf verkleed meedeed aan de optocht.




Enfin: het was een leuke optocht en het was hartstikke gezellig in huis. Al ben ik ook wel weer blij als iedereen uiteindelijk vertrokken is en ik alle confettie (zo goed als) opgezuigd heb.

En dat was mijn carnaval! Mr. T., De Student en De Scholier zijn wel besmet met het virus dus die zijn volop aan het feesten geweest.

Flanel

Zoals ik hier bij de antwoorden al schrijf hebben Mr. T. en ik allebei een eigen matras en een eigen 1-persoons dekbed. Dat is wel een voorwaarde om met Mr. T. het bed te kunnen delen eerlijk gezegd: hij is een gemakkelijke slaper (ik niet), hij beweegt veel en ruw in zijn slaap (ik veel minder) waardoor hij in het begin van onze relatie het dekbed meetrok en hij snurkt (ik ook blijkbaar, maar omdat hij gemakkelijk inslaapt heeft hij daar geen last van).

En al heb ik inmiddels ook al (te) vaak last van nachtelijke opvliegers, ik ben toch wel heel blij met ons flanellen dekbedovertrek. Wat is dat lekker warm in de winter zeg. Heerlijk. Je kruipt in bed en het is meteen warm. Dat ik dat niet eerder ontdekt heb!

Wat vind jij het allerfijnste materiaal om onder te slapen?

Valse hoop

Sinds dit boek las ik inmiddels nog twee boeken van Clare Mackintosh. Waar gaat ‘Valse hoop‘ over?

Een kaart op de sterfdag van haar moeder zet een reeks gebeurtenissen in gang die Anna doet vermoeden dat er meer achter de dood van haar moeder zit dan waar de politie vanuit ging. Een jaar geleden beëindigde Anna’s moeder haar leven op exact dezelfde wijze als haar vader een paar maanden eerder. Sindsdien probeert Anna wanhopig zichzelf op de been te houden. Graven in het verleden blijkt gevaarlijk te zijn, soms is het beter alles te laten rusten. Maar dat is nu te laat. Moord. Zelfmoord. Of zit het toch anders?

Ik vond dit tot nu toe het minst mooie boek van Mackintosh en dat wordt vooral veroorzaakt door het toch wel (in mijn ogen dan) heel vergezochte verhaal. Dat greep me niet echt. Ik vind plottwisten super, maar het moet wel een beetje acceptabel zijn en dat waren ze voor mij niet in dit boek.

Wat wel mooi was dat het verhaal verteld wordt vanuit verschillende personages met in ieder deel twee vaste personages (Anna en de politieman MacKenzie) en per deel nog één wisselend personage extra.

Vooral MacKenzie heeft trouwens mijn hart gestolen. De verhaallijn rondom hem en zijn aan borderline lijdende vrouw Sarah is om te zoenen, zo mooi en oprecht.

Columns

Ik kijk eigenlijk al jaren niet meer naar het journaal. Mijn portie nieuws krijg ik toch wel. En zo leuk is het meeste nieuws over het algemeen ook nog ‘ns niet, toch? Dagelijks lees ik, via de tablet tijdens het hometrainen (multitasken!) de krant.

Het komt steeds vaker voor dat ik de columns die daarin staan het beste uit de krant vind. Hieronder staan er weer drie die, in mijn optiek, de kern van veel ‘nieuws’ raken.



Wat vind jij van deze drie columns? Lees jij columns en is er een columnist waarvan jij vindt dat hij/zij bijna altijd de vinger op de juiste plek legt?

The handmaid’s tale & Outlander

Sinds twee maanden hebben wij een gratis (!) abonnement op Videoland. Ik heb altijd gezegd dat ik niet extra ga betalen voor bijvoorbeeld Netflix of Videoland en dat doe ik dus ook niet. Mr. T. spaart echter airmiles via het tanken van het werk en ineens kreeg ik een mailtje dat er een heleboel zouden gaan vervallen en toen ging ik maar ‘ns kijken wat er allemaal te koop is met die airmiles. Nou twee maanden Videoland dus onder andere (inmiddels heb ik dus 4×2 maanden gratis Videoland) en de meiden vonden dat natuurlijk geweldig.

Ik ben eigenlijk vooral een seriekijker op tv. Op dit moment volg ik ‘Dit zijn wij‘ (echt een geweldige serie, ik vind het zo raar dat er blijkbaar zo weinig mensen kijken dat het van NPO1 op donderdag ‘gedegradeerd’ is naar NPO3 op woensdag. Ik kijk deze serie met zo veel plezier en dat het blijkbaar remake is van een Amerikaanse serie doet daar wat mij betreft helemaal niets aan af), ‘Hoogvliegers‘ (eigenlijk vind ik het niet echt heel tof maar De Scholier kijkt het dus ik kijk maar gezellig mee), gisteren nam ik de eerste twee afleveringen de tweede reeks van ‘Meisje van plezier‘ op en eergisteren keek ik de eerste aflevering van  het laatste seizoen ‘Hollands Hoop‘. Echt, wat is dat een bizarre serie. Weet eigenlijk nog niet of ik er verder mee ga.

Maar waar ik het in dit blogje over wil hebben is dus ‘The handmaid’s tale‘ dat ik via Videoland keek. Wat een fantastische, akelige, mooie, ontroerende, griezelige serie is dat zeg!

The Handmaid’s tale speelt zich af in een akelige (gelukkig) denkbeeldige toekomst. Door allerlei redenen worden er bijna geen kinderen meer geboren en na een oorlog neemt een totalitair regime van christenen de macht over. Het land wordt zeer streng en geleid door een mannelijke elite. Vrouwen zijn ondergeschikt, zo zijn ze onderdanig aan hun mannen en mogen ze bijvoorbeeld niet lezen. Je niet houden aan de talloze wetten levert zware straffen op. Executies zijn eerder regel dan uitzondering.

Er zijn nog maar een paar vruchtbare vrouwen en zij worden gedwongen tot de rol van ‘handmaid’ (dienstmaagd). Zij dragen rode gewaden en een witte kap en worden aan een mannelijke bevelvoerder en diens onderdanige echtgenote toegewezen. Als een handmaid aan een bevelvoerder wordt toegewezen krijgt zij de naam van de bevelvoerder met het woordje ‘of’ (van) ervoor. Zo wordt June als zij bij bevelvoerder Waterford terecht komt ‘Offred’. Handmaids worden volgens hun cyclus ritueel verkracht door hun bevelvoerder terwijl zijn echtgenote aanwezig is. Het is echt heel raar om te zien. Als een handmaid zwanger wordt en bevalt, dan wordt na de geboorte het kind meteen afgestaan aan de meester en diens echtgenote. De machthebbers zijn aan de buitenkant hartstikke vroom en christelijk, maar stiekem zijn het net zulke smeerlappen als dat er nu smeerlappen zijn wat maar weer ‘ns extra duidelijk wordt als de kijker meegenomen wordt naar de Jezebels.

De handmaids worden in de gaten gehouden door de tantes en Aunt Lydia is een enorme takkentrol (excusez le mot). Afwijkend of opstandig gedrag wordt streng gestraft en in iedere straat staan militairen die de boel in de gaten houden en dan zijn er ook nog de spionnen (Eyes) waarvoor je extra uit moet kijken. De huishoudens worden gecontroleerd door zogenaamde Martha’s.

Op het plaatje hieronder: de dame is het blauw is de vrouw van een bevelvoerder, de dame in het bruin is een ‘tante’ en rechts een dienstmaagd.

De serie (tot nu tot drie seizoenen) volgt de gebeurtenissen rondom June Osborne die met haar man Luke en dochtertje Hannah uit Gilead probeert te ontsnappen. Het is echt, echt, echt een geweldige serie vond ik. Ik begrijp dat de opnames voor het vierde seizoen binnenkort van start gaan en dat we dus -hopelijk- eind van het jaar aan dat seizoen kunnen beginnen. Als ik dan geen airmiles meer kan inwisselen voor gratis Videoland, dan zal ik mijn principes denk ik overboord moeten gooien. ;-)

En vanavond, oh joy (!!!), start seizoen vijf van Outlander via Ziggo. Op de een of andere manier heb ik daar een abonnement op sinds Vodafone en Ziggo samen zijn gegaan (of juist uit elkaar, dat weet ik niet precies). Maar oh, wat heerlijk!

En al had ik echt, echt, echt een heel andere Jamie in mijn hoofd dan Sam Heughan, ik krijg het toch met heel veel plezier.

Heb jij The handmaid’s tale gezien? Of Outlander? Zo ja, wat vond je ervan? En welke serie op Videoland kan je me aanraden?

29 Seconden & Zonder liefde

Ik vond ‘29 Seconden‘ van T.M. Logan een heel aardig boek.

Sarah worstelt met haar baan als professor aan de universiteit. Haar baas, de beroemde tv-persoonlijkheid Alan Hawthorne, heeft het op haar voorzien; hij intimideert haar en steelt haar ideeën. Ze voelt zich steeds verder in het nauw gedreven. Wanneer Sarah op een avond een poging tot ontvoering van een jong meisje verijdelt, blijkt haar vader een succesvolle zakenman te zijn. Een zakenman die over lijken gaat. Hij doet haar een aanbod, waarmee al haar problemen als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen. En al wat nodig is, is een telefoontje van 29 seconden…

Het boek leest lekker vlot weg en heeft op het eind toch wel een heel tof einde vond ik. De deal die ‘de succesvolle zakenman’ Sarah aanbiedt is wel een wat vaag en bizar gedeelte in het boek vond ik, maar ook weer niet zo erg dat het irritant was. Het is T.M. Logan in ieder geval wel gelukt om van Sarah een heel sympathiek personage te maken.

Zonder liefde‘ van Stefan Brijs was een fijn leesbaar boek dat in mijn optiek een iets meer uitgewerkt einde verdient.

Paul en Ava, allebei eind twintig, ontmoeten elkaar op een precair moment in hun leven. Paul is nog van slag door zijn onverwachte scheiding, Ava heeft – in haar voortdurende verlangen naar passie – voor de zoveelste keer en nu voorgoed haar vriend verlaten. Ze vinden steun bij elkaar, een noodalliantie die uitgroeit tot een hechte vriendschap, waarbij ze elkaar helpen in hun wanhopige zoektocht naar wat liefde zou moeten zijn. Paul volgt de weg van contactadvertenties, Ava laat zich leiden door haar gevoelens. Uit eindelijk komen ze tot dezelfde conclusie: liefde is niet maakbaar. Maar wat met vriendschap? Zonder liefde is een prikkelende, spannende, soms vermakelijke, vaak schrijnende roman over vriendschap, liefde, lust en bedrog, waarin iedereen er op zijn of haar manier het beste van probeert te maken – of misschien wel net niet.

Dit boek leest fijn weg, Brijs maakt mooie zinnen die je ‘grijpen’. Af en toe wilde ik Paul wel door elkaar schudden. Kom op man, actie! Is vriendschap tussen mannen en vrouwen mogelijk? Ik denk van wel, een van mijn beste vrienden is een man namelijk. Dit boek wordt vanuit Paul verteld en ik meen toch echt tussen de regels door te lezen dat Paul eigenlijk gewoon enorm verliefd is op Ava, maar dat vertelt hij niet terwijl hij wel heel veel andere dingen vertelt. Het is een mooie verhandeling over vriendschap die (volgens mij) toch echt wel meer is vanuit Paul gezien. Maar ja, hij is nogal van de afwachtende, dus dat gaat ‘m niet worden. En het einde, dat vind ik maar stom. Het is pats boem klaar.

Volgens mij is ‘De Engelenmaker‘ van Brijs zo ongeveer een van de beste boeken van een Vlaamse schrijver. Heeft iemand van jullie dat gelezen en zo ja, wat vond je ervan?

Woei

Is het echt zo of denk ik alleen maar dat het zo is? Dat het veel meer waait dan ‘vroeger’. Het lijkt nu wel of ik bijna altijd een flinke tegenwind heb op de fiets en ook met het wandelen is het zelden windstil.

Natuurlijk, we hebben net Ciara achter de rug en Dennis is onderweg, maar dat zijn heuse stormen. Ik bedoel dus gewoon wind (of woei zoals we het hier vaak noemen).

Ik houd er ergens ook wel van hoor, van een flinke woei. Afgelopen zondag ging ik mijn standaard-ik-heb-eigenlijk-geen-tijd/zin-maar-ik-wil-toch-even-wandelen-loopje-van-3,5-kilometer doen en was Ciara me af en toe toch bijna de baas. Lukte het maar amper om vooruit te komen, maar tegelijk had ik dan met de wind mee een tempo om ‘u’ tegen te zeggen.

We gaan niet vaak naar zee maar als we gaan dan meestal in de winter of herfst en oh wat vind ik het dan heerlijk als de wind waait.

Maar zeg ‘ns, klopt mijn idee dat er veel meer wind is dan vroeger? En hoe is jouw verhouding met woei?

Wandelen

In 2019 wandelde ik 1.327 kilometer en, jawel, 5 losse meters. Dat is best een heel eind al zeg ik het zelf. Ik moet zeggen dat ik er me heel erg goed bij voel.

Mijn topwandelmaand was juli waarin ik 214 kilometer liep. Een groot deel daarvan liep ik in het Franse land. Heerlijk!

Het minste wandelde ik in juni, slechts 75 kilometer zoals de app liet zien.

Ik stond er eigenlijk niet zo bij stil dat ik juist in de donkere maanden meer wandel dan in de lente en de zomer (juli uitgezonderd dus). Beetje raar eigenlijk want ik vind het heerlijk om het in zonnetje te lopen, muziekje erbij. Wie doet me wat?

Inmiddels zit januari er ook al weer op en in die maand heb ik bijna 144 kilometer gewandeld. Natuurlijk wandel/loop ik veel meer, maar dit zijn echt alleen de wandelingen waarvoor ik de wandelschoenen aantrek en me in een straf tempo de paden op, de lanen in begeef.

Bijna altijd loop ik alleen en mijn gemiddelde snelheid ligt dan altijd tegen de 7 kilometer per uur aan. En dat is best snel, maar ik vind dat fijn en het is dan ook een soort van sporten. Heel af en toe dan lukt het om binnen het uur ook echt 7 kilometer te lopen, maar dat is maar zelden het geval.

Als Mr. T. of (soms) De Student of De Scholier meewandelen, dan gaat het tempo behoorlijk omlaag, maar dat is ook logisch omdat we dan ook lekker kunnen kletsen.

Ik heb twee paar wandelschoenen: hoge en lage (allebei van Lowa). De lage heb ik vorig jaar april gekocht, en zijn al weer aan vervanging toe. De zolen zijn finaal weg. Hoe lang ik de hoge heb, weet ik eigenlijk niet, maar ook die gaan niet heel erg lang meer mee. De hoge lopen fijner dan de lage, maar de hoge draag ik eigenlijk alleen in de herfst/winter en heel soms in de bergen.

De lage die ik in april kocht zijn ook niet van dien aard dat ik er heel blij mee was (jammer, want ze waren behoorlijk prijzig), dus dat worden sowieso nieuwe schoenen, of ik de hoge laat verzolen, daar ga ik even goed over nadenken. Ook dat waren destijds vrij dure schoenen, dus misschien moet ik dat maar overwegen. Tja, goede wandelschoenen zijn nu eenmaal duur, maar gezien het feit dat ik ze zoveel gebruik zijn ze per kilometer eigenlijk hartstikke goedkoop. ;-)

Wandel jij veel? En zo ja, wat voor wandelschoenen draag je?