Als de emotie regeert

Laat ik maar even met een disclaimer beginnen: ik ben een totale nitwit op het gebied van Corona, virussen en al dat soorten dingen meer. Ik heb ook geen flauw idee of de informatie die ik hieronder deel uit een betrouwbare bron komt. Maar hé, omdat die mijn ideeën rondom de ontstane situatie toch ‘soort van’ staven, plaats ik ze uiteraard. Net zoals de mensen die continu allerlei paniekerige tweets plaatsen of opruiende berichten op het weeweewee gooien ook alleen naar de informatie kijken die hun het beste past. Het is in deze tijd van mediagekte sowieso al bijna niet meer te ontdekken wat echt en wat nepnieuws is.

Ik vraag je dit logje vooral gewoon (goed) te lezen (of het nu weg te klikken dat kan natuurlijk ook). Het is mijn persoonlijke ‘visie’ op het geheel (nogmaals: voor zover je van een visie kunt spreken van iemand die er geen verstand van heeft). Je hoeft het er niet mee eens te zijn. Je hoeft niet je gelijk te halen. Dat probeer ik ook niet met dit logje. Ik probeer de situatie ook niet te bagatelliseren want daarvoor is het toch inmiddels veel te omvattend. Dit logje is vooral bedoeld om mijn gedachten wat op een rijtje te zetten. Want dat is wel nodig inmiddels. Ik slinger van nuchterheid naar paniek en alles wat daar tussen zit als het over het virus gaat. Daarnaast echter ben ik vooral ook behoorlijk klaar met ‘de beste stuurlui’ die continu hun mening op allerlei manieren duidelijk maken. Misschien gaat dit logje daar nog wel het meeste over. Al wordt het sowieso een heel warrig logje: dat kan ik je nu alvast beloven.

Ik weet het niet hoor. Misschien kijken we volgend jaar terug naar dit jaar en halen we onze schouders op ‘hebben we ons hier nu zo druk over gemaakt?’. Natuurlijk is het verschrikkelijk als er mensen dood gaan, maar mensen gaan altijd dood. Ieder jaar: ook aan virussen of de griep. Als Mr. T. twee jaar geleden gruwelijke pech had gehad, dan was hij er ook niet meer geweest. En dat is natuurlijk verschrikkelijk. Het is altijd verschrikkelijk als de mensen van wie we houden ziek zijn, als het niet goed met hen gaat of als ze ons moeten verlaten. En, oh worst. worst, worst case, misschien is volgend jaar rond deze tijd de wereldbevolking gedecimeerd en leven we in diepe ellende. Ik weet het niet.

Ik weet ook niet of onderstaand plaatje echt klopt. Maar het past over het algemeen wel heel erg bij de manier waarop ik naar de situatie kijk. En natuurlijk is het verschrikkelijk dat TBC dagelijks zoveel slachtoffers maakt, of Hepatitis B, of welke ziekte dan ook die hier genoemd staat. En natuurlijk is het verschrikkelijk dat corona op dit moment ook zoveel slachtoffers maakt. Maar op de totale wereldbevolking …

Er zullen nu best mensen zijn die denken dat ik mijn kop in het zand steek. Dat zou zomaar kunnen: maar daar kies ik voor, er is voor mij toch geen andere optie (ondanks die angst die ik ook vrij regelmatig voel en de machteloosheid die ik ervaar).

Het plaatje hieronder zegt expliciet ‘we don’f fully know yet …’ over hoe besmettelijk en dodelijk het is. Maar laten we vooral hopen dat het mooi daar in dat hoekje linksonder blijft zitten.

Natuurlijk is het verschrikkelijk dat er mensen dood gaan. Ik schreef het al. Mijn schoonvader wordt binnenkort 97. Over risico gesproken. Mijn ouders zijn ook allebei in de 70. Niet fijn. En reken maar van yes dat ik gék word als een van hen heel erg ziek zou worden en als corona dan net dat laatste zetje zou zijn. Maar statistisch gezien is de kans gelukkig nog steeds heel klein.

De opa én oma van Het Lief van De Student zijn allebei besmet met het corona-virus. Ook allebei in de 70 (en ze wonen niet eens in Brabant!). Met oma gaat het goed, opa lag gisteren nog in het ziekenhuis, heeft het echt zwaar gehad, maar is herstellende. De meeste mensen herstellen gelukkig toch nog steeds.

De Student zelf is fysiek ook snel in een slechte conditie, ze is na de carnaval ruim 10 dagen heel ziek thuis geweest zelfs (bacteriële infectie die met antibiotica verholpen is uiteindelijk), maar wat is ze ziek geweest …

En ja, oudere mensen hebben (helaas) vaak onderliggende andere problemen waardoor ze extra kwetsbaar zijn …

En nogmaals: iedereen mag zo in paniek zijn als hij/zij wil hoor. Maar probeer dat dan bij je te houden. Val er anderen niet mee lastig. Ga geen paniek zaaien. En vooral ook geen tweedracht. Wat denk je voor effect dat dat heeft op (jonge) kinderen. Wat voor voorbeeld geef je dan?

Ik vind het gewoon shockerend hoe mensen op twitter of facebook of andere social media hun gelijk menen te moeten houden. Blijf kalm. Blijf respectvol. Dring jouw mening niet op aan anderen. Waarom de politici en deskundigen belasteren en belachelijk maken. Waarom instanties die blijkbaar niet snel genoeg handelen zoals jij dat wilt door het slijk halen en verwensen? Heb jij ooit in deze situatie gezeten? Nee toch? Nou, die instanties ook niet. Mogen ze misschien even de tijd hebben om te reageren, om na te denken, belangen af te wegen. Heb jij nooit iets fout gedaan? Nooit in eerste instantie de verkeerde reactie ergens op gegeven? Waarom politici opnieuw verwijten dat ze alleen voor zichzelf zorgen? Nou, als dat zo zou zijn, dan zouden ze allemaal wel in het bedrijfsleven werken: daar valt echt veel meer voor hen te verdienen en ze krijgen veel minder gezeik over zich heen. Je merkt het: dit gedrag zit me echt dwars. Misschien nog wel veel meer dan dat hele coronavirus. Wanneer gaan we nou ‘ns gewoon weer een beetje lief doen tegen elkaar? Elkaar vertrouwen en vooral het voordeel van de twijfel geven. #doeslief

En nogmaals: ik weet echt niet hoe betrouwbaar deze plaatjes zijn, maar heus: als ik deze website (waarvan ik ook de betrouwbaarheid niet kan verifiëren) zo zie, dan is het heftig, maar tegelijk ‘valt het ook wel mee’. Maar dan lees ik weer een bericht als dit, en dan denk ik weer bij mezelf: meid, je bent hartstikke gek dat je zo ‘laconiek’ blijft. Dit is echt dikke vette ellende, grote paniek, de apocalyps. Sluit de deur en kom de komende weken niet meer buiten!

En waarom dan de titel van dit blog? Als de emotie regeert? Omdat politici en experts de hete adem van al die beste stuurlui aan wal in hun nek voelen. Omdat het volk om maatregelen vraagt. Nee roept! Nee eist! En jij als lezer mag daar van alles van vinden, dat ik dat hier zo schrijf, maar ik vind dat zo’n slechte ontwikkeling. Waar komt toch dat wantrouwen vandaan? Dat zou ik eigenlijk wel graag willen weten. Waar komt het toch vandaan dat we alles beter lijken te weten, dat we altijd op ons wenken bediend wensen te worden, dat de hardste en grofste schreeuwers gehoord worden. In tijden van nood komt ieders ware aard boven. Ik zou zo graag zien dat die ware aard een constructieve zou zijn.

Natuurlijk mag je het volledig oneens zijn met wat ik hier schrijf, maar dat hoef je niet te uiten. Dat hoeft echt niet. Want je verandert mijn mening er toch niet mee, net zoals ik jouw mening niet kan veranderen. Natuurlijk mag je het ook wel laten weten, maar dan op een normale manier (gelukkig zijn mijn lezers allemaal beschaafd). En heus, als volgend jaar blijkt dat ik er enorm naast zat dan zal ik de eerste zijn die ruiterlijk haar ongelijk toegeeft. Al hoop ik natuurlijk dat dat niet het geval is, want dan is deze hele toestand verschrikkelijk uit de hand gelopen.

Natuurlijk is het jammer dat reizen niet door kunnen gaan, dat theatervoorstellingen afgelast worden of sportwedstrijden. Paaspop is hier in de gemeente natuurlijk wel een dingetje: kan het doorgaan? De Scholier heeft maanden gerepeteerd voor een toneelstuk dat komend weekend gespeeld zou worden: afgelast. Haar studiereis naar Frankrijk over 10 dagen zal hoogstwaarschijnlijk ook niet doorgaan. Mr. T. en ik hebben een groot feest gepland op 4 april om mijn 50ste verjaardag en onze 10de trouwdag te vieren: ik denk niet dat het door kan gaan. De Student kan voorlopig niet naar school maar gelukkig is ze met een opdracht bezig die ze thuis kan doen.

Hebben alle maatregelen nut? Hebben ze effect? Dat vraag ik me af. Een virus houd je volgens mij niet tegen: op geen enkele manier. En zeker niet als het al zo wijd verspreid is. Maar ik neem mijn verantwoordelijkheid, ik werk thuis, neem de maatregelen in acht, let op mijn medemensen.

Weet je, ik denk regelmatig ‘wat als er nooit het woord corona’ gevallen was’? Of, oh wishfull thinking, als er geen (social) media bestond. Wat zou er dan gebeurd zijn? Zou het dan inderdaad zo zijn dat we volgend jaar een heel heftige griepuitbraak met veel slachtoffers zouden constateren? Maar ja: ik weet natuurlijk donders goed dat dat geen realistische gedachte is …

Op sommige terreinen zie ik trouwens ook wel mooie dingen gebeuren. Het vele thuiswerken dat nu echt wel lijkt te lukken. Ik hoop oprecht dat bedrijven hier, als alles achter de rug is, straks strakker in gaan zitten. Meer van hun personeel ‘eisen’ dat ze thuis werken. Het scheelt veel files en dus vervuiling. Er worden creatieve oplossingen bedacht. Er wordt les gegeven op afstand. Bedrijven bieden hun personeel dat ze zelf niet aan de gang kunnen houden aan om in de zorg aan de slag te gaan. Er zijn mensen die dingen in perspectief gaan zien.
Ik zie dat mensen meer aandacht voor elkaar hebben, we worden weer ‘ns met de neus op de feiten gedrukt wat echt belangrijk is. Agenda’s worden leeg gemaakt, er is minder haast, minder gedoe. Misschien ontdekken we dat we best wel wat minder kunnen consumeren. Stiekem zou ik nog de suggestie willen doen aan de KNVB: laat al die betaald voetbalwedstrijden nu juist wel doorgaan zonder publiek. Dan hoeft er ook geen politie ingezet te worden: dat neemt daar ook weer een heleboel werkdruk weg.

Mmmm, al met al is het toch een behoorlijk lang logje geworden voor iemand die eigenlijk niet wilde bloggen over corona. Maar ja, het is de realiteit (en die is waarschijnlijk over een uur al weer achterhaald en morgen al helemaal) en daarmee hoort het op de een of andere manier toch ook op mijn blog een plek te krijgen. Ik weet ook niet of het echt gelukt is om mijn gedachten goed op een rijtje te krijgen, ik weet ook niet hoe jij het zit te lezen: hoofdschuddend om zoveel naïviteit of toch wel met een beetje een ‘ik snap wat ze bedoelt-gevoel’.

17 gedachten over “Als de emotie regeert

  1. Ik werk zelf in de thuiszorg als huishoudelijke hulp en iedereen die verkouden is of koorts heeft moet in quarantaine. Helaas geld voor ons een andere regel, wij mogen ons pas ziek melden als we verkouden zijn én koorts hebben. Ik hoop vooral dat ik niemand (onbewust) besmet aangezien ik alleen bij kwetsbare mensen in huis kom.
    Ik ben zelf gezond en fit, maar mijn partner is al 2 weken aan het hoesten. Dus ik blijf nuchter en hoop ondertussen dat er niets aan de hand is.

  2. Mooie reactie hierboven van Helena en wijze uitspraak van haar moeder. Probeer je alleen druk te maken over dingen waar je iets aan kunt doen en anders bid om kracht en sterkte.

  3. Ook hier alle begrip voor jouw visie! En ook hier geen paniek. Helaas merk ik op mijn werk ook duidelijk de angst die omslaat in boosheid. Begreep dat 112 gisteravond ook overbelast was met vragen die totaal niet levensbedreigend zijn. Ik snap oprecht dat er mensen zijn die bang zijn, maar blijf wel rationeel nadenken en doe geen dingen die mogelijk iemand anders in gevaar kunnen brengen.

  4. Ik wil graag reageren, maar heb zoveel gedachten over de hele situatie en over de afbeeldingen die je deelt, wanneer ik dat allemaal zou delen zou deze reactie véél te lang worden.

    Over de afbeelding ‘How Contagious and Deadly is it?’
    De as van % who die klopt niet. De afstanden tussen elk punt zijn gelijk, maar het percentage neemt niet gelijk toe. Dit geeft een onjuist beeld over hoe dodelijk het virus is.

    Dat het merendeel van de mensen milde verschijnselen ervaart kan zo zijn, maar de mensen die wel meer zorgen nodig hebben en in het ziekenhuis terecht komen zorgen voor een enorme belasting van het zorgsysteem. Wordt de verspreiding niet gestopt, dan zullen meer zwakkere mensen ziek worden en naar het ziekenhuis moeten. Wat als de bedden opraken? En er niet voldoende beschermingsmateriaal is?
    Daarnaast raken ook veel mensen die in de zorg werken ziek. Wat als er tekorten ontstaan? Nederland kan niet honderden artsen uit Friesland of Groningen naar Brabant brengen. Iets wat men in China wel kon en heeft gedaan.

    Ik snap dat beide landen heel anders zijn en andere maatregelen treffen, maar ik vind dat Nederland achter de feiten aanloopt.
    Men heeft gisteren pas besloten om geen vluchten uit China meer toe te laten. Bijna 2 maanden na de uitbraak hier…

    Oké, ga het hierbij laten, anders wordt het een heel lange reactie.

  5. Helemaal met je eens. Ik sta al langer met verbazing te kijken naar de maakbare bubbel waarvan velen maar denken dat ze het recht hebben om er in te leven. En die roepen nu inderdaad het hardst. Kijk op1 van vrijdag even terug, mocht je het gemist hebben. De Belgische deskundige daar verwoordt precies wat ik bedoel.

  6. Ik ben het met je eens. En ik ben niet bang voor het virus (wel bezorgd om mijn moeder van 88 in Brabant) maar de gevolgen zijn beklemmend om te zien, vind ik. De lege trein naar mijn werk vanmorgen. Het lege station tijdens de spits om 17.00 uur in Amsterdam, nota bene. Vreemd is het. Wel schrik ik van het aantal bedden dat beschikbaar is op de IC. Erg weinig, vind ik. Dus hoop ik dat het lukt om het aantal ziektegevallen te spreiden en een ‘piek’ te voorkomen.

  7. Pff.
    Stukje uit HP is heftig moet ik zeggen.
    Wij panieken ook niet, maar beetje onrustig zijn we wel,
    Allebei in de risicogroep.
    We wachten af, niet rustig, maar we wachten af.

  8. Ja een behoorlijk lang blog, té lang als je het mij vraagt want de boodschap was al vrij snel duidelijk en die onderschrijf ik van a tot z.
    Maar goed, ik heb de A griep dan ook nog meegemaakt én ondergaan. Als ik met in paniek raken mensen kan redden wil ik wel rondje paniek zaaien, maar dat is niet zo dus geen paniek . Het leven is nou eenmaal niet maakbaar al is men tegenwoordig bijna overtuigd dat dat wél zo is lijkt het!

  9. We zijn met z’n allen in een soort retraite, dat levert vast iets goeds op. Er borrelt sowieso al veel creativiteit tevoorschijn. Ik wens jou en allen die je dierbaar zijn alle goeds. 🍀

  10. Die plaatjes zijn wel gemaakt naar info die ze nu hebben en dat is uit het buitenland. Zijn Nederlanders vergelijkbaar met Chinezen en Italianen (denk maar aan voedsel en klimaat)? Dat vraag ik me dan weer af. En er is natuurlijk ook nog niks bekend over de lange termijn gevolgen, zowel voor het menselijk lichaam als voor de economie. Wat als die griep huishoudt in het leger, meneer Rusland zit ook niet stil. Maar ik ben vast weer een paniekzaaier als ik een paar stappen vooruit denk.

  11. Ik kan je verhaal grotendeels volgen en ben het met je eens.
    Wat ik van een vriendin (die ervoor gestudeerd heeft) heb begrepen zijn de meeste maatregelen die nu getroffen worden (zoals bijv. thuiswerken, verbod op evenementen en thuisisolatie) niet zozeer gericht op het buiten houden van het virus, want dat gaat hoogstwaarschijnlijk toch niet lukken, maar op het in tijd spreiden van de ziektegevallen. Zodat niet iedereen tegelijkertijd ziek is, maar opvolgend. Op die manier kan met name de ontwrichtende werking van het virus op de maatschappij, enigszins binnen de perken worden gehouden. Blijft de economie nog draaien.

    Al zal de economie in de westerse wereld waarschijnlijk wel veranderen. Nu China is afgesloten voor de buitenwereld, wordt pas goed duidelijk hoezeer het Westen afhankelijk is van China voor wat betreft grondstoffen maar ook tussen- en eind fabricaten. Dat betreft niet alleen electronica (Apple is zwaar getroffen) maar ook medicijnen en de dagelijkse huishoudelijke middelen zoals zeep en wc papier.
    De westerse wereld is 30 jaar druk bezig geweest met het verleggen van het punt waar de voorraden liggen. Niet meer per fabrikant/leverancier/land in grote magazijnen, maar vooral in China vanwaar alles met vliegtuig en boot zo de wereld over verscheept werd.

    Best wel een lange reactie voor het grotendeels eens zijn met jou betoog.

    Oh, en ik moet voor de verandering eens goed uitzieken en mocht ik maandag weer gezond zijn, zal ik deels thuis en deels op een locatie waar geen cliënten wonen werken.

  12. Hier in de buurt, in de gemeente Gangelt (D) was een behoorlijk grote besmettingshaard (carnavalsviering). Door – wat ik toen nogal overdreven vond – behoorlijke maatregelen (quarantaine voor een ieder die er bij was geweest) is het in zoverre goed gegaan dat niemand het meer over Gangelt heeft.
    Intussen (kriebel)hoest ik behoorlijk en blijf ik voorlopig maar thuis. Maar carnaval heb ik niet gevierd ;-)

  13. Nou, warrig of niet, ik snap je helemaal en ik deel al je gedachten. Ik merk bij mezelf dat ik de berichtgeving soms verwarrend vind. Geef mij maar één keer per dag een update en houd op met dat liveblog, wat mij betreft. En verder ben ik niet zozeer bang dat ik corona krijg (want dat krijg ik vast wel, gezien de snelheid van verspreiding, maar dan zal ik waarschijnlijk denken dat ik gewoon een verkoudheid of griepje heb), maar ik word wel gek van alle onzekerheid die er nu is. Gaan afspraken wel/niet door? Dat soort dingen maken me onrustiger dan corona zelf. En ja, natuurlijk let ik op. Als ik nu verkouden word, houd ik me keurig aan de regels, want voor mezelf ben ik niet bang, maar ik wil het niet op m’n geweten hebben dat ik een kwetsbare ander aansteek. Vandaar dus…

  14. Ik snap helemaal wat je bedoelt… helder verwoord… en ik ben het gewoon met je eens :-) Ik bid dan ook dat we ook enigszins met z’n allen ‘gewoon’ een beetje blijven nadenken (en nee, ook ik bagataliseer niets). Zal je nog sterker vertellen, ook wij zijn in afwachting met een dosis ‘gezonde’ spanning, want mijn lief moet volgende week woensdag vliegen…. We gaan het zien, denk ik dan maar. Ik maak me druk op het moment dat druk maken zin heeft…en blijf intussen ‘gewoon’ alert. En denk inmiddels net een paar keer meer per dag aan mijn lieve moedertje die altijd zei: ‘Ach lieve kind… geen paniek… neem van mij aan… als het je tijd is, ga je gewoon…’
    Wens je een heel mooi weekend.

Reacties zijn gesloten.