De mensen die ons lief zijn

Ik wilde er eigenlijk niet meer over bloggen. Maar doe het nu toch. De situatie is inmiddels drastisch gewijzigd: scholen, horeca, sportaccommodaties en nog veel meer: op slot. Maar daar wil ik het niet over hebben.

Ik wil het niet meer hebben over paniekzaaierij, over mensen die alleen maar aan zichzelf denken, over mensen die continu de experts aan het belagen zijn, aan hamsteren: corona brengt het slechtste in mensen naar boven. Maar daar wil ik het niet over hebben.

Ik wil het ooit nog wel ‘ns hebben over al die mensen die op welke manier dan ook proberen anderen te helpen, die positief blijven en kansen zien, die kalm en koelbloedig blijven. De wereld is zo slecht nog niet gelukkig! Maar daar wil ik het vandaag ook niet over hebben.

Waar ik het dan wel over wil hebben? Over de mensen die ons lief zijn.

Over mijn schoonvader (96 jaar: een man van de dag dat realiseren we ons heel goed) die sinds gisteren ineens heel ziek is. Die vanmiddag een delier kreeg, die viel, die een zware longontsteking blijkt te hebben en van wie maar de vraag is of hij het gaat redden. En ja: hij wordt morgen (als hij dat nog haalt!) getest op Corona. Maar behandelen is niet aan de orde. Hij loopt niet voor niets al jaren met een ‘niet reanimeren verklaring armband’ rond.

De opa van De Student Haar Lief is kritiek. Of hij het gaat redden, geen idee. Zijn vrouw is gelukkig wel herstellende van het virus.

Mijn peettante en haar vriend hebben Corona. Haar vriend heeft een dag in het ziekenhuis gelegen. Nu zitten ze samen in thuisquarantaine. Ik weet er het fijne niet van (first things first) maar het lijkt me niet dat je naar huis gestuurd wordt als dat niet kan. Ik heb tenminste niets van dien aard gehoord van mijn moeder.

Mijn ouders hebben besloten om ieder contact te vermijden. De laatste keer dat zij mijn peettante gezien hebben is in ieder geval 4 maart (maar het zou ook 7 maart kunnen zijn, dat weet mijn moeder niet precies). Logisch, maar verrekte lastig. Ik houd van hen!

Allebei de ouders van een vriendin van Mr. T. liggen in het ziekenhuis aan de beademing. Spannend en onvoorspelbaar, maar beiden heel slechte vooruitzichten.

Het is onvoorstelbaar wat er gebeurt. Het is ook dubbel. Ik ben nog steeds vrij nuchter over de hele situatie (de kans op besmetting is nog steeds heel klein, en het is verschrikkelijk als er mensen dood gaan en alles wat er nog meer speelt), maar zoals ik hier al schreef: als het gaat om de mensen die ons lief zijn wordt alles anders …

30 gedachten over “De mensen die ons lief zijn

  1. Jeetje .
    Sterkte met alles meis.
    Ben ik dan te naief dan wij nog oppassen?
    Meer als dat doen we niet, we komen nergens.
    Sterkte!!!
    xxx

    • Dat weet ik echt niet Aukje. Ik denk dat dat, zolang de je richtlijnen volgt, allemaal best kan.
      De buren hier passen ook nog steeds op op hun kleinkinderen.

  2. Ik hoorde gisteren in het nieuws dat er o.a. een 96 jarige man was gestorven, moest even aan je denken, nogmaals sterkte.

  3. Ik las elders over de ontwikkelingen in jouw omgeving. Wat intens verdrietig dat het zo verloopt. En wat ongelofelijk onwerkelijk wat Vriendin overkomt.
    Heel veel sterkte voor en met je schoonvader! Mijn duimen draaien hier (voor wat het waard is, maar het gaat om het idee.)

  4. Door jou krijgt het virus een gezicht, want het gaat over mensen die je lief zijn, die jij en je gezin kennen en liefhebben. En dat terwijl het voor mij en ons gezin nog zo ver weg lijkt te zijn. Bij deze een virtuele arm om je schouder!

  5. Snap goed dat je er nu ook over wil schrijven, zo is het virus ineens heel dichtbij. En ja, het is zeker anders wanneer het om mensen gaat die je dierbaar zijn. Sterkte toegewenst voor jullie allemaal.

  6. Jemig. wat een impact! Dat is niet niks en heel veel om je zorgen over te maken.
    Ik voel met je mee en hoop op veel goede afloop. Hou je haaks!

  7. Wat heftig, het komt zo wel heel dichtbij voor jullie! Veel sterkte. Hier tot nu toe nog geen gevallen in de directe omgeving.

  8. Dat is akelig dichtbij allemaal en ik kan me je angsten wel voorstellen.
    Heel veel sterkte , helaas kan ik ook niet meer doen dan dat.
    Hier (tot nu toe) alleen mensen die last hebben van de economische gevolgen maar dat “is maar geld”. Wij mijden het contact met de familie toch niet helemaal zolang er geen duidelijk zieken zijn, wel houden we wat afstand en knuffelen uiteraard natuurlijk niet.

  9. Ik wens je sterkte voor jou en je gezin en voor iedereen die je lief hebt.

  10. Hier in het noorden is het nog relatief rustig met besmettingen, maar ook wij zijn ons bewust dat dit zo kan omslaan en dat we een aantal kwetsbaren in ons midden hebben. Voor jullie in ieder geval heel veel sterkte!

  11. Ook mensen van boven de 80 zijn iemands vader, moeder, geliefde, broer, zus, vriend of vriendin. Een getal klinkt zo anoniem, maar achter ieder getal schuilt een gezicht. Sterkte!

  12. Sterkte! Wij mijden ook zoveel mogelijk contact. Ook is het contact met mijn kids even op een laag pitje. Voor hen en voor ons. Dagelijks bellen helpt veel.
    Het is bizar dat we opeens in deze situatie zitten.

  13. De mensen die ons lief zijn… Dat heb je mooi gezegd. Heel, heel veel sterkte en kracht toegewenst!

  14. En dan wandelt het virus zo ineens je leven in… Heel veel sterkte met alles en ik stuur licht, liefde en kracht ook jullie kant op xx

  15. Wij kennen nog geen mensen in onze omgeving die ziek zijn, maar ik maak mij wel zorgen over diverse mensen in onze familie/kennissen kring omdat zij kwetsbaar zijn zoals een tante van 93, mijn neef die een spierziekte heeft, heel veel echt ouderen van boven de 80 met wie ik tennis of bridge. Zorgelijke tijden.

  16. Wat een hoop ellende daar. Ik steek een kaarsje voor jullie op. Ik hoop dat het in ieder geval je hart verwarmt. Virtueel steunen is alles wat kan. Toitoi.

Reacties zijn gesloten.