Pech

Of misschien wel de overtreffende trap van pech. Dat vind ik dat Ova heeft. Ik ken weinig mensen die zo geraakt worden door corona. Drie mensen die ze goed kende verloor ze, ze studeerde af onder moeilijke omstandigheden, haar vader zat een maand in (thuis)quarantaine, er was geen ‘echte’ diploma-uitreiking, Paaspop werd geannuleerd, andere uitjes gingen niet door, ze mocht haar vriendinnen lange niet zien, het grote feest dat we gepland hadden in veband met mijn vijfstigste verjaardag en onze tiende trouwdag, ze zat in Kroatië toen dat land op oranje ging, moest eerder naar huis komen en nu zelf in quarantaine en zo zijn er nog wel meer dingen.

Een redelijk nieuw fenomeen is, voor mij althans, het 21-diner. En je raadt het al: na de aankondiging van Rutte van 18 augustus waarin hij het zeer dringende advies gaf dat er thuis geen (grote) feestjes meer gegeven mogen worden viel dat ook in het water.

Het plan was om buiten, onder onze ‘nieuwe’ veranda (ik moet nog steeds foto’s plaatsen!), waar meer dan voldoende plek is: een grote tafel te dekken voor de 13 gasten die er zouden komen. Ova had een mooi thema bedacht (blauw-wit, want na de verdeling van de spullen van mijn schoonvader hebben we een prachtig blauw-wit servies), ze had leuke uitnodigingen gemaakt, een mooie jurk gekocht (op 17 augustus!), we waren bezig met het samenstellen van het diner en toen … kwam dus die boodschap. En daarmee een dikke streep door haar feestje. En daar was ze best even heel erg verdrietig van. We weten heus wel dat in het grote geheel der dingen het onbetekenend is, maar dan nog mag ze er verdrietige onder zijn natuurlijk.

Enfin: we hebben het nu opgedeeld. Twee groepen van 6 (de 13e gast was een vriendin van Ova die niet in de groep zit en waarmee ze nu een één op één ding gaat doen). De ene groep van 17.30 tot 20.00 uur voor ‘tafelfriet‘ en de tweede groep van 20.30 tot … uur om te borrelen. En dat 21-diner, daar maken we gewoon een 22-diner van. En nu maar hopen dat in augustus 2021 de wereld corona achter zich gelaten heeft …
Welk (leuk) plan of vooruitzicht van jou is door corona niet doorgegaan?

Specials

Ik heb een abonnement op Linda. Al jaren en als ik er soms over denk om dat abonnement op te zeggen dan wordt mij dat verboden door mijn dochters. Want ze lezen het blad graag. En dat geldt ook voor Mr. T.. Als wij de Linda. uit hebben, dan gaat ie naar mijn nichtje en van haar weer naar haar moeder. En of ie daarna nog ergens heen gaat, dat weet ik niet. Maar goed: het blad wordt goed gelezen in ieder geval.

Lang geleden schreef ik een logje over de ‘ésta‘, dat vond ik een leuk blad. Na ‘ésta’ kwam de Linda. dus blijkbaar hier in huis. En heel af en toe een ‘Quest’.

In de afgelopen maanden echter heb ik best wat andersoortige tijdschriften in huis gehaald. Saar en ik zijn degenen die ze lezen en die ze nu ook bewaren. Want het thema spreekt ons beiden enorm aan. Het zijn verhalen die het verdienen gelezen te worden vinden wij. En om bewaard te blijven.

Welke tijdschriften lees jij? Heb je een abonnement of koop je ze los? En koop je soms van dit soort ‘specials’?

Back to school!

Het gaat echt gebeuren. Saar gaat weer naar school. Vanaf vandaag start ze in de vierde klas van de havo. En dat zal behoorlijk wennen zijn vermoed ik.

Want sinds de scholen in maart sloten is ze geloof ik in totaal zo’n vier keer naar school geweest. En dat was allemaal in juni en dan iedere keer voor maar één uurtje. Dus dat sloeg eigenlijk nergens op. De rest van het onderwijs ging allemaal digitaal en of dat nou zo goed uitgepakt heeft zullen we in de komende maanden wel zien.

Saar heeft trouw alle lessen gevolgd en ook haar huiswerk gemaakt (al is ze wel een tijdje vergeten dat ook leerwerk huiswerk is, dus dat moest nog ingehaald worden). De eerste maand heeft ze helemaal geen vriendinnen gezien. Dat kon ook niet gezien de situatie hier thuis. Daarna een tijdje haar twee besties en sinds een tijd ontmoette ze weer redelijk wat leeftijdsgenoten (want dat was toegestaan). Ik zag dat het haar goed deed. De derde klas van de havo was voor Saar een heel fijne klas. Het was eigenlijk de allereerste klas waarin alles soepel verliep, geen gedoe, geen gezeik, ze was happy. En toen, tja, corona …

Eind van het schooljaar moest er een profiel gekozen worden en Cultuur en Maatschappij past helemaal bij Saar, dus dat is het geworden. Afgelopen vrijdag kreeg ze informatie over haar nieuwe klas en ze kent helemaal niemand op één meisje na dat van de mavo overstapt naar de havo. Maar goed, dat meisje en Saar liggen elkaar heel goed. En verder zijn nu dus de profielen gekozen en dat betekent dat je deels in dezelfde groep zit, maar voor andere vakken wisselt en dus ook weer oude vertrouwde en nog meer nieuwe gezichten zult zien.

We gaan het meemaken. Ik hoop dat ze een fijne klas heeft en ik hoop vooral dat het een redelijk normaal lesjaar zal worden waarin ze gewoon naar school kan blijven gaan want dat is volgens mij voor de jeugd heel erg belangrijk: elkaar ontmoeten!

Lichter dan ik

Wat een prachtig boek is ‘Lichter dan ik‘ van Dido Michielsen. Ik heb in alle opzichten genoten van de geweldig mooie zinnen van Michielsen.

Java, 1850. Isah is de dochter van de kleermaakster van de sultan en groeit op in de gesloten gemeenschap van de Kraton, het vorstenverblijf in Djokja. Haar levensloop in de traditionele standenmaatschappij lijkt daarmee vast te staan. Maar Isah is eigenzinnig en loopt weg van huis. Ze wordt huishoudster én minnares van een Hollandse officier en schenkt hem twee dochters. Wanneer hij hen verlaat, moet ze grote offers brengen om haar kinderen in de snel veranderende kolonie te zien opgroeien. Uiteindelijk beseft Isah dat ze haar Javaanse afkomst niet kan en wil verloochenen. Lichter dan ik is het aangrijpende verhaal van een jonge vrouw die wordt gedwongen alles op te geven voor haar kinderen, die door hun gemengd bloed meer status hebben dan zijzelf. In deze historische roman worden de Nederlandse overheersing en de gevolgen daarvan door haar ogen gezien.

Ik wil niet al te veel kwijt over dit boek, heel even moest ik erin komen, maar toen dat eenmaal zo was, wilde ik nog maar één ding: dat dit boek nooit afgelopen zou zijn.

Echt, doe jezelf een groot plezier en lees dit boek. 

Kritische fout

Dikke vette paniek hier vorige week vrijdag. Want mijn website was niet te bereiken in verband met een kritische fout. Ik was in ‘admin’ plugins aan het bijwerken want zo af en toe is dat blijkbaar hard nodig en ik moest ook nog de php-versie updaten. Dus de computer snorde en wordpress deed, dacht ik, wat het moest doen.Tot, ineens, niks meer.

En tegen zulke dingen kan ik dus heel slecht tegen, want ik heb er de ballen verstand van. Dus inloggen via mijn provider en daarna doorklikken naar ‘directadmin’ of weet ik veel hoe dat allemaal heet. En pfffft, die hele website was blijkbaar ‘opgeleukt’ want ik kon helemaal niets meer vinden, maar uiteindelijk lukte ook dat toch wel weer.

Eerst maar ‘ns een backup gemaakt en dat was ook al zo raar. Er stond daar dat de laatste backup die ik maakte van 2011 was. Jemig, daar klopte geen bal van. Mijn laatste backup was volgens mij van eind juni 2020 en die had ik gelukkig ook nog wel op mijn externe harde schijf geplaatst. Maar dan nog, ik snap zulke dingen allemaal niet.

Enfin, daarna de php-versie daar geupdate en nog op wat meer dingetjes geklikt en verhip. Ik had het zowaar gefixt.

Oh, ik kan zo slecht tegen dit soort dingen. Snap er gewoon niets van allemaal van die ingewikkelde taal die dan meestal ook nog in het Engels is. Ik had op een gegeven moment misschien wel 30 tabbladen openstaan en dat maakte de boel natuurlijk ook weer niet bepaald overzichtelijk.

Maar goed, lang verhaal kort: het kwam goed. Na een uurtje op twee dikke vette peentjes zweten.

Heb jij verstand van dit soort dingen? Of ben je, net als ik, in paniek als je site ineens kuren vertoont?

Boodschappenlijstje

Naomi schreef een stukje over hoe zij haar boodschappenlijstje samenstelt en toen dacht ik, daar kan ik ook best ‘ns een logje aan wijden.

Hoe gaan we hier in huize Triltaal om met de (wekelijkse) boodschappen?

  1. De afspraak is dat iedereen op het moment dat hij/zij het laatste artikel van iets pakt om te gaan gebruiken dat op een papiertje schrijft dat altijd op een vaste plek in de keuken ligt.
  2. Als er nog geen papiertje ligt, dan komt dat omdat ik recent boodschappen heb gedaan en pakt de persoon die het laatste artikel van iets pakt een nieuw papiertje en begint daarmee een nieuw lijstje. Simpel toch? En meestal werkt het heus wel, maar niet altijd.
  3. Als ik naar de supermarkt ga dan bedenk ik wat ik voor de komende dag(en) wil koken. De ingrediënten daarvoor schrijf ik op het papiertje.
  4. Vervolgens open ik de koelkast om te kijken of daar etenswaren bijna op zijn. Is dat het geval, dan schrijf ik die op.
  5. Ik check voor de zekerheid ook even de diepvries.
  6. Ik heb dan een lijstje met een boel dingen erop.
  7. Vervolgens pak ik een nieuw papiertje en schrijf de dingen op het lijstje op conform de opzet van de winkel. In het geval van de winkel waar ik heen ga eerst groenten, dan vlees/vis, dan brood, kaas/salades/olijfje dat soort zaken, eieren, melk/toetjes/boter dat soort dingen, broodbeleg/crackers, et cetera et cetera.
  8. De dingen op het eerste briefje streep ik één voor éen af zodat ik niets vergeet.
  9. Het klinkt misschien allemaal wat omslachtig, maar het werkt. Meestal.

Hoe pak jij het aan? Gebruik je een boodschappenlijstje? Schrijf je dat nog op, of doe je het via je mobiel? Of laat je je boodschappen wellicht bezorgen?

15 augustus 1945

75 Jaar geleden, op 15 augustus 1945, kwam er een einde aan de Tweede Wereldoorlog in toenmalig Nederlands-Indië en daarmee in het hele Koninkrijk der Nederlanden. Dit wordt jaarlijks herdacht bij het Indisch Monument in Den Haag. Dit jaar zal er ook een herdenking zijn maar door corona zal deze anders van vorm zijn dan gehoopt. Wat is het toch jammer dat er zoveel initiatieven rondom 75 jaar vrijheid totaal anders verlopen dan gepland.

Twee dagen later riep Soekarno de Republiek Indonesia uit, dus heel lang ‘vrede’ was het niet bepaald. Toch denk ik dat het een belangrijk moment in onze vaderlandse geschiedenis is. Een datum waar we stil bij moeten staan. Want hoe beroerd het er soms (vaak!) ook helaas toegaat in de wereld, hoeveel oorlogen er sinds 1945 nog gevochten zijn, sinds 15 augustus 1945 is er in ons kikkerlandje en het grootste deel van Europa geen oorlog meer geweest. En daar mogen wij allemaal heel dankbaar om zijn.