Woke


Ik word zo moe van dit soort gebeurtenissen. Nooit is er ook maar iets goed. Iedereen heeft een mening. En er wordt (meestal) gebogen voor een klein groepje met een grote mond.

Moe word ik ook van vrouwenquota in het bedrijfsleven, Jodenkoeken die inmiddels Odekoeken heten, het willen veranderen van straatnamen en zoveel meer. Volgens mij is het veel belangrijker dat de beste kandidaat op de juiste plek komt te zitten en dat geschiedenis goed geduid wordt. Met de kennis van nu is het immers (veel te ge)makkelijk (ver)oordelen.

En ja, ik ben een geprivileerde blanke vrouw met voldoende geld op de bank en volop kansen. Sparen heet dat en kansen proberen te benutten (en ook mij lukte dat lang niet altijd). Ook ik heb vele teleurstellingen moeten incasseren als het op carrièregebied aankomt. Ik prijs me daar achteraf gelukkig mee want nu heb ik de fijnste baan ever, maar ja, dat wist ik toen nog niet natuurlijk. Maar dat ik nu leef zoals ik leef, daar hoef ik me toch niet schuldig over te voelen? Wat niet wil zeggen dat ik niet nadenk en geen oog heb voor dingen die anders moeten of kunnen. Dat ik geen oog heb voor de ongelijkheid in de wereld en vind dat we daar iets aan moeten doen. Maar dwang of sociale druk is volgens mij nooit het antwoord. Dat zouden juist die woke mensen zich moeten realiseren. Toch? Of zouden ze juist zeggen: daar heb je er weer een, zo’n witte troela die helemaal niet weet waar ze het over heeft? Daar zou ik graag het gesprek over aangaan.

Pfffft, ik zou hier zoveel over kunnen schrijven maar dan staat het hier, ongenuanceerd, zwart op wit te staan en dat lijkt me niet handig. Ben in ieder geval erg benieuwd hoe men over pak ‘m beet 50 of 100 jaar naar deze ‘progressieve wakkere denk periode’ kijkt.

8 gedachten over “Woke

  1. Ik ben het met je eens. Maar niet (meer) bereid om het gesprek daarover aan te gaan. Ik ben er wel klaar mee. En dat is waarschijnlijk de reden dat ik deze ophef compleet gemist heb. En dat vind ik niet erg, eerlijk gezegd.

  2. Ik heb geen column nodig om mijn mening erover te vormen.
    Je hoeft niet in modder te rollen om te erkennen dat het bestaat en ik denk dat deze schrijver genoeg levenservaring heeft om zich in te kunnen leven en verdiepen in de materie. Dat gezegd hebbende er mogen best wat meer Nederlandse gekleurde helden in ‘het straatbeeld’ komen.

  3. Ephimenco (Trouw) verwoordde het zwart/wit: …”Als ik zou pleiten om blanke voetballers alleen door blanke journalisten te laten interviewen, poëzie van bleekscheten alleen door blanke schrijvers te laten vertalen, zwarte schrijvers zou uitsluiten van een verhalenbundel met de titel ‘Wit,” of een nieuwe omroep zou promoten met als naam ‘Blank,’ wat zou ik dan zijn? Juist: een doodgewone (woke) racist die naar een taakstraf solliciteert.”
    En zo is het maar net!

  4. Ik vind het zo’n gezeur. Marieke Lucas heeft net een grote prijs gewonnen, dus dat zal de reden zijn dat er voor haarhem gekozen is. Ik denk dat kleur dus helemaal niet meespeelde.
    Odekoeken lijkt mij een mislukte reclamestunt. Vanuit Joodse organisatie is geen verzoek gedaan om de naam wegens discriminatie te wijzigen.
    Ik weet best dat er gediscrimineerd wordt, maar deze manier zal er vast niet voor zorgen dat het minder zal worden.

  5. Ja, ik zucht ook nog maar eens diep, wat niet wil zeggen dat ik nooit nadenk en nooit vragen heb! En eigenlijk blijf ik toch gewoon blijf zeggen wat ik nodig vind óm te zeggen. Woke of niet woke!

  6. Ik word er een beetje moe van. De hokjes worden op deze manier alleen maar groter, dieper en de kloven minder overbrugbaar. Want alles wat ik zeg en doe is bij voorbaat fout.

  7. Teveel meningen, teveel journalisten die iets MOETEN schrijven, teveel ontevredenheid…ik wordt er ook doodmoe van.

Reacties zijn gesloten.