Studieschuld

Alweer een hele tijd geleden schreef ik hier over hoe we de studie van Ova zouden gaan betalen.

Toen Ova in juli vorig jaar afstudeerde had ze een studieschuld van € 17.708,92 maar omdat ze binnen de daarvoor geldende termijn van 10 jaar haar studie heeft afgerond kreeg de ze kosten van het OV terug.

Dat leverde dus uiteindelijk een studieschuld van € 13.500,01 op. En die studieschuld die hebben we dus dit weekend in één keer afgelost. We hadden er tenslotte voor gespaard nietwaar?

Ik schreef het toen al, en ik schrijf het nu nog maar een keer: we hebben al vanaf de geboorte van Ova (en later Saar) voor hen gespaard. Ze krijgen maandelijks € 45,= op hun spaarrekening gestort en daarnaast hebben we dus nog apart gespaard voor de studie.

Wat Ova betreft: die zal het nu zonder onze financiële steun moeten doen. Op 1 april ontving ze voor de laatste keer zak- en kleedgeld want ze heeft nu immers een prima salaris. Dat sparen blijven we doen overigens. We kunnen het missen, dus waarom niet.

Vooralsnog gaan we geen kostgeld vragen maar het is wel de bedoeling dat ze van haar salaris een flink deel spaart. Dat is tot nu toe geen enkel probleem, er is ook helemaal niets waaraan ze momenteel geld opmaakt.

Vragen jullie kostgeld aan jullie kinderen? Of hoeveel zakgeld krijgen/kregen ze? Andere financiële tips die je wilt delen?

22 gedachten over “Studieschuld

  1. Ik kreeg mijn studiefinanciering niet en werkte en spaarde zelf voor al het andere. Studieschuld had ik dus ook niet, maar ik viel nog onder de oude regeling èn rondde mijn studie versneld af (stages lopen in de zomervakantie). Dat ik pasgeleden hoorde dat pubers geen geld hebben om hun rijbewijs te halen shockeerde me. Maar ik begrijp nu dat een derde van hun loon naar een telefoon gaat. Tijden veranderen, het is mooi dat ze zonder schuld begint die mazzel heeft echt niet iedereen. Daarom vind ik de optie kostgeld ook best lastig. Ik deed best veel in huis en betaalde niets, had ik dat wel moeten doen dan had ik het huis uit gegaan.

  2. Zoon (27) betaald sinds hij een echte baan heeft kostgeld. €300 per maand.
    Verder geeft hij naast ziektekostenverzekering, telefoonabonnement en auto weinig uit dus hij ‘spaart als een gek’ voor als hij een huis wil kopen. Huren zit er met zijn inkomen nauwelijks in.
    Studieschuld heeft hij nooit gehad.
    Hoeveel hij meekrijgt wanneer hij later groot is weet ik nog niet. Dat zie ik tegen die tijd wel.

  3. Oh wat fijn om dat te kunnen doen! Ik ben 35 en ben nog maandelijks mijn studieschuld aan het afbetalen.
    Vanaf mijn 8e kreeg ik zakgeld, vanaf mijn 12e kleedgeld en toen ik ging studeren betaalden mijn ouders het collegegeld, de rest moest ik zelf doen. Na het betalen van de kamerhuur, kopen van de boeken en alle andere vaste lasten had ik €5,- per week om van te leven. Daar werd ik heel creatief van! Ik had al bijbaantjes vanaf mijn 10e, dus ik had al het een en ander gespaard.
    Ik ben blij dat ik heb leren omgaan met geld en vooral dat ik heb geleerd een stapje terug te doen. Toen ik ben ontslagen was het niet moeilijk om me aan mijn nieuwe budget aan te passen.
    Omdat ik op mijn 18e op kamers ging hoefde ik geen kostgeld te betalen. Mijn broer en zus zijn thuis blijven wonen en hebben dat wel gedaan.
    Wat mij het meeste heeft geholpen is dat mijn ouders mij een kasboek hebben gegeven. Toen ik kleedgeld kreeg moest ik invullen wat ik dacht dat ik zou gaan uitgeven en daarna wat ik echt had gekocht, zo kreeg ik een goed idee van mijn uitgaven.

  4. Mooie boeken lees je, ben nog niet mee met alles te lezen op je blog. Maar ziet er heel intersant uit
    Doe zo voort

  5. Mijn vier oudste kinderen hebben/ hadden allen een behoorlijke studieschuld, dat is niet anders. Ik verdien te weinig om hun studies te bekostigen. Tot hun 18e kregen ze zak- en kleedgeld, totaal 75 euro. Na hun 18e ontvingen zij zelf de kinderalimentatie en verviel het zakgeld. En vanaf dat ze werken, betalen ze kostgeld , een kleine bijdrage in de kosten. En dat hebben ze allen heel normaal gevonden.

  6. Wat leuk dat je zoveel reacties hierboven krijgt. Hoeven die van mij er vast niet meer bij ;-).
    Fantastisch dat Ova zonder studieschuld verder kan.
    Wij hebben/hadden een gezinstraditie. Vanaf een leeftijd en ik weet niet meer welke dat was, kregen ze zakgeld. Een paar euro. Vanaf dan kregen ze elke verjaardag een ingepakte waardebon. Zelfs op hun 18e verjaardag pakten ze het met een grote grijns uit. Omdat ze al wisten wat er in zat. N.l. een zakgeldverhoging van €0,50, ingaande op de eerste vrijdag na hun verjaardag. Vrijdag was zakgelddag bij ons. De hilariteit was onder de broers dan altijd groot als er eentje op zaterdag jarig was, want dan moest hij ‘een hele week wachten’.

    Ook wij spaarden vanaf hun geboorte en konden daar studie + rijbewijs van betalen. Jongste is nog niet uitgestudeerd. Als hij zijn plannen echt waar gaat maken, krijgen we dat niet bij elkaar gespaard. Daarvoor is hij nu al zelf van zijn bijbaan geld apart aan het zetten. Vind ik erg te prijzen aan hem.

  7. Tjonge wat geweldig voor Ova en voor jullie. Geen studieschuld meer af te betalen lijkt me in deze tijd een heel luxe ding. Wat zal ze blij zijn geweest.
    Voor onze kinderen spaarden we ook van jongs af aan. Ze hebben allebei niet gestudeerd en wat ze nodig hadden betaalden wij. Mijn dochter kreeg vanaf haar 14e kleedgeld naast haar zakgeld. Toen ze eenmaal gingen werken hebben we ze een klein bedragje aan ‘kostgeld’ gevraagd, maar niet omdat het nodig was, maar om ze te leren dat nou eenmaal niet alles voor niks kan. Wat ze niet wisten was dat we dat geld voor beiden hebben opgespaard. Ze kregen het toen ze de deur uitgingen. Een erg leuke verrassing en daar kwam nog een wasmachine bij.
    Ik heb vroeger ook een bijdrage (50 gulden) geleverd toen ik eenmaal werkte en vond dat heel normaal. Toen mijn vader werd afgekeurd op zijn 43e ben ik uit mezelf meer gaan geven, want hij kelderde nogal in inkomen. Maar met wat andere vriendinnen moesten betalen was het nog een schijntje. Er waren erbij die van hun 350 gulden salaris (jaren 60) wel 200 gulden aan hun ouders moesten geven.

  8. Wat een bedragen, zeg. Schrikbarend. Maar wel fijn om dat te kunnen doen.

    Mijn dochter is inmiddels de deur uit. Ze kreeg vroeger zakgeld en vanaf haar elfde kleedgeld (schoenen en jassen betaalde ik). 50 euro per maand. Dat arme kind heeft nooit opslag gehad. Het bleef 50 euro per maand tot ze op haar 17e uit huis ging. Daarna bleef ik bepaalde rekeningen voor haar betalen. Telefoon, verzekeringen enzo. Ik heb vanaf dat ze geboren werd voor haar gespaard, dus toen ze 21 was heb ik haar ongeveer 6000 euro kunnen geven. Dat vond ik wel gaaf! Als alleenstaande moeder had ik dat toch maar mooi voor elkaar. Ze heeft nooit bij geleend voor haar studie(s) en had genoeg aan haar basisbeurs (daar viel ze gelukkig nog nét in) dus ze heeft nooit een studieschuld gehad.

    Goede tip? Toen ik de spaarverzekering voor haar afsloot, wilde ik die op haar naam zetten. Ze lag nog in de wieg notabene. Mijn verzekeringsagent gaf me de tip om het geld gewoon om mijn eigen naam te zetten. “Je wilt niet weten hoeveel mensen ruzie hebben met hun kind. Of een kind hebben dat verslaafd is.” Dat vond ik zo treurig toen. Maar hij had wel gelijk.

    • Oh, trouwens. Ze heeft ook nooit kostgeld betaald. En ze woonde tijdens haar studie in mijn mini-flatje terwijl ik bij mijn verkering woonde. Dat was heel luxe voor haar natuurlijk omdat ik alles betaalde. Dat vond ze wel eens vervelend. Maar ik zei altijd dat zij mijn anti-kraakwacht was. :-) Ik was toen nog niet zo ver dat ik mijn eigen woning op wilde zeggen…
      Bovendien woonde we vlak bij elkaar en had ze leuk contact met alle buurmeisjes. Dus ik vond het een geweldige oplossing.

  9. Dat is superfijn zeg!!
    Hier geen kinderen meer in huis.
    Wel kleinkinderen, kun je daar ook kostgeld voor vragen?
    (Grapje)

  10. Geweldig dat haar studieschuld is afgelost. Mijn dochter had de mazzel dat de overheid alles betaalde. Dat gun ik ieder kind.
    Roos werkt/studeert sinds september, en miv die datum is ze op zichzelf gaan wonen.

  11. Geen studieschuld meer, geweldig. Prachtig dat jullie dit konden doen, dat geeft haar een mooi start.

  12. Kinderen hadden kost en inwoning , moesten zelf zorgen voor kleding e.d. toen ze daar genoeg voor verdienden. In de tijd dat oudste studeerde was er nog de basisbeurs als ik het goed heb en hij kon thuis blijven wonen want Den Haag Leiden is goed te doen.
    Maar dat is al heel lang geleden. Jongste ging niet naar de universiteit dus dat konden we gewoon zelf betalen.

  13. Middelste heeft geen studieschuld omdat hij niet heeft hoeven te lenen. Oudste en jongste hebben wel studieschuld, en betalen iedere maand een bepaald bedrag af.

  14. Wat moet dat heerlijk zijn geweest, om die schuld af te kunnen lossen! Sparen voor een studie van de kinderen vind ik heel verstandig. En dat ze geen zakgeld meer krijgt nu ze zelf een goede baan heeft, vind ik volkomen logisch;).

  15. Mijn kinderen krijgen tot hun 18e zakgeld (20 p.m.) en kleedgeld (40 p.m. en ik betaal schoenen en jassen), en ik vergoed hun mobiele abonnement. Vanaf 18 betalen ze dat zelf. Ik betaal collegeld en boeken, en reiskosten voor school of studie. Hoort bij financiële opvoeding om steeds meer zelf te regelen en te dragen. En ik betaal de rijlessen.
    We hadden gespaard op zo’n bonusrekening voor rijkes en studie, maar hebben besloten dat ze dat geld gewoon krijgen op hun 18e.

  16. Studieschuld, wil dat zeggen dat je geld gaat lenen om je kinderen te laten studeren? Onze zoon heeft vier jaar in Nederland gestudeerd maar ik meen dat hij een soort beurs kreeg als buitenlandse student zodat het studiegeld niet zo hoog was. Zijn kamer, eten en het wekelijks over-en-weer rijden naar Vlissingen moesten we uiteraard zelf betalen.
    Van zodra hij ging werken betaalde hij een symbolisch (minimaal) bedrag aan kostgeld. Mocht ook wel want hij heeft tot zijn 30ste thuis gewoond en dus 8 jaar flink kunnen sparen.
    Wij hebben maar één kind, dus later is alles sowieso voor hem. Nu sparen we voor onze kleinzoon.

  17. Tja, daar kan ik je niet bij helpen. In DK is het anders geregeld. Colleges, studies zijn gratis. Alleen levensonderhoud, evt een kamer, moet de student zelf betalen. Mijn kinderen – allang volwassen en zelf weer ouders – hebben wel altijd gewerkt naast hun studie. Na hun 18.de kregen ze geen zakgeld meer. We betaalden wel mee aan kleding en andere noodzakelijkheden (vervoer enzo). En gaven vaak “iets extra’s” ;-)

  18. Mijn dochter is 6 jaar, dus geen kostgeld of studiegeld.
    En ook geen zakgeld, vind het daarvoor nog te vroeg en onhandig in deze tijd. Je kan bijv niet eens van je zakgeld zomaar iets kopen, bijna alles moet op afspraak.

  19. Fijn dat jullie dit voor haar hebben kunnen doen!
    Ik heb het allemaal zelf moeten betalen, maar toen was het nog voor een deel een gift. En ik hoefde geen kostgeld te betalen. Wel dus altijd gewerkt naast mijn studie om rond te kunnen komen.

  20. Wat heerlijk dat de studieschuld weg is! Mijn jongste dochter zit in het derde jaar van haar studie maar heeft geen studieschuld. Wij hebben ook gespaard en betalen haar collegegeld. Ze heeft zelfs geld kunnen sparen.

Reacties zijn gesloten.