De zevende zus & Het boek van verloren namen

Ik las ‘De zevende zus‘ van Lucinda Riley en ik vond het veruit het allerslechtste deel van de serie tot nu toe. Niet boeiend en veel te veel personages en dan ook nog ‘ns oninteressante personages. Maar ik las het wel uit en ik wil deel acht ook lezen want het boek eindigt toch met een behoorlijke cliffhanger.

En tja, de zinnen hiervoor schreef ik dus een paar weken geleden. Op 11 juni immers kwam het bericht dat Riley veel te jong is overleden. Wat een gemis moet dat voor haar geliefden zijn. En het lijkt me sterk dat er nu nog een deel 8 komt, maar dat is natuurlijk totaal niet belangrijk meer nu.

De zevende zus, het zevende deel in de Zeven zussen-serie van Lucinda Riley, gaat over de mysterieuze zevende zus. Ze was altijd onvindbaar, maar als Georg Hoffman onthult dat hij haar misschien op het spoor is, ontdekken Maia en Ally dat er twee aanwijzingen zijn: het adres van een wijngaard in Nieuw-Zeeland, en een tekening van een bijzondere, stervormige ring. CeCe, die in Australië woont, gaat op onderzoek uit. Dat blijkt pas het begin van de zinderende zoektocht naar de zevende zus, want de vrouw met de bijzondere ring is net aan een grote reis begonnen. Het wordt een race tegen de klok die de zussen de hele wereld over voert. Ze proberen haar spoor te volgen in Nieuw-Zeeland, Canada, Engeland, Frankrijk en Ierland, maar ze lijken steeds een stap achter te lopen…

Nee dan ‘Het boek van verloren namen‘ dat is werkelijk waar een juweeltje! Wat een prachtig boek schreef Kristin Harmel toch weer. Echt zo van genoten dat ik het in twee dagen uitlas. Wat dus wilde zeggen dat ik veel andere dingen niet deed die ik normaliter wel doe (zoals daar zijn talloze potjes candycrush en nog andere totaal nutteloze bezigheden). Dus wow, wow, wow: wat vond ik dit een mooi mooi boek!

Eva Traube Abrams, een bibliothecaresse in Florida die eigenlijk al aan haar pensioen toe is, ruimt op een ochtend boeken op als haar oog valt op een foto in een openliggend tijdschrift. Ze verstijft; het is een afbeelding van een achttiende-eeuws religieus boekwerk dat ze herkent als ‘het boek van verloren namen’. Het bijbehorende artikel gaat over plundering van Europese bibliotheken door de nazi’s gedurende de Tweede Wereldoorlog – iets wat Eva zich levendig herinnert – en de inspanningen van hedendaagse onderzoekers om belangrijke boeken aan hun rechtmatige eigenaren terug te geven.

Het boek, dat zich nu in Berlijn bevindt, lijkt een soort code te bevatten, maar onderzoekers weten niet wat die betekent. Alleen Eva kent het antwoord op die vraag: in de oorlog hielp ze Joodse kinderen aan de nazi’s te ontkomen. Daarvoor hadden de kinderen een nieuwe naam nodig. Om hun ware identiteit niet voor altijd verloren te laten gaan, werd die gecodeerd en verborgen in ‘het boek van verloren namen’. Na de oorlog heeft Eva haar oorlogsherinneringen diep weggestopt. Heeft ze nu de kracht om terug te keren naar die traumatische tijd en de waarheid te onthullen?

Prachtig uitgewerkte personages met rauwe en begrijpelijke emoties, spannende gebeurtenissen en gewoon een prachtig verhaal. Een beknopte verhaallijn in het heden en een uitgebreide historische verhaallijn. Echt een subliem boek vond ik. Lezen dus! Doen hoor!

9 gedachten over “De zevende zus & Het boek van verloren namen

  1. Oeh! Die laatste klinkt goed! Die zeven zussen heb ik allemaal aan me voorbij laten gaan. Op de een of andere manier trok me dat totaal niet aan. Wel treurig dat de schrijfster overleden is. Ze was nog heel jong.

  2. Ik ben nu met het boek Maan van de zeven zussen bezig. Bij ieder boek denk ik, deze vind ik minder boeiend, maar hoe verder ik kom, hoe boeiender ik het dan weer vind. Dochterlief wilde er eerst niet aan, maar is nu helemaal verslaafd aan deze serie, beter dan al die thrillers waar ze heel onrustig van wordt.

  3. Ik ben momenteel met deel 7 bezig… Ik vond deel 6 al wat minder dan de voorgaande delen.
    Maar het zou best zo kunnen zijn dat ze vanwege haar gezondheidstoestand toch niet meer dat niveau van eerst kon halen.
    Bedankt voor je boekentip, want dat boek wil ik wel lezen…

  4. Ik heb de zeven zussen, maar zelf niet gelezen. Ik raad ze iedereen aan. Als ik eens niets te doen heb en lekker wil verdwijnen in een boek, begin iik met deel 1.
    Het andere boek zet ik op mijn ‘wil ik lezen lijst’.

  5. Ook ik was teleurgesteld in ‘de zevende zus’. Ik leende het, net als de andere zussen, van een andere moeder op het schoolplein en had het net in huis toen het bericht kwam dat de schrijfster was overleden. Erg jong en mede daarom erg triest nieuws natuurlijk. Bij het lezen bekroop mij ook een beetje het gevoel dat ze het afgeraffeld had, misschien wel vanwege haar verslechterende gezondheid? Sommige dingen lagen er té dik bovenop, al duurde het pagina’s of hoofdstukkenlang voordat de conclusie dan door de personages ook bereikt was. Het was alsof alle personen uit de vorige boeken een rolletje moesten krijgen, alsof alle eindjes persé bij elkaar moesten komen.
    Vaak heb ik, na het lezen van een serie, nog een tijdje nodig om de personen en de verhaallijnen los te laten. Vooral omdat niet elk verhaal even mooi afgerond raakt, als een serie stopt. Logischerwijs zijn personages op verschillende punten in hun leven en hun ontwikkeling als je een verhaal in de tijd tot een einde brengt. En dat is soms jammer, dan wil je nog graag in het universum van het verhaal blijven en meer weten. Maar als ik dan dit boek erbij pak, waarin haast krampachtig al die personages naar een vergelijkbare levensfase geschreven worden, dan vind ik het op andere plekken niet meer zo jammer.
    Toch blijft, dat ik het verhaal graag had willen aflezen en ergens hoop dat de belangrijkste lijnen uit het verhaal van Pa Salt ergens opgeschreven staan en door iemand (anders?) bijeen gebracht kunnen worden.

  6. Ik heb ook de hele serie van de Zeven Zussen, maar nog steeds niet aan begonnen. Iedere keer is er wel iets anders. “Het boek van de verloren namen” lijkt me heel mooi, wéér een item om over WO II te lezen.

  7. Ik heb zelf de Zeven Zussen serie niet gelezen, en ik was het ook niet van plan omdat te gaan doen.
    Wel het andere boek, die staat nu op mijn verlanglijst van de bibliotheek.

Reacties zijn gesloten.