Wat een wereld …

Zo is ’t altijd al gegaan
en zo zal het altijd blijven –
wat historici beschrijven,
wat er in de krant zal staan.

Mannen met een hart van steen
en een ruimbemeten ego
spelen laconiek Stratego
met de wereld om hen heen.

Winnaars, machtig en infaam,
die de spelregels verzinnen
of omzeilen om te winnen.
De verliezer heeft geen naam.

Stijn De Paepe †, Dagvers De Morgen van 29 januari 2022

De schrik van Roden & Eva Schloss

Alweer enige tijd geleden luisterde ik de podcast ‘De schrik van Roden‘. Deze podcast gaat over Jacob Luitjens.

Een martelvilla in Drenthe, twee moorden: tijdens de oorlog kiest een jonge twintiger de kant van de Duitsers. Een jongen die nu een man van 102 zou zijn. Wie was deze laatste oud-NSB’er van Nederland? En was hij echt de Schrik van Roden – of is dat vooral een mythe? En, waar is Jacob Luitjens gebleven? Trouw-journalist Maarten van Gestel gaat in deze zevendelige podcast op zoek naar het echte verhaal van Jacob Luitjens.

Uiteraard luisterde ik deze podcastserie al wandelend en ik heb van de hele serie genoten. Maarten van Gestel heeft een heel mooi en interessant verhaal gemaakt dat goed in elkaar zit. Wat mij vooral bijblijft is de mildheid aan het einde van de serie. En de wereld kan niet genoeg mildheid krijgen wat mij betreft.

Echt een luistertip wat mij betreft.

Een heel andere zeer interessante podcastserie is ‘Het spoor terug‘. Deze podcast verzamelt allerlei audioverhalen op het gebied van geschiedenis en daar zitten vaak erg interessante exemplaren bij.

Laatst luisterde ik er twee afleveringen met daarin Eva Schloss aan het woord. Eva was bevriend met Anne Frank en net als de familie Frank duikt ook de familie van Eva onder. Beide families worden verraden en komen in vernietigingskampen terecht. Hoe het met de familie van Anne afloopt weten we. Ook Eva verliest haar vader en broer. Samen met haar moeder komt ze terecht in naoorlogs Amsterdam waar haar moeder uiteindelijk in het huwelijk treedt met Otto Frank.

In de podcast vertelt Eva over haar ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog maar ook over haar leven daarna. En over hoe Otto Frank er zijn levenswerk van maakt om het verhaal van Anne wereldwijd te verspreiden.

Eva worstelt heel erg met haar verleden. Op een gegeven moment zegt Otto haar het volgende: Als jij haat, de mensen die je haten, zij lijden niet, maar jij lijdt ervan. En dat hielp haar …

Dit zijn precies de woorden zoals ze ze uitsprak (ze woont al vele jaren in Engeland) maar wow, wat maakten die indruk op mij! Wat kunnen we toch nog veel leren van de geschiedenis!

Three down one to go …


Het is een iets vager streepje dan dat van Ova eergisteren, maar het is wel mijn vage streepje: een positieve zelftest dus en dat was te verwachten. Na Saar en Ova ben ik nu de pineut. Ik heb wat verkoudheidsklachten, een zere keel, wat hoofdpijn en af en toe wat koude rillingen dus ik hoop dat het daarbij blijft.

De zelftest van Mr. T. was negatief maar we zijn vanmiddag maar allebei naar de GGD gegaan voor een PCR-test. Op die uitslagen wachten we nu dus.

Het begon begin februari met Saar en misschien hadden we meteen moeten doen waar ik toen al een beetje over dacht, dan waren we er wellicht nu al vanaf geweest. Ook Mr. T. die nu misschien pas over een paar dagen positief gaat testen (of niet, dat kan natuurlijk ook nog).

Enfin: de meiden zijn stiekem ook wel blij want nu kunnen ze in ieder geval gaan carnavallen.

Het wordt dus een week thuiswerken en alleen even naar buiten voor een wandeling. En ja ik weet dat dat eigenlijk niet de bedoeling is, maar met het voorspelde boutweer de komende week kom je toch niemand tegen.

Hier ben je veilig

Met ‘Hier ben je veilig‘ heeft Kristin Harmel opnieuw een heel mooie roman geschreven die deels gebaseerd is op ware gebeurtenissen.

Een jonge vrouw, opgegroeid in de ruige wildernis van Oost-Europa, komt in 1941 alleen te staan. Het lijkt erop dat Yona veroordeeld is tot een eenzaam bestaan. Dan wordt haar isolement doorbroken doordat ze in het bos een groep Joden tegenkomt die op de vlucht is voor de naziterreur. Yona is gechoqueerd als ze hoort wat er in de buitenwereld gebeurt, en belooft de vluchtelingen alles te leren over overleven in de natuur. Op hun beurt leren ze haar een aantal verrassende levenslessen. Maar wanneer Yona wordt bedrogen, verlaat ze de groep. Ze komt terecht in een door de Duitsers bezet dorp, waar haar verleden en heden samenkomen met een schok die alles kan veranderen.

Ik moest heel even in het boek komen. Met name het wat ‘occulte’ aan het begin vond ik wat lastig te plaatsen. Tegelijkertijd pas het ook wel bij de sfeer die het hele boek uitstraalt. De schrijfstijl is erg gemakkelijk, de manier waarop Yona groeit in het contact maken met mensen is heel mooi omschreven, hoe ze zich steeds meer openstelt voor de mensen om haar heen is treffend. Haar gedachten zijn, wat mij betreft, volkomen logisch. En dat is eigenlijk volkomen absurd want ik heb natuurlijk geen idee hoe het is om op een dergelijke manier en onder die zware omstandigheden het leven te moeten leven. Waarmee dus de vertelkunst van Harmel weer bewezen is.

Het  boek leerde me ook weer een heleboel feiten over hoe het sommige Joodse groepen lukte om de Tweede Wereldoorlog te overleven door zich diep in het bos te verstoppen. Een interessant en af en toe ook gruwelijk boek, dat het verdient om door veel mensen gelezen te worden.