Isolatielunch

Ik heb met haar te doen, met Saar. Niet alleen zit ze al sinds woensdagmiddag op haar kamer, ze was ook nog eens best ziek: veel spierpijn, hoofdpijn, schorre keel en heel, heel moe. Heel, heel moe is ze nog steeds, de rest gaat sinds het eind van de middag beter gelukkig. Hopelijk blijft dat zo en verdwijnt de vermoeidheid ook snel.

Ook hier beneden is de sfeer anders dan anders. Ik mis Saar, ik vind het stom en raar en zou zo met haar ruilen als het kon. Soms vraag ik me ook heel erg af of het allemaal wel nodig is om het zo te doen met die isolatie. Zou het niet beter zijn als we het gewoon alle vier een keer krijgen? Of beschermt die booster ons dan toch zo goed dat wij het niet (gaan) krijgen? En natuurlijk moet je het ook gewoon niet willen krijgen want, ook al verloopt Omikron blijkbaar mild, het kan toch anders uitpakken.

Saar doet het hartstikke goed maar soms, als ik iets naar haar toebreng en even met haar klets dan lijkt ze soms bijna in huilen uit te barsten en pffft, is het egoïstisch om te hopen dat dat niet gebeurt? Want ik geloof niet dat het me dan nog lukt om afstand te houden. Ze geeft aan dat het niet meevalt en dat snap ik. Ze heeft maar een klein kamertje waar eigenlijk alleen een bed en een kast in staan. Dan is er nog een beetje ruimte waar ik een oude leunstoel neer heb gezet die normaal op onze slaapkamer staat. Dag in dag uit op je bed zitten en liggen is volgens mij bijna niet vol te houden. Verder vermaakt ze zich met haar smartphone en wat lezen. Donderdag en vrijdag was er digitaal onderwijs te volgen. En gelukkig belt ze veel met haar vriendinnen.

Voor Ova is het ook best lastig. Als je geboosterd bent en geen klachten hebt dan hoef je niet in quarantaine dus mag je in principe gewoon je dingen doen maar dat voelt best wel raar. En als je dan met wat vrienden afspreekt waarvan er een zegt dat je eigenlijk niet mag komen omdat zij niet geboosterd is dan geeft dat best wel wat stress en gedoe. Dat deze vriendin nu zelf in quarantaine zit omdat een huisgenoot positief getest is laat zien dat zo’n booster toch nog niet zo gek is. De rest vind het prima dat ze komt dus Ova en ik gun haar een fijne avond omdat ze sinds woensdag ook niet meer weg geweest.

Ova, Mr. T. en ik doen inmiddels een boel zelftesten. Gelukkig zijn die nog steeds negatief en ik hoop dat dat zo blijft!

13 gedachten over “Isolatielunch

  1. Een van onze kennissen is positief, zijn vrouw niet. Hij bivakkeert in een kamertje, maar loopt wel af en toe met mondmasker door het huis omdat het anders lastig vol te houden is, zegt hij.
    Sterkte voor jouw Saar!

  2. In jouw geval zou ik ook voor gezin quarantaine gekozen hebben, Eer Saar positief testte was ze immers al besmettelijk en de kans dat jullie het allemaal krijgen is vrij groot. In het gezin van mijn kleindochter was juist m’n kleindochter die door haar werk op school, het meest in contact was met het virus de laatste die positief was. Het kan dus flink wat dagen duren eer je positief test en dan ben je dus wéken verder eer iedereen het gehad heeft. Dat Saar het moeilijk vindt snap ik heel goed. Ik had vorig jaar april het virus, was niet echt ziek maar vond het de quarantaine heel zwaar en ik kon dan nog gewoon het hele huis gebruiken want daar was niemand al was dat ook niet écht een voordeel.

  3. Fijn dat jullie testen nog steeds negatief zijn. En ik snap je gedachten wel over die isolatie. Ik zie om me heen veel mensen die bij corona in het gezin niet in isolatie gaan, maar het hele huis ‘af te sluiten voor de buitenwereld’. Misschien niet volgens de regels, maar ik vind het wél heel logisch.

  4. Onze zoon had nu ruim 2 weken geleden klachten, testte eerst negatief en 2 dagen later toch positief.
    Wij zijn toen als gezin in Quarantaine gegaan omdat ik in mijn omgeving zag dat thuis isoleren dan toch “te laat” zou zijn vanwege die klachten die hij al 2 dagen had.

    We hebben bijna 2 weken met zn zessen binnen gezeten en zijn in die 2 weken alle 6 positief getest, ondanks de booster, de klachten waren mild tot niets, dankzij die booster.
    Veel spelletjes, films en elke dag een wandeling op een plek waar we bijna niemand zagen.
    Ik vond het een bijzondere ervaring en ik ben met je eens dat je het niet moet willen krijgen maar voor ons pakte het goed uit.

    Ik hoop dat jullie negatief blijven en veel beterschap en sterkte voor Saar

    • Daar hebben we ook over nagedacht maar besloten het niet te doen. Wel afgesproken dat als een van ons drieën positief zou testen dat we dan wel met z’n vieren thuis in quarantaine zouden gaan. Lastige afweging vind ik want nu lopen we ook nog het risico dat het allemaal extra lang gaat duren als we achter elkaar positief testen (knock on wood) . Aan de andere kant: we willen het echt niet opzoeken. Hebben van dichtbij veel te veel overlijdens en ernstige ziekte meegemaakt. Tja, wanneer doe je het goed?

      • Het is ingewikkeld, je weet niet waar je goed aan doet.

        Ik lees net dat Saar weer naar buiten mag, fijn!
        Ik duim dat jullie verder negatief blijven

Reacties zijn gesloten.