Struikelsteen


Barend was bijna vier toen hij, ver van zijn vader, moeder en grote zus, ondergebracht werd bij een gezin in Eindhoven. Daar was hij het neefje uit het westen en hij mocht redelijk vrij rondlopen. Barend immers, zo schatte men in, kon niet maanden, zo niet jarenlang, stil zijn op een zolder.

Barends vader, moeder en zus doken onder bij een gezin een dorp verderop. Zij brachten ruim een jaar door op een kleine, benauwde zolder.

De vader van Barend kon zijn schoonmoeder en haar broer niet meenemen. Hij maakte de keuze hen achter te laten. Rosa en Joseph stapten op 8 april 1944 op de BBA-bus richting Vught. Joseph werd op 30 april vermoord in Sobibor, Rosa volgde haar broer op 14 mei.

Barend had aan het begin van de Tweede Wereldoorlog 35 familieleden. Aan het einde van de oorlog waren dat er nog maar 6. Barend, zijn ouders en zijn zus overleefden de oorlog. Barend was vervreemd van zijn ouders en draagt de last van zijn verleden tot op de dag van vandaag met zich mee.

Gisteren legde Barend de eerste twee struikelstenen in V. Er zullen er daar nog 15 volgen.

9 gedachten over “Struikelsteen

  1. Ik vind het zo mooi en zo ongelooflijk belangrijk dat deze geheugen’ste(u/)entjes er zijn! Zeker nu. In deze gekke en verdrietige tijd…

  2. Oe gaaf, hou je me op de hoogte? Wil dat graag een keer meemaken. Ik wist al dat Gunther ze zelf minder ging leggen maar op deze manier is ook verschrikkelijk mooi!

  3. Zo mooi, zo simpel, zo alleszeggend: Stolpersteine! Ik vind het een sublieme manier om ons niet te laten vergeten…

  4. Dat moet een zware beslissing geweest zijn voor de ouders, in het belang van heel veel mensen én Barend. Het was een goede beslissing maar daar heeft uiteindelijk iedereen onder geleden. Mooi dat die Barend dit mocht doen.

  5. Hier afgelopen weekend een viering voor 75 jaar bevrijding (2 jaar uitgesteld door you know what). Bij de struikelstenen stond een ezel met wat meer informatie over de betreffende persoon en als die er was ook een foto erbij. Ik vind het een mooie traditie deze stenen.

  6. Wat mooi dat een familielid die stenen kan leggen! Ik vind struikelstenen een heel mooi en bijzonder initiatief. In mijn geboortedorp liggen er ook een aantal. Je (ik toch in ieder geval) loopt er nooit voorbij zonder even figuurlijk en soms ook letterlijk stil te staan bij wat er gebeurd is.

Reacties zijn gesloten.