Pen en papier

Wat een heerlijke column toch weer. Ik ben het vaker niet dan wel met hem eens, maar in dit geval moet ik ‘m gelijk geven en kon ik wat glimlachjes niet onderdrukken. En dat steeds minder met pen en papier schrijven dat herken ik. Eigenlijk is dat best jammer. Maar ik schrijf, denk ik, nog net zoveel (zo weinig) als dat ik ongeveer 11 jaar geleden in dit blogje schreef waarin het over je handschrift ging. Je vindt in dat blogje ook een foto van mijn handschrift en dat is niet veranderd..

Hoe is jouw handschrift? Schrijf je nog vaak of wordt het steeds minder? En waarmee schrijf je? Pen, vulpen, potlood?

12 gedachten over “Pen en papier

  1. Ik schrijf vrij veel post, lijstjes en overdenkingen met de hand. Mijn handschrift is verpest toen ik steno leerde als directiesecretaresse. Dat moest snel maar daarna ging ik sneller en dus lelijker schrijven.

  2. Door mijn dyslexie heb ik een verschrikkelijk handschrift, kaarten en briefjes kosten mij dan ook moeite en worden altijd in blokletters geschreven. Op die manier kan de ontvanger ook ontcijferen wat er staat.
    Door mijn vele fouten en slechte handschrift mocht ik nooit met vulpen schrijven op school. Ik heb dat dus niet geleerd en gebruik altijd een potlood of balpen. Op het werk schrijven we nog best veel omdat de oudere cliënten graag op papier zien wat er is afgesproken en gedaan. Ik schrijf dus dagelijks, maar mijn handschrift wordt er niet beter op.

  3. Het is wél zo. Daarom heb ik wel Google Maps aan maar let ik vooral op de borden. Buienradar geloof ik allang niet meer; daarvoor ben ik iets te vaak natgeregend. En mijn al mijn lijstjes voor van alles en nog wat is mijn handschrift eigenlijk nog best goed. Maar ik ben dan ook best oud. De jongere generatie is een ander verhaal. Moet je eens aan een piepjonge caissière vragen of ze € 0,15 bij willen als je afrekent. Dikke stress! :-)

  4. Ik zie aan de abominabele handschriften van mijn collega’s dat schrijven inderdaad een dingetje is maar ik doe het nog. Als het even kan met mijn vulpen met rode inkt om een lijstje te maken meestal en soms om wat ideetje op te schrijven. Het is niet veel maar maakt wel dat mijn handschrift er niet op achteruit gaat.

  5. Ik schrijf inderdaad niet zo veel meer. Dat is ook aan mijn handschrift te zien, het gaat achteruit.
    Heel soms schrijf ik nog wel eens iets wat later ooit een gedicht moet worden als frutsel op papier. Voor anderen absoluut niet te lezen, maar dat was altijd al zo.

  6. oor mijn slechte handschrift vond ik schrijven altijd een vervelende bezigheid.
    Ik schrijf nu alleen nog persoonlijke kaarten met de hand maar schrijf dankzij het toetsenbord veel meer dan vroeger.Verder houd ik toch redelijk de boot af met alle digitale hulpjes en heb áltijd contant geld op zak en probeer op alle fronten de digitale maatschappij een beetje op afstand te houden.

  7. Heel weinig, echt heel weinig schrijf ik nog met pen of potlood. Zelfs kaarten verstuur ik (te) vaak via Hallmark, bij gebrek aan de juiste kaart in huis op het moment dat ik er een wil versturen

  8. Af en toe een kaartje, naar mijn kleindochter met een poëzie album versje, raadseltje.

    Zij is 8, dus gaf ik voor haar verjaardag mijn zelfgeschreven kinderboek, De man met het masker.
    Na een poosje vroeg ik, heb je het boek gelezen?
    Ze gaf als antwoord, “pappa leest het voor”.

    Gloeiende, gloeiende!

  9. Ik kreeg een vulpen, ooit in het verre verleden. Een MontBlanc nog wel. Wát heb ik daar een plezier van gehad. Ik schrijf….af en toe een kaartje, een boodschappenbriefje of een kladje. Tja, tis nie veel.

  10. Ik schrijf ook nog amper en die keren dat ik dan nog schrijf, zie ik wel dat mijn handschrift een stuk slordiger is geworden. Alles gaat tegenwoordig via het toetsenbord en dan ‘verleer’ je het netjes schrijven toch wel een beetje.

  11. Ik schrijf nog vrij veel denk ik, in vergelijking met anderen.
    Aantekeningen na therapiesessies schrijf ik vaak met de hand, planningen, lijstjes, enz. Maar ik geef toe: zodra het veel schrijfwerk wordt, grijp ik ook liever naar mijn toetsenbord. Gaat nu eenmaal bij mij gewoon een stuk sneller dan met de hand schrijven.
    Op school was ik dol op mijn vulpen overigens, maar ergens in mijn volwassen leven ben ik toch (ik denk uit gemakzucht?) overgegaan op balpennen.

Reacties zijn gesloten.