Daar gaat ze

Alweer een hele tijd geleden meldde ik in dit logje dat Ova ook snode plannen had. Die snode plannen realiseerde ze in de afgelopen maanden en vandaag gaat het dan echt gebeuren: Ova gaat samenwonen!

Ova heeft inmiddels al 5½ jaar verkering met Haar Lief en ik vind dat ze een leuke jongeman tegen het lijf is gelopen (en dat geldt andersom natuurlijk ook: Haar Lief mag in zijn handjes klappen met ‘onze’ Ova). Als je die twee samen ziet, dan zie je gewoon dat het goed zit. Ze hebben het leuk samen, maken veel plezier en kunnen ook goed met elkaar praten.

Met sinterklaas vorig jaar waren we bij mijn ouders en toen ging het op een gegeven moment over een huis kopen of huren maar dat dat momenteel bijna niet te doen is. Toen zei ik voor de ouwhoerderij tegen Ova: ‘Dan gaan jullie toch gewoon hier boven wonen’. Mijn ouders slapen al jaren op de begane grond, hebben daar ook een badkamer en komen dus eigenlijk nooit meer boven. Ova keek mij aan en ik zag in dat koppie wat gebeuren, ze keek naar opa en oma en ze zei iets in de trant van ‘oh, dat zou ik wel willen’. (Hoe het precies ging weet ik allemaal niet meer hoor). Enfin: meteen naar boven en kijken of het wat zou zijn. Er is een grote (slaap)kamer, een iets kleinere en een nog kleinere kamer, een badkamer en een overloopkast. Ova en Haar Lief waren meteen enthousiast.

Daarna volgde een ‘nadenktijd’ want zowel wij als mijn ouders (en ook Ova en Haar Lief) vinden het wel belangrijk dat iedereen er ook echt achterstaat. Het is belangrijk dat er duidelijke afspraken zijn en de huurprijs werd vastgesteld. Zo gebruiken Ova en Haar Lief de voordeur om naar binnen te gaan en is hun plekje ook echt kun plekje waar ze (uiteraard binnen redelijke grenzen) kunnen doen en laten wat ze willen. Maar toen was er dan ook die ‘go’. We gaan het gewoon doen.

In de maanden daarna werden er plannen gemaakt over hoe een en ander aan te pakken. Het bed komt in het kleinste kamertje te staan want daar slaap je immers alleen. De grootste slaapkamer heeft een nieuwe vloer gekregen en is ook getext en wordt de woonkamer. Via het werk van Mr. T. is er een mooie bank gekocht, de heel oude kleerkast is blijven staan, er is een tv-meubel van marktplaats, een nieuw salontafeltje en met de Mexicaanse deken die Ova en Haar Lief kochten als aandenken aan hun recente reis naar Mexico ziet die kamer er al heel tof uit.
De iets kleinere slaapkamer is voorzien van een klein keukenblokje. Koken gaan ze doen met twee losse elektrische pitjes en met de airfryer. Er staat een koelkast en haar kast van haar slaapkamer komt daar ook te staan. De (uitschuifbare) eetkamertafel en de vier stoelen komen van marktplaats.

De douchebak van de badkamer was lek dus daar is het een en ander aan gerepareerd en pas vrij recent bleek dat de thermostaatkraan van de badkamer het niet goed doet, dus daar moet nog aan gewerkt worden. Er is een nieuw toilet geplaatst en dat was dat.

Mijn ouders hebben een boel opgeruimd en weggegooid en mijn vader heeft een heleboel klusjes geklaard. Ook hebben ze gepoetst, gordijnen gewassen en de ramen gezeemd. Wat een lieverds zijn het toch! Ik vind het zo fijn dat ze hun huis voor Ova en Haar Lief hebben opengesteld.

Het ligt niet in de lijn der verwachting dat ze er jaren en jaren zullen wonen, maar één of twee jaar verwachten ze toch wel. Ova Haar Lief is in juni afgestudeerd en begint per 1 september bij zijn nieuwe baan en dan hebben ze allebei een mooi inkomen en kan het grote sparen beginnen.

Net zoals het samenwonen en het wennen aan de grote mensenwereld nu kan beginnen. Ik hoop dat ze het er heel heel fijn gaan hebben. En ik pink een traantje weg, want ik vind het wel een dingetje hoor: die lieve Ova nu definitief het huis uit. Wat was het een voorrecht haar bijna 23 jaar te hebben mogen begeleiden naar deze nieuwe fase.
Ik kocht een mooi (kunst)boeket voor hen (helaas heb ik niet een heel mooie foto gemaakt zag ik later) om hen, namens Mr. T., Saar en mezelf een heel, heel, heel fijne toekomst samen te wensen.

Kleine meisjes worden groot, maar dat het zo snel zou gaan, dat hadden ze me van tevoren niet gezegd. Maar het is ze van harte gegund natuurlijk. Ik zal even moeten wennen aan deze nieuwe fase (als we pech hebben vliegt Saar ook snel uit mocht ze op kamers gaan), maar ook dat komt vast wel goed.

16 gedachten over “Daar gaat ze

  1. Pas als het gebeurt besef je hoe na je kinderen je staan. Het is de natuurlijke gang van zaken maar toch. Een paar jaar geleden gingen oudste en middelste een paar maanden na elkaar uit huis. Ik was blij voor hen maar er veranderde toch veel.

  2. Wat gaaf joh en wat heerlijk dat ze deze plek hebben voorlopig. Super om te wennen, zoals je zegt en dat gaat vast lukken.

  3. Wat een mooie oplossing. Klein beginnen en dan flink sparen, dat klinkt goed doordacht.

  4. Wat ontzettend leuk dat Ova en haar vriend terecht kunnen én willen bij jouw ouders. Dat zegt wel iets over de bijzondere band die jullie dochters hebben met hun Opa en Oma.
    Ook ik moet terugdenken… Twintig jaar geleden ging ik op kamers wonen. Vanuit Drenthe trok ik naar de randstad en koos voor een studie in Leiden, waar ik ineens op fietsafstand van mijn Opa en Oma woonde. Ik kon ineens gaan eten bij mijn Opa en Oma en deed dat dan ook graag en geregeld.
    Ik hoop dat ze het heel erg naar hun zin zullen hebben op hun eigen verdieping en dat jullie allemaal nog een tijdje kunnen genieten van heel dicht bij elkaar te wonen.

  5. Wat een prachtige oplossing en ach, in de jaren 60 had dit werkelijk héél riant geweest en moest men meestal beginnen met één kamer en gebruik van keuken en wc van de hoofdbewoner. Een mooie start voor de leuke koppeltje. Veel geluk voor ze.

  6. Wat fijn dat jullie het allemaal samen eens bent en voor Ova en vriend heel fijn, 5 1/2 jaar is niet niks.
    Maar ja, loslaten….

  7. Tja, kleine kinderen worden groot …. Dat uitvliegen hebben we hier ook al 3x meegemaakt. 1 is teruggevlogen …. maar die vliegt ook ooit weer uit :-)

  8. Goh, ik ben weer terug in mijn studententijd toen inwonen bij ouders ook noodzakelijk was. Toch wel erg dat het zo gesteld is in NL. Natuurlijk fijn dat je dochter en haar lief bij je ouders kunnen wonen. Maar als ik dan hier kijk en zeg dat mijn kleindochter (22) net haar piepklein appartementje heeft verruild met een groter….en dat er genoeg keuze was/is.. En we wonen slechts 750 kilometer van elkaar vandaan..

  9. Wat leuk! En ja, dat loslaten is wel een dingetje. Maar ook wel fijn dat ze op de bovenverdieping bij je ouders wonen.

  10. O, wat een stap, zowel voor Ova als voor je moederhart.
    Wel heel erg tof dat het zo kan: op de bovenverdieping bij opa en oma.

Reacties zijn gesloten.