Tilapia

Ik maak niet zo heel veel mee momenteel en al heb ik een boel te vertellen (of nou ja, ik zou van alles willen schrijven over bijvoorbeeld de toestand van de wereld, corona, eindeloos thuiswerken en hoe me dat toch wel frustreert, KOZP en hardcore zwarte piet lovers, Trump, Baudet, you name it) op de een of andere manier heb ik daar dan ook weer niet zo heel veel zin in.

Dus plaats ik maar weer een ‘culinair hoogstandje’ dat ik laatst maakte. Het recept heette ’tilapia uit de oven met spruitjes en pompoen’ en was heerlijk!

Ingrediënten voor 4 personen:

  • 1 rode ui
  • 500 gram spruitjes
  • 800 gram pompoenblokjes
  • 1 citroen
  • 1 rode peper
  • 3 teentjes knoflook
  • 2 eetlepels olie
  • 2 theelepels uienpoeder
  • 4 theelepels paprikapoeder
  • beetje zout
  • 1 theelepel gemberpoeder
  • 1 theelepel korianderpoeder
  • 4 tilapiafilets

En dan:

  • oven voorverwarmen op 180°C (wij hebben de allersufste combimagnetron ever die we ongeveer vier jaar geleden kochten toen de eerste kaduuk was en ik ben er zo niet tevreden over, maar ja, we moeten het ermee doen. Als er in een recept 180°C staat kan ik gerust 195°C instellen. En als er 20 minuten staat dan kan ik gerust 25 of soms zelfs 30 minuten instellen. Dus ooit, ooit, ooit als er een nieuwe keuken komt, dan wil ik een goede oven en minstens een vijfpits fornuis, maar goed dat allemaal geheel terzijde)
  • ui in ringen snijden, buitenste blaadjes spruitjes verwijderen en aan de onderkant insnijden
  • spruitjes en pompoenblokjes in een pan met kokend water gooien en 9 minuten laten garen. Goed uit laten lekken en in een ingevette ovenschaal doen. Meng de rode ui erdoorheen
  • Citroen in partjes snijden. Rode peper fijnsnijden (goed je handen wassen naderhand want ik heb een keer met mijn pepervingers in mijn oog gewreven: dat was hels!), knoflook persen
  • Meng de rode peper en knoflook met de olie, uienpoeder, paprikapoeder, zout, gemberpoeder en korianderpoeder
  • Leg de tilapiafilets bovenop de spruitjes en pompoenstukjes
  • Bedek de tilapiafiletsmet het kruidenmengsel, leg de citroenpartjes er bovenop.
  • Vervolgens circa 17 minuten laten garen in het midden van de oven (en in het geval van onze oven dus 25 minuten)
  • En daarna: genieten!

Heerlijk!

Oh, ik kookte vandaag toch zo lekker. Of nou ja, koken: er kwam geen fornuis aan te pas!

Een quichevorm bekleden met deeg en daarop gerookte zalmsnippers.

Daarna een laagje prei en paprika (maar daar vergat ik een foto van te maken).

Dan een sausje maken van:

  • 5 eieren
  • 1 eetlepel mosterd
  • 1 theelepel kerrie
  • wat peper en zout
  • twee eetlepels ricotta
  • de geraspte schil van een citroen


Dat giet je dan over de andere ingrediënten heen:

En dan komt het na ongeveer 40 minuten zo uit de oven (220°C).

Dat eet je dan weer met cottage chees en rucola. Echt heerlijk!!!! Dat vonden Mr. T. en Ova ook, maar dat zelfs Saar genoten heeft is best bijzonder.
Heb jij nog een lekker recept voor een hartige taart?

Rösti

Ik maakte, alweer een hele tijd geleden, voor het eerst in mijn leven helemaal zelf rösti. En wow, was dat lekker zeg.

1000 Gram aardappelen raspte ik.

En vier uien. En daar hoefde ik niet eens van te huilen!

Terwijl ik de uien raspte bakte ik 250 gram spekjes uit.
De geraspte aardappelen en uien kregen gezelschap van 4 eieren, zout en peper.

Na de nodige menging mochten de spekjes er ook bij.

Hoppakee: alles in de pan en goed aandrukken. Deksel erop en op laag vuur zo’n 17 minuutjes laten garen.

En dan komt het spannendste: omdraaien. Hoera: gelukt! In de tijd dat ik dit soort dingen nog soort van kant en klaar kocht is me dat nooit gelukt namelijk. En dan weten jullie ook meteen dat wij dus zelden rösti eten omdat ik al minstens vier jaar zonder pakjes en zakjes kook. Maar stiekem is dat ook het leuke van al die recepten die ik inmiddels verzameld heb: je kookt veel meer verschillende gerechten.

Hierna nog een minuut of 12, met deksel op de pan, op laag vuur garen.

En toen was ie klaar. Ik vond het een geslaagd recept!

De Scholier wist trouwens zeker dat rösti oorspronkelijk uit Suriname kwam, maar die was vast in de war met roti. Ik wist er trouwens ook niets van want dacht dat het uit Zweden kwam, maar het komt oorspronkelijk dus blijkbaar uit Zwitserland.

Eet jij ooit rösti?

Pas op!

Dit gerecht is zo lekker, dat je al heel snel veel te veel eet. Ik kookte laatst voor het eerst deze ‘hachee met zilveruitjes en pastinaak’ en dat werd ernstig gewaardeerd door de proefpersonen.

Wat heb je allemaal nodig?

  • 50 gram roomboter
  • 500 gram riblappen
  • 2 pastinaken
  • 1 pot zoetzure zilveruitjes (320 gram)
  • 50 ml wittewijnazijn
  • 8 kruidnagels
  • 2 laurierblaadjes
  • 1,5 runderbouillonblokje
  • 1 el appelstroop
  • 2 plakken ontbijtboek

En hoe maak je het dan?

  1. Snijd het vlees in blokjes. Smelt in een braadpan de boter. Bestrooi het vlees met versgemalen peper en bak in 4 minuten bruin aan.
  2. Schil intussen de pastinaak en snijd in blokjes. Schep de pastinaak door het vlees en bak nog 3 minuten.
  3. Voeg de zilveruitjes (de hele pot dus, dus niet uit laten lekken), azijn, bouillonblokjes, kruidnagels, stroop, laurierblaadjes en ontbijtkoek toe. Schenk er ongeveer 600 ml water bij en breng aan de kook.
  4. Draai het vuur laag, leg een deksel op de pan en stoof het vlees in 2 uur gaar. Breng op smaak met versgemalen peper.
  5. Verwijder de laurierblaadjes en kruidnagels uit de hachee.

De hachee was toen nog wel wat nat, dus ik hem nog wel een beetje gebonden.

En echt, het was heerlijk in het kwadraat. Als zelfs De Scholier redelijk enthousiast is over een gerecht, dan weet je dat je lekker gekookt hebt.

Wat is jouw favoriete stoofpot? En wat eet je er dan bij? 

 

Kruidenvrouwtje

Hier schreef ik al dat ik steeds minder pakjes en zakjes gebruikte in de keuken en hier wist ik trots te melden dat ik dus nooit meer pakjes en zakjes gebruikte. Gossie, dat dat ooit nog zou gebeuren.

Schreef ik in juli 2016 nog dat ik dacht dat ik nooit een keukenprinses zou worden, zo zou ik mezelf nog steeds niet willen noemen, ik ben -denk ik wel- gepromoveerd naar keukenbarones (als dat woord zou bestaan uiteraard). Ik verzamel veel recepten, heb een aantal favoriete recepten die heel regelmatig op tafel komen en door al dat gekokkerel frummel ik vaak uit de losse pols zelf wat in elkaar.

Nou zal het heus niet altijd gezonder zijn wat ik nu kook, want bijvoorbeeld kookroom, crème fraîche en de kaas die ik soms door gerechten heen roer zijn niet heel verstandige keuzes (al gebruik ik soms wel de lightvariant) maar het is potjeverdikkeme wel allemaal reuzelekker.  En ook ketjap, maggi en sojasaus zijn natuurlijk niet supergezond natuurlijk. Maar hé, het is wel lekker (en ook daarvan koop ik soms de minder zoute variant).

Mijn kruiden- en specerijenvoorraad is inmiddels best gegroeid zoals je op de foto hieronder ziet (goed hé, grotendeels op alfabet geordend!). De pot zout is de tweede pot die ik in mijn leven gekocht heb. En als je bedenkt dat ik al sinds 1989 niet meer thuis woon, is dat dus heel, heel bescheiden natuurlijk (zout bederft niet, toch?). Ik kook nooit met zout (en jaha, ik weet dat er in bijvoorbeeld die ketjap die ik hier boven noemde een boel zout zit), maar echt zout dus nooit. Waarom heb ik het dan eigenlijk in de kast staan?

Het valt me trouwens op dat alle potjes vrij vol zitten op dit moment. Dat is eigenlijk best raar, want ik gebruik veelvuldig specerijen en (gedroogde) kruiden. Verse kruiden vind ik altijd wat lastiger, want het is vaak teveel voor wat ik nodig heb en weggooien dat vind ik zonde.

De oplettende kijker ziet dat er geen knoflookpoeder in het kastje staat. Nou, ik heb altijd knoflooktenen in huis (soms de verse variant). Ik gebruik echt in heel veel gerechten knoflook. Ik vind het lekker en ik vind het ook zo lekker ruiken als dat aan het bakken is. Tja, je kunt maar een tic hebben natuurlijk. ;-)

Maar wat ik me nu afvraag … ontbreekt er volgens jou nog een specerij of kruid in mijn kastje? En zo ja, welke is dat dan? En heb je er dan ook meteen een lekker receptje bij?

Marinade

Om je vingers bij op te vreten, soort van dan natuurlijk, deze marinade. Wat ik er allemaal in doe?

  • flinke scheut ketjap
  • flinke scheut rode wijn
  • eetlepeltje gemberpoeder
  • twee eentjes knoflook
  • eetlepeltje sambal
  • beetje kikkoman
  • beetje maggi
  • maizena

En als de kipfilet of kippendijstukjes (lekkerderder eigenlijk, maar ook wel vetter) dan lekker gemarineerd is, dan bak ik het prutje aan in wat olijfolie. Oh ja, voordat het in de pan gaat even de marinade afgieten en bewaren. Dan de kip uit de pan en op een bord met wat aluminiumfolie eroverheen wegzetten.

Dan 400 gram peultjes en een paprika (rood is natuurlijk het mooiste voor de kleur) wokken in wat olie, het restant van de marinade toevoegen en dan lekker een minuutje of vijf laten pruttelen. Mie erbij en smullen maar.

Laatst dacht ik mie in huis te hebben, maar dat was door een soort van falend inkoopbeleid niet zo (en daar kwam ik pas te laat achter). Maar weet je wat, met tortilla wraps erbij maakte ik helemaal een goede beurt. Lekker mam!

Dit recept doet het altijd goed hier in huis. En als ik de meiskes echt helemaal blij wil maken, dan doe ik er nog ongezouten cashewnoten bij (die ik meestal even gril in een pan).

Wat is jouw favoriete marinade?

Ovenschoteltje

Goed, omdat ik vorige week nog in dat ene boek bezig was en omdat ik dat pas eergisteren uitlas en omdat ik daardoor logischerwijs nu nog geen logje kan schrijven over ‘Heks‘ vandaag dus geen boekenlogje, maar een heus recept.

Het moet echt niet gekker worden, maar ik ben dus al ruim een jaar aan het ‘kokkerellen’ zonder zakjes. En omdat ik dus steeds meer recepten bij elkaar sprokkel en er meer vaardigheid in krijg fabriceer ik dus ook een soort van eigen creaties, Ik maakte afgelopen woensdag een heus, zelf bedacht, ovenschoteltje met wortelen, prei en zoete aardappelen. En lekker dat ie was!

En nou wil je natuurlijk het recept? Toch? Ja!? Nou, eerst het plaatje. Tja, ik vergat een foto te maken toen hij uit de oven kwam, dus dit was net voordat het laatste beetje uit de schotel geschraapt werd. Maar goed: is het geen plaatje die ovenschotel?

Ik kookte de zoete aardappelen gaar en sneed ze in schijfjes. De winterpeen sneed ik in kleine blokjes en de uit snipperde ik. Ik verhitte wat olijfolie in de pan en fruitte de ui en bakte de wortel een beetje. Daarna voegde ik rundergehakt toe en bakte dat even mee. Toen deed ik er wat doormidden gesneden cherrytomaatjes bij, twee blikjes tomatenpuree en chème fraiche. Nog even pruttelen en in een ingevette ovenschaal kieperen. Dan de prei in de pan en even bakken, op smaak maken met peper en kerrie. Prei bovenop het prutje dat al in de ovenschotel lag, daarop de zoete aardappelschijfjes en tot slot een laagje geraspte kaas. 25 Minuten in een voorverwarmde oven van 200°C. Smakelijk eten!

Naast het feit dat ik ovenschotels over het algemeen gewoon heel erg lekker vind, is er nog een groot voordeel en dat is dat ik de aanrecht al op kan ruimen als de schotel in de oven staat. Hoe heerlijk is dat dan wel niet? Klaar met eten en klaar met de keuken!!

Vegetarisch

De Student gooide een tijdje geleden de knuppel in het hoenderhok: ‘als we eens één dag per week géén vlees meer zouden eten, zou dat niet ontzettend goed van ons zijn?’ stelde ze voor. Ik moet zeggen dat ik meteen best gecharmeerd was van het idee want, ook al houd ik erg van vlees, een ietsjespietje minder zou best wel kunnen. De Scholier vond het ook allemaal best.

Ik vroeg me wel af wat Mr. T. ervan zou denken want als ik stel dat ik erg van vlees houd, dan is hij nog een soortje erger. Hij is een ware, wáre, WARE carnivoor. Echt: hij houdt er zelfs zoveel van dat hij zijn stukje vlees altijd tot aan het eind van de maaltijd bewaart. Zorgvuldig snijdt hij er dan steeds een stukje vanaf en steekt dat genietend in zijn mond. Ja, Mr. T. houdt echt oprecht veel van vlees (of gevogelte of vis). Zijn reactie viel me dus 100% mee: het was een prima idee.

Nou eten we al regelmatig pannenkoeken en dat is natuurlijk best vegetarisch, maar dat is natuurlijk niet wat De Student bedoelde. Een keer per week ga ik vanaf nu dus proberen om zonder vlees te koken. En wat ik dan ook niet wil is vleesvervangende producten want dat vind ik zo suf. Voor mij geen tofu of tempé en zeker geen kant en klare vegetarische burgers, quorn of valessmeuk. Als we het dan gaan doen, dan gaan we dus ook echt gerechten maken die niet stiekem een beetje op een vleesgerecht willen lijken omdat je er vegetarisch fijngehakt of vegetarische kipfilet in stopt.

Nee, dan gaan we voor gerechten met veel groentes, bonen, kaas en eieren en dat soort zaken. Morgen ga ik mijn eerste creatie maken namelijk een quiche met spinazie, gruyere, eieren, ui en wat peper en zout. Geen moeilijk recept, maar vooral gemakkelijk en de tijd die de quiche in de oven staat kan ik heel goed gebruiken omdat we morgenavond een feestje vieren dus dan zijn we na het eten meteen klaar. Over dat feestje volgende week meer trouwens.

Enfin: prangende vragen mijnerzijds → kook jij ook af en toe (of vaak) vegetarisch? Waarom heb je die keuze gemaakt? Wat is je lievelingsrecept en laat dat aub even achter hier want deze beginnende vegetarische kok kan best wat inspiratie gebruiken. 

Maaltijden

Over het algemeen verlopen onze maaltijden eigenlijk altijd gemoedelijk. Soms zijn ze wel wat trubbelig (vaak tijdens het avondeten), maar het is vooral vaak gewoon gezellig. Ik moet zeggen: hoe ouder de kinderen worden hoe leuker de gesprekken die je met hen voert ook zijn. Tenminste, dat vind ik. Heel af en toe is het ook wel ‘ns een keer  hommeles hoor tijdens het eten, maar die keren komen eigenlijk zelden voor gelukkig.

Wat het ontbijt betreft: dat nuttigen we bij voorkeur allemaal op onze eigen tijd en liefst in stilte. Het komt zelden (lees: eigenlijk nooit) voor dat we allemaal tegelijkertijd aan de ontbijttafel zitten en degenen die er wel gelijktijdig zitten maken hun ontbijt klaar aan het aanrecht en eten het aan tafel op. Ik eet 95 van de 100 keer biogarde of yoghurt met muesli of cruesli met noten (da’s toch wel mijn favoriet). Ik dronk er eerst altijd een kop (groene) thee bij, maar sinds de koffiemachine bij ons woont, is een vers bakkie koffie natuurlijk in no time klaar. Heerlijk!

Kleine Zus eet meestal brood en soms melk met cornflakes. Ze vergeet helaas vaak te drinken bij haar ontbijt, daar moet ik haar eigenlijk steeds opnieuw aan herinneren. Grote Zus ontbijt hetzelfde als haar zus. Mr. T. is van dinsdag tot en met vrijdag heel vroeg weg, dan ontbijt hij niet.

Het moet bij voorkeur stil zijn tijdens het ontbijt. Dat vind ik namelijk lekker wakker worden. En terwijl ik aan het eten ben lees ik nu.nl en leg ik woordjes. Kleine Zus speelt ook met haar telefoon. Misschien niet heel gezellig, maar oh zo relaxed wakker worden.

De lunch wordt thuis altijd gezamenlijk gegeten. We houden allemaal van brood dus dat zit wel goed. Tijdens de lunch wordt er gekletst. Een traditie die we al jaren in ere houden is de zaterdagse lunch: dan komen mijn ouders altijd hier mee brood eten. De aanwezigheid wat ons gezin betreft is altijd wel anders in verband met werk, school of voetbal. Aanstaande maandag 18 jaar geleden vertelden wij tijdens de zaterdagse lunch aan mijn ouders dat ze opa en oma gaan worden. Een moment om nooit meer te vergeten.

Als ik ben werken eet ik zo goed ala altijd in het bedrijfsrestaurant. Wel zo lekker om even achter je bureau vandaan te zijn. Sinds we met flexplekken werken is het ook niet meer de bedoeling dat je achter je computer eet. Soms ga ik met een collega buiten de deur lunchen. Ik pak dan vaak een clubsandwich. Heerlijk. Morgen komt er een vriendin naar mijn werk en ga ik samen met haar buiten de deur lunchen. Daar heb ik nu al zin in.

Het avondeten is, zoals gezegd, vaak vooral gezellig en soms trubbelig. Ook nu wisselt de samenstelling van de disgenoten. Op maandag zijn we eigenlijk altijd met z’n viertjes. Op dinsdag eten we bij mijn ouders en zijn we er meestal allemaal al is het soms wel zo dat Mr. T. later is in verband met zijn werk. Woensdag en vrijdag soms wel/soms niet met z’n viertjes. Afhankelijk van wel/niet trainen eten we op woensdag vrij vroeg waardoor Mr. T. er vaak niet bij is. Op vrijdag kook ik vaak wat later om dan toch met z’n viertjes te kunnen eten. Dat lukt niet altijd. Op donderdag moet Grote Zus vaak ‘s avonds werken dus die is er meestal niet. Mr. T. en ik werken die dag ook allebei, dus donderdag is een gemakkelijke dag. Een kliekje van de dag ervoor of een kliekje uit de diepvries voor Mr. T.. Kleine Zus eet vaak brood en ik meestal een maaltijdsalade. Af en toe staat er pizza op het menu. Op zaterdag eten we om de week bij mijn ouders, de andere zaterdag kook ik.

En dat doe ik eigenlijk altijd. Behalve afgelopen zaterdag. Toen hebben we uitgebreid gesnoept van lekkere dingetjes. En omdat dat best bijzonder was, aten we dit keer ook niet aan de keukentafel, maar aan de eetkamertafel. Het was echt heel erg gezellig. We hebben ruim anderhalf uur aan tafel gezeten en vooral ook heel erg gezellig gekletst. Ik vond het een momentje om in te lijsten. Heerlijk gewoon.

Onze kinderen eten eigenlijk altijd alles. Dat komt voor een deel omdat we nooit hebben gesoebat met hen als het om eten ging. Natuurlijk hebben ze zo hun voorkeuren en zeker ook dingen die ze niet graag hebben. Grote Zus bijvoorbeeld ‘haat’ champignons. En tja, ik vind ze heel erg lekker. Het arme kind krijgt dus minstens één keer per week champignons voorgeschoteld. Die ze dan dus ook op moet eten. Maar ik geloof dat dat wel zo ongeveer het grootste probleem is. En tja, zuurkool, waar ik dan weer een hekel aan heb, dat komt niet op tafel omdat ik natuurlijk meestal kook. En verder lust ik eigenlijk alles wel.

Hoe zit het met jou maaltijden? Gezamenlijke maaltijden en komt er van alles op tafel of is het vaak hetzelfde?