Band of Brothers

Voor mijn werk ben ik weer druk bezig met de voorbereiding van de viering van de bevrijding in september. En er zijn zelfs al weer wat zaken gestart richting 2024 als we 80 jaar geleden bevrijd zijn.

Een van de grote gebeurtenissen hier is natuurlijk Operatie Market Garden 1944 waarover ik al meerdere keren blogde. De serie Band of Brothers keek ik een paar jaar geleden voor het eerst en onlangs luisterde ik alle afleveringen van Alle Geschiedenis Ooit waarin de tien afleveringen van de serie uitgebreid besproken werden (en nu wil ik de serie binnenkort dus weer gaan kijken want ik heb zoveel nieuwe info uit die podcast gehaald, maar dat geheel terzijde).

Het echte boek lag hier al een aantal jaar in de kast maar ik had het nog nooit gelezen. Daar moest maar ‘ns verandering in komen. Ook omdat er in september aanstaande een grote afvaardiging van de 101ste Airborne Divisie naar onze gemeente komt vond ik dat dit nu ‘ns echt het moment zou moeten worden om het boek te lezen.

Band of Brothers vertelt het persoonlijke verhaal van de soldaten van de bijzondere eenheid – Easy Company – die in de Tweede Wereldoorlog altijd en overal de gevaarlijkste opdrachten kreeg toebedeeld. Het authentieke verhaal is gebaseerd op urenlange interviews met de weinige overlevenden van Easy Company, aangevuld met brieven en dagboeknotities van de soldaten zelf.
Stephen E. Ambrose luisterde, noteerde en vergeleek alle verhalen met elkaar en schilderde uiteindelijk een haarscherp en aangrijpend beeld van het leven en de lotgevallen van deze Amerikaanse helden, in hun eigen woorden.

En tja, wat kan ik zeggen? Ik heb het boek met heel veel interesse gelezen. Het leest ook fijn en er worden een heleboel dingen goed uitgelegd. Het boek windt er ook geen doekjes omheen. Oorlog is vies en rauw en haalt het beste én het slechtste in de mensheid naar boven.

Wat heb ik een enorm respect voor deze jonge jongens die zoveel jaren geleden de keuze maakten om het leger in te gaan om in verre, verre landen te gaan vechten voor de vrijheid. En wat heb ik nog steeds een enorm respect voor de hedendaagse militairen.

Louis & Louise

Oh, ik vond ‘Louis en Louise‘ echt zo’n mooi boek. Een origineel boek ook. Want hoe verlopen levens als je geboren wordt als jongen of als meisje?

Op 8 september 1978 wordt een baby geboren – en vanaf dat punt splitst het verhaal zich in tweeën. Louis en Louise zijn dezelfde persoon in twee verschillende levens. Het enige verschil is de laatste letter van hun naam. Ze hebben dezelfde beste vrienden, hetzelfde rode haar, dezelfde droom om ooit schrijver te worden. Ze maken dezelfde verschrikkelijke nacht mee, en moeten leven met de gevolgen, Louis als man en Louise als vrouw.

Echt heel erg mooi, met sympathieke personages en gebeurtenissen die heel anders lopen als je dus een jongen/man bent of een meisje/vrouw. Ik zou zeggen: lezen dat boek.

De nieuwste Helen Grace heb ik ook al weer een paar dagen uit. Met ‘Kom eens gauw‘ schreef Arlidge de elfde aflevering met haar in de hoofdrol.

Laat op de avond komt een jonge vader thuis. Zijn dochtertje ligt rustig in haar bedje te slapen en die aanblik is een schrijnend contrast met de ravage die hij aantreft in zijn echtelijke slaapkamer, waar zijn vrouw levenloos in bed ligt. Op brute wijze is ze om het leven gebracht. Een paar dagen later komt een moeder thuis van een late dienst en treft haar tienerzoon aan in de woonkamer. Vermoord. Beide moorden lijken met hetzelfde wapen te zijn gepleegd, maar wat is het verband?

Terwijl inspecteur Helen Grace zich op de zaak stort, bevindt haar leven zich op een keerpunt. Haar meest recente aartsvijand loopt nog vrij rond en maakt dat ze geen stap kan zetten zonder drie keer achterom te kijken. Als zich een grote tragedie voordoet, is Helen nergens meer zeker van en al helemaal niet van haar baan. Haar trouwe partner Charlie zal tijdelijk in haar voetsporen moeten treden, maar is ze daar wel klaar voor?

Helen is en blijft een sympathiek personage maar het gevoel bekruipt me dat ze haar langste tijd wel gehad heeft. Het boek leest, net als in de andere delen, als een tierelier, maar het wordt een beetje een kunstje heb ik het idee. Je zou van ieder hoofdstuk de helft kunnen lezen en dan mis je volgens mij nog steeds niet. Tegelijkertijd lukt het Arlidge als altijd een bijzondere moordenaar te creëren waarvan je als lezer (of nou ja, ik dan) gewoon wilt weten hoe het in elkaar zit. En als lezer (of nou ja, ik dan) wil je volgens mij gewoon alle delen lezen.

Dit deel eindigt overigens wel met heel veel ‘afgeronde’ draadjes en spoiler zelfs Emilia wordt vrij aardig, dus misschien dat Arlidge Helen bijna met pensioen stuurt?

Violeta

Oh, ik houd (bijna altijd) van de boeken van Isabel Allende. Ik las ‘Violeta‘ en ik heb van iedere bladzijde genoten!

Violeta del Valle komt ter wereld op een stormachtige dag in 1920, als eerste meisje in een gezin met vijf onstuimige broers. Haar leven wordt vanaf het begin gekenmerkt door buitengewone gebeurtenissen. De schokgolven van de Eerste Wereldoorlog zijn nog steeds voelbaar als de Spaanse griep de kusten van Zuid-Amerika bereikt, bijna precies op het moment van haar geboorte.

Dankzij de vooruitziende blik van haar vader zal het gezin ongeschonden uit deze crisis komen. Maar algauw volgen er nieuwe problemen. De Grote Depressie verstoort het luxueuze leven in de grote stad dat Violeta tot dan toe heeft gekend. Haar familie verliest alles en moet zich terugtrekken in een afgelegen deel van het land. Daar wordt Violeta volwassen en ontmoet ze haar eerste minnaar…

In een brief aan iemand van wie ze zielsveel houdt, schrijft Violeta over de armoede en voorspoed, de verliezen en vreugdes, en over de grote liefdes van haar leven en het verwoestende liefdesverdriet dat daarna kwam. Belangrijke ontwikkelingen in de geschiedenis hebben haar turbulente leven bepaald: de strijd voor vrouwenrechten, de opkomst en ondergang van tirannen en uiteindelijk niet een, maar twee pandemieën.

Het is gewoon een prachtig, bijzonder, innemend, mooi en tragisch boek. Het enige wat ik er verder nog over kan zetten is dat ik in mijn hoofd de hele tijd VioleTTa las (en sprak) terwijl het toch echt maar met één ‘T’ is. Maar op de een of andere manier vind ik VioleTa gewoon niet bij het hoofdpersoon passen.

Het huis met de judasboom

Het is een prachtig boek, af en toe wat vreemd en vervreemdend. En af en toe ook erg pittig en pijnlijk. Maar uiteindelijk valt alles, echt alles op z’n plek. Lees ‘Het huis met de judasboom‘ van Laura McVeigh maar snel. Je zult er geen spijt van krijgen.

Het huis met de judasboom van Laura McVeigh is een aangrijpende anti-oorlogsroman over een jong meisje op de vlucht voor de taliban. Voor liefhebbers van De vliegeraar en De zoon van de verhalenverteller.
Samar is vijftien jaar. Samar is Afghaans. En Samar is vluchteling. Samen met haar familie is ze op de vlucht voor de taliban die haar thuisland teisteren met radicale ideeën. Nu zitten ze in Rusland in een trein, die heen en weer rijdt. Ze stappen niet uit, want ze weten niet waar ze heen moeten. Samar neemt je mee naar het begin van haar verhaal, waarin zij laat zien wat de taliban voor invloed hadden op Afghanistan. We zien hoe haar familie langzaam verscheurd wordt door verdeeldheid, verdriet, maar vooral door onderdrukking. Hoewel Samar alles wordt ontnomen wat haar lief is, blijft ze hoop houden. Hoop op een betere wereld.
Het huis met de judasboom is een hartverscheurende roman over het verliezen van je huis, land, cultuur en familie. En over het vinden van hoop op de donkerste dagen.

Een liefde in brieven

In het Talbot House in Poperingen was in een klein paviljoen een bijzondere expo te zien. Hier werd door middel van videobeelden de correspondentie tussen twee jonge mensen uit Engeland zichtbaar gemaakt.

Toen Geoffrey Boothby in 1915 werd ingelijfd bij de Royal Engineers, was hij twintig jaar oud. Edith Ainscow, de zus van een vriend van Boothby, was zeventien. Ze hadden slechts vier dagen in elkaars gezelschap doorgebracht toen Geoffrey naar het westelijk front werd gestuurd. Daar maakte hij deel uit van een regiment dat tunnels groef – een uitputtende en vooral uiterst gevaarlijke bezigheid in de voorste linies van de gevechtstroepen.

Achttien maanden lang schreven Edith en Geoffrey brieven. Ze bemoedigden elkaar met grappige verhalen en schreven over hun angsten en hun hoop voor de toekomst. De brieven werden steeds persoonlijker, en Edith en Geoffrey raakten verliefd op elkaar. Ze konden nauwelijks wachten tot Geoffrey verlof zou krijgen. In mei 1916 schrijft Edith in haar laatste brief: ‘Ik kan nog niet echt geloven dat je | komt, maar ik hoop en hoop en hoop. Wees alsjeblieft nog een week voorzichtig…’

‘Het verhaal van Edith en Geoffrey heeft een universele, diep tragische kant, maar ook iets wat hoopvol stemt en betekenis geeft aan het leven.’ – The Independent

Boothby was als Royal Engineer betrokken bij het graven van tunnels Slechts een paar uur voordat we Talbot House bezochten waren we in de buurt van de plek waar Boothby ergens bedolven ligt. Zijn lichaam is nooit gevonden.

Het boek is gebaseerd op de brieven van twee jonge mensen die elkaar leren kennen en gaandeweg verliefd worden. De schrijfstijl doet ouderwets aan maar is tegelijkertijd ook doorspekt met humor en sommige stukken zouden gewoon geschreven kunnen zijn door (verliefde) mensen uit deze tijd. Ik heb het boek met heel veel plezier en interesse gelezen en kan het je dan ook van harte aanbevelen.

Op het geniale af

Sorry, maar wat een kl*te-eind heeft dit boek! Wat mij betreft niet bepaald een geniaal einde van ‘Op het geniale af‘. En het viel af en toe al niet mee om het uit te lezen. Nee, ik denk dat ik de boeken van Benedict Wells maar links laat liggen want dat andere boek dat ik van hem las was dan wel mooier, maar echt lyrisch was ik daar ook niet over. En tja, er is nog zoveel moois meer!

De intelligente Francis Dean woont met zijn moeder in een vervallen trailerpark in New Jersey. De hoop op een betere toekomst heeft hij opgegeven – tot hij de waarheid achter zijn verwekking ontdekt. Zijn bestaan komt blijkbaar voort uit een absurd experiment waaraan zijn moeder achttien jaar geleden deelnam. Zijn vader is geen loser die zijn gezin in de steek liet, maar een genie, cum laude afgestudeerd aan Harvard. Hem ontmoeten zou Francis’ leven kunnen veranderen.

Samen met zijn beste vriend Grover, een excentrieke whizzkid, en het meisje van zijn dromen, de delicate en onvoorspelbare Anne-May, begint hij aan een tocht dwars door Amerika om zijn vader te vinden. Hij wil ontdekken wie hij werkelijk is en hij heeft niets te verliezen – denkt hij.

Mocht jij dit boek nou wel al gelezen hebben, dan ben ik benieuwd of jij hetzelfde van dit boek vond of dat je het fantastisch vond. 

Jij liet mij leven

Dat was een bijzondere thriller dat ‘Jij liet mij leven‘ van Catherine Ryan Howard.

Ze schreef het boek om de moordenaar te ontmaskeren. Maar wat als de moordenaar meeleest?

Op haar twaalfde overleeft Eve Black als enige van haar gezin een aanval van een beruchte seriemoordenaar wiens identiteit nog altijd onbekend is. Nu, jaren later, is ze nog steeds geobsedeerd door de man die haar leven verwoestte. Ze is vastbesloten hem eindelijk te ontmaskeren.

Bewaker Jim Doyle krijgt de true crime-bestseller Je liet mij leven in handen, het boek waarin Eve Black vertelt over haar pogingen om de moordenaar van haar familie op te sporen. Met elke pagina die hij omslaat groeit Jims woede, én zijn angst. Want Jim realiseert zich hoe gevaarlijk dicht Eve bij de waarheid zit, en hij weet dat ze niet zal opgeven voor ze hem gevonden heeft.

Tenzij hij haar eerst vindt.

Echt een heel originele invalshoek vond ik. gemakkelijk en vlot leesbaar met een aantal mooie verrassingen erin. Wel jammer dat, in de ebook-versie in ieder geval, de layout te wensen overliet. Juist in een boek als dit zou dat beter moeten vind ik.

Stil maar

De boeken van Carla Kovach worden aangeprezen met de woorden: ‘Perfect voor fans van M.J. Arlidge en Robert Bryndza’ dus het boek ‘Stil maar‘ wilde ik wel ‘ns lezen.

Deborah Jenkins trekt haar jas aan en stapt de stromende regen in, op weg naar huis. Ze zal er nooit aankomen. In plaats daarvan wordt ze gedrogeerd en een busje in getrokken. Ze wordt wakker in een ijskoude, aardedonkere kamer, met een ketting om haar enkel die is vastgezet in de muur. Hier zal ze de komende vier jaar blijven.

Detective Gina Harte kent de zaak van Deborah Jenkins vanbuiten. De jonge moeder verdween spoorloos en maanden van intensief politieonderzoek wezen niets uit. Ze bleef vermist, en wordt al jaren dood gewaand.

Dan wordt op de drempel van de bibliotheek een baby gevonden, in lompen gehuld en te vondeling gelegd. Een anonieme beller tipt de politie om vooral een DNA-test te doen. Gina Harte is al snel ter plaatse, maar is niet voorbereid op het resultaat: de pasgeboren baby is het kind van Deborah. Ze leeft dus nog. Maar waar?

En verhip, dit was een mooi maar ook spannend boek met een bijzondere hoofdrol voor de gecompliceerde en getraumatiseerde Gina Hart. Een boek dat belooft naar meer. En meer is er inmiddels: er al vier volgende delen met Hart in de hoofdrol verschenen. Maar pffffft, ik heb nog zo veel boeken op mijn te lezen lijstje staan … So much to read and so little time!

Deel 9

Oh, zo’n zin in! Ruim1300 pagina’s Jamie & Claire in het verschiet! Sommige boeken moet je gewoon ‘in het echt’ hebben. Ruim zeven jaar op deel 9 gewacht. Ik ga er heel snel aan beginnen! Ben jij ook fan van de Reizigerreeks?

En wat ook supertof is, is dat op Ziggo seizoen 6 sinds kort te zien is. Op dit moment staan er pas twee afleveringen online en ik geloof dat het in totaal ook maar 8 zijn. Minder dan eerdere seizoenen dus, maar wel langere afleveringen blijkbaar. En ook al doet Sam Heughan het best goed, ik vind nog steeds dat Gerald Butler eigenlijk die rol had moeten hebben.

Zodra alles online staat heb ik een paar fijne avondjes met Ova in het vooruitzicht ♥.

Kijk jij de serie eigenlijk? En zo ja, is Sam Heughan jouw perfecte Jamie of had je liever iemand anders in die rol gezien> En zo ja, wie dan? 

Irma Joubert

Irma Joubert schreef, voor zover ik weet, 9 boeken. En op dit moment ben ik bezig in haar 8ste boek. Ik ben dus bijna klaar en dat is potjeverdulleme zo zonde!

Hier en hier schreef ik al over de eerste trilogie die ik van haar las. En op dit moment ben ik bezig aan haar derde trilogie.

Dit logje gaat over de tweede trilogie met daarin de waarlijk prachtige boeken ‘Hildegard‘, ‘Het meisje uit het verscholen dorp‘ en ‘Een thuis in Afrika‘. Drie boeken met de Tweede Wereldoorlog als basis. Alle drie de boeken eindigen in Zuid-Afrika maar beginnen in Europa. Het eerste boek speelt zich af in Duitsland, het tweede in Nederland en het derde in Engeland.

Oh, het zou zo jammer zijn als je deze boeken niet zou gaan lezen! Wat ze zijn prachtig en mooi uitgewerkt en wat passen ze goed bij elkaar. Lezen dus!!! Echt doen!!!