Kus kus baboeshka

Njet, mammie. Njet, njet! Konstantin had me beloofd dat alles goed zou gaan. De pideratzt! Iedereen lacht me uit nu en iedereen zegt dat Rusland niet eens een goede openingsceremonie kan organiseren! Dit is een ongehoorde sme

Njet, mammie. Waarom heb ik niet toch voet bij stuk gehouden en de nationale tv alles laten regelen. Maar ik dacht, een beetje water bij de wijn. Een beetje die sukkels uit het westen paaien, een beetje toegeven.

Ik heb toch zo’n klerehekel aan dat internet. Je kunt verdomme niets meer geheim houden. Zonder internet en al dat snelle gedoe had niemand in de gaten gehad dat we

Maar

Sorry lief moedertje, ik zal u niet meer onderbre

Dat heb ik allemaal geregeld mammie. Tot nu toe gaat alles volgens planning. De beveiliging doet haar werk, er gebeuren geen vervelende dingen. De geheime dienst heeft alles goed op orde. Gesprekken worden afgeluisterd en de Amerikaanse atleten staan onder streng toezicht. Maar dat snappen ze

Het enige waar ik mijn buik vol van heb is dat betweterige mannetje uit Holland. Die Rötte. Waar heb ik het aan verdiend om met hem te moeten praten? En dan ook nog alleen maar over het Rusland-jaar dat ‘ach en wee’ niet zo soepel verlopen is als ge

Nee hoor, ik heb het met hem helemaal niet gehad over mensenrechten en homorechten. Ha, hij weet heus wel dat ik daar geen boodschap aan

Precies mama, die Maxima, dat is een lekker ding. Waarom kan ik haar nou nooit op privéaudiëntie krijgen? Altijd maar weer is die rare echtgenoot van haar erbij. Wat ze daar toch in ziet? Zou ze niet veel lie

Ja mammie, uw Vladimiertje houdt van u. Heel heel veel. Dag lief baboeskaatje. Kus, kus.

______________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: leuteren. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Balans

Het valt niet mee om iedere dag weer, uur na uur, minuut na minuut, ervoor te moeten zorgen dat de output voldoende is. Het valt niet mee om iedere keer weer de juiste getallen in te voeren. Soms maakte ze een foutje en duurde het te verwachte leven daardoor een maandje korter. Soms waren haar foutjes wat groter en kwam het niet eens tot leven. Maar ach, wat niet weet wat niet deert. Toch? Geestdodend, dat was het!

Het getal 2522880000 kwam haar de keelgaten uit terwijl dat voor de Beneluxers toch de norm was. Gelukkig mochten ze op eigen initiatief wat rommelen met de cijfertjes, van de 5 een 6 maken of wat nullen weglaten. Dát maakte het werk nog enigszins draaglijk. Ze werkte nu dik een half jaar op deze afdeling maar wist niet of ze het nog lang zou trekken.

Haar voorkeur ging uit naar een overstap naar een land in Midden-Afrika of Oost-Azië. Dáár gebeurde tenminste nog iets. Mocht ze maar voor Syrië zorgen! Hier in de sectie Benelux hoefde je niet vaak de getallen aan te passen. Alleen bij grote ongelukken was het even stevig aanpoten. Voor veel mensen tegelijk de teller stop zetten valt natuurlijk niet heel erg mee. Zeker niet als je van al die verschillende mensen de info snel bij elkaar moest zoeken. Daarom leefden soms een aantal mensen ook net wat langer. Schoonheidsfoutjes noemden ze die. Ach, kantoorhumor …  Maar ja, hoe vaak kwam dat nu voor? Veel te weinig.

‘Attentie nummer BNL-37652!’ de mechanisch stem ging vergezeld van een sirene en ze schrok op. ‘Attentie nummer BNL-37652! Je productie loopt achter! Je dient ervoor te zorgen dat je binnen vijf minuten bij bent met de output voor regio BNL-16.  De sectie input kan haar producten momenteel niet kwijt’.

______________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: verwaarlozen. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Proost!

Zo, heerlijk hier bij dat vuurtje, schenk mij ook ‘ns een glaasje in wil je? Heb je nog wat kerstbrood over? Ja, doe maar met een dikke laag boter. Heerlijk!

Weet je wat het is Claus? Het is gewoon niet meer zoals vroeger. Vroeger waren jij en ik duidelijk gescheiden en had ik mijn toko hier en jij daar. Dat was heel gemakkelijk en vooral ook heel handig. Maar ja, sinds de wereld zo veel kleiner geworden lijkt te zijn en er zo veel meer snelheid in alles gekomen is, lijkt die scheiding verdwenen te zijn. In sommige gevallen is dat goed, maar soms denk ik wel ‘ns ‘laten we nou in hemelsnaam maar weer gewoon net als vroeger doen’.

Ik wil echt niet zeggen dat vroeger alles beter was, maar sommige dingen waren zo verkeerd nog niet. Ach laten we wel wezen, mensen willen gewoon aan alles meedoen. Ook al betekent dat, dat ze daardoor in de problemen komen. Maar ja, zo zit de wereld inmiddels wel een beetje in elkaar. Als je niet mee kunt doen, val je al snel buiten de boot. Jammer hoor, dat het zo werkt.

Heb jij veel gemerkt van veranderende inzichten? Die hele toestand over mijn ‘knechten’ zat me zo tot hier zeg. Ik werd er niet goed van. Hoe bederf je een mooi feest voor anderen? Ik snap best dat er over gesproken moet worden, maar doe dat dan niet net voordat ik kom. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening.

Ha, als je niet oplet heb jij de Dierenbescherming binnenkort op je dak! Dan schijn je niet goed te zorgen voor je dieren of overtreedt je ineens de werktijden. Het wordt er allemaal niet gemakkelijker op wel?

Zeg, doe mij nog maar een borrel, we hebben het wel verdiend. Proost!
____________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: kerstpiekeren. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Boerruleenbank

Ach, witte wa ut is Sjefke, ons pap waar bè dun boerruleenbank en darum zèn wè ok bè dun Boerruleenbank gegaon. Want da dinde nou inmaol as ge gint trouwu. En toen wier diejun bank zo grôt, mi zoveul geld òk nog. Ik zin nog tege ons vrau, al da geld dar bè mekaru, da kan toch nie goe blijvu goan? Da kan toch nie? En ik zin òk nog tege ons vrau, da onzen Piet dàr nou d’n bas van is geworru, he higget toch weit geskupt.

Mar ja, nou gàn ze mè da Liborgedoe gruwuluk dunnu mist in en nou hèn we de poppu an ’t dansu. En dè gift nie zo veul, maar ons vrau wor nou dor jan en alleman angesproku en ons vrau die hi doar toch hillemal gin verstaand van. Van centu en rentu en al dà spul? En zoiets as da Liborgedoe dè gô de gewone mins toch ook allemaol de pet te bovu? Ons vrau doe niks aanders as skreuwen. ‘Ach Franske’, zi se, ‘da wai di nog mee moetu maku mè onzen Piet. Warrum nou toch, warrum?’

Ik hè geprobeerd onzen Piet te spreku te krijgu, mar da’s nie gelukt. Hij hi gut nou keidruk tuurluk, maar dattie nie ins vor zunnun ouwe tijd hi, dà vein ik mar niks. Ons vrau zi steeds, ‘we moetu ons geld mar van de rikkening halen’ en ze hà zelfs al ne ouwe sok gevat. ‘Vur onder ut bed’, zi se. En dan skreuwt ze wir an.

Ze is òk bang dà onzen Piet alles zelluf trug moe betalu an al die beus mensu, en dà tie dè nie kan. Dus zee ik ‘nee vrau, dà hoef tie nie te doen, da doen wai allemoal samu, allu klantu samu van de Rabo zogezeet’.
__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: verhalen. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Open brief

Gegroet Nederlanders,

Ik schrijf u deze brief omdat me toch iets van het hart moet. Sinds vele jaren kom ik vanuit Spanje naar het mooie Nederland om u het genot te laten smaken van een heerlijk avondje in familie- of vrindenkring. De aanloop naar het hoogtepunt bestaat voor mij en mijn personeel uit hard werken maar vooral ook uit heel veel plezier. De blijdschap, de opwinding, de prachtige tekeningen en knutsels die we ontvangen: het maakt alles de moeite meer dan waard. Het is kortom een voorrecht om dit werk te mogen doen.

Edoch, zoals ieder jaar wordt er opnieuw een smet op deze mooie traditie geworpen. Wederom is er een groep mensen die de huidskleur van mijn personeel meent te moeten bekritiseren. Of beter, deze groep meent juist op te moeten komen voor mijn personeel omdat zij het in hun hoofd haalt dat hun zwarte huidskleur discriminerend is dan wel discriminatie in de hand werkt. Gelooft u mij echter om mijn woord: niets van dat alles.

Mijn personeel is trots op het werk dat ze verrichten, krijgt hier royaal voor betaald en geniet van uitstekende secundaire arbeidsvoorwaarden. Daarnaast vindt mijn personeel het een enorm voorrecht dat er geen andere huidskleuren toegelaten worden waardoor de kwaliteit van het personeel hoog blijft.

Weest u er verder meer dan gerust op dat mijn personeel zeer wel in staat is zelf voor zijn/haar (jawel, ik heb zelfs vrouwelijke pietinnen in dienst) belangen op te komen. De Ondernemingsraad komt maandelijks bij elkaar om relevante zaken te bespreken en helaas staat momenteel de ergernis over de betweterigheid van sommigen van uw landgenoten hoog op de agenda. Ik kan u zeggen, dat frustreert ons allen enorm. Laat het sinterklaasfeest blijven zoals het is.

Ik dank u voor uw aandacht.

Mede namens alle Pieten,

Sinterklaas
__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: verwennen. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

芸者

Kijk haar daar nou lopen. Al is lopen niet echt het goede woord, ze lijkt te zweven. Haar zwarte lokken zijn in een ingewikkelde wrong bovenop haar hoofd bevestigd en een waterval van orchideeën valt uit haar kapsel naar beneden. Haar gezicht is wit gepoederd en haar volle lippen zijn vuurrood. De glanzende kimono die ze draagt is van prachtige zijde gemaakt en geeft een goede lezer volop informatie over haar status. De kimono zit haar als gegoten. Ze is beeldschoon en dat weet ze.

Ik verafschuw haar. Ik verafschuw haar met heel mijn wezen. Zij heeft mijn plek ingenomen. Mij alles afgenomen wat ik ooit bezat. Door haar schuld ben ik uit de gunst geraakt, door haar schuld zit ik aan de grond. Het ergste van alles vind ik nog dat niemand haar ware aard lijkt te doorgronden.

Ben ik de enige die weet hoe ze werkelijk in elkaar zit? Ben ik de enige die kennismaakte met haar verdorven en zieke geest? Nog niet zo lang geleden was ik de favoriet. Door haar listige en brutale streken, haar gekonkel en gedraai verloor ik binnen een half jaar alles wat ik liefhad. Mijn plek, mijn positie, mijn fortuin, mijn kinderen. Allemaal weg. Verdwenen. En dat allemaal door haar.

Ik geef het niet graag toe, maar haar charisma is ongekend, zij bespeelt de mannen zonder problemen. De keren dat ik haar niet, gelijk een krolse poes, naast mijn Danna heb zien zitten. Ze kronkelt, vleit, manipuleert en overwint. Op alle fronten. De mannen merken het niet. Die zien alleen haar schoonheid. Niet haar verziekte geest. Door haar schuld ben ik gedwongen mijn obi op mijn buik te dragen. Door haar schuld ben ik gedoemd tot dit leven.

Ik kan wachten, ik zal wachten, maar mijn wraak zal zoet zijn.
__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: spinnen. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Zoeken

Het moet hier ergens zijn, het móet hier ergens zijn. Nerveus dribbelt hij op en neer. Hij wéét dat het hier ergens moet zijn. Maar waarom kan hij het dan niet vinden? Hij ziet de baas strak naar hem kijken. Oh jemig, dit gaat niet goed komen. Kan hij hier nog een positieve punt aan draaien? Waarom kan hij het verdraaid nog aan toe nu toch niet vinden?

Wacht eens even. Zou het een valstrik zijn? Misschien ligt het hier helemaal niet, testen ze hem uit. Ligt het op een heel andere plek en kijken ze hoe lang het duurt voordat hij dat door heeft. Maar ja, kan hij zomaar een andere kant op gaan? Zou hij dat wel durven? Wat zou de baas daarvan vinden? Hij kijkt al zo boos.

Ah, daar komt iemand aan. Hij loopt naar de baas. Als die nog even mooi samen gaan kletsen, dan let de baas misschien niet meer zo op hem. Misschien heeft hij dan de gelegenheid om een stukje verderop te gaan zoeken. Hoe meer hij erover nadenkt, hoe zekerder hij van zijn zaak wordt. Het ligt een stukje verderop. Wedden?

De man die met de baas praat wijst naar een paar containers, hij lijkt te vragen of de baas meegaat. De baas knikt en loopt met de man mee. Dit is zijn kans. Hij stiefelt naar de loods tegenover de containers, gelukkig staat de deur open. Hij is nog niet binnen of hij ruikt het: bingo! Nu alleen nog even de juiste plek lokaliseren. Ha, hebbes! Nu snel terug naar de baas.

Hij vliegt de loods uit en stuift richting de containers. ‘Baas,’ blaft hij, ‘baas, ik heb het gevonden!’ Hij komt bij de containers. Daar ligt de baas op zijn buik. De cementen vloer onder hem is nat.

__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: geuren. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Toernee

Lex, schiet nou ‘ns op joh. Wil je even mijn rits dichtdoen? Heb jij er ook zo’n zin in? Ik vind het zo leuk, al die bezoekjes en al die enthousiaste mensen. Heerlijk gewoon! Lex, joehoe, kom nou ‘ns van de wc, we moeten gaan!

‘Van Lanschot. … Ja, prima, de helicopter landt over vijf minuten. Perfect op schema, maar dat hadden we uiteraard verwacht. De auto kan voorgereden worden en dan kunnen we starten. … Precies, ja, klopt. We gaan er een heel mooie dag van maken’.

Ja, ja, ja! Ik ben uitgekozen. Ik mag vandaag de bloemetjes geven. Mama heeft mijn haren extra mooi gemaakt en ik heb mijn mooie dansjurk aan. Mama zegt dat ik deze dag nooit van zijn leven meer vergeten zal. Misschien kom ik zelfs wel op televisie! Wat zou ze voor jurk aanhebben?

Dit is een prima plek voor een statement. Het is druk, de mensen zijn in opgewonden stemming. De sukkels! Weten ze dan niet dat dit systeem volkomen verachtelijk is? Het erven van een titel is middeleeuws. De mensen moeten wakker worden. En daar ga ik zo voor zorgen. Nog even en ik kan mijn bord omhoog gaan houden.

‘Wolfsen. … Waarom hebben jullie die man precies opgebracht? … We hebben nog zo afgesproken dat dit niet zou gebeuren! Nee, laat hem gaan en biedt onze excuses aan. Nu! We hebben het er straks over’.

Oma zei ‘wie ben ik dat ik dit mag doen’. Ik ervaar dat steeds sterker. Ik weet dat het ambt is uitgekleed, maar wat is het mooi om dit met Max te mogen doen.

Ik kijk het journaal. Vandaag waren ze in Utrecht. Wat zien ze er weer prachtig uit. Het was een goede beslissing om het stokje over te dragen. Ze doen het prima.

__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: indrukken. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Klaar

Ze ligt heerlijk onderuit op de comfortabele bank. Haar voeten, gehuld in pantoffels, rusten op de salontafel. ‘Doe mij maar een kopje thee, Chris. En breng je ook even de kranten mee?’.

Wat een rust en zaligheid denkt ze, wat fijn om nu even niets meer te hoeven. Op het tafeltje naast haar staat een teer kristallen schaaltje met een aantal heerlijke bonbons erop. Nog wat ‘leftovers’ van vorige week. Het is goed dat haar schoondochter wil laten zien dat ze op de kleintjes let en bonbons weggooien is natuurlijk doodzonde, maar ze moeten er wel voor waken niet door te slaan denkt ze. Ze moet hen dat zo meteen toch maar even melden. De kloof verkleinen is prima, maar er moet natuurlijk wel een zeker gevoel van afstand blijven.

Chris komt de kamer binnen met twee glazen thee, zet ze op het tafeltje, gooit er de kranten naast en ploft in de bank naast haar. Hij schopt zijn loafers uit, klopt zijn buurvrouw op haar goede knie en zucht ‘ns diep. ‘Zo, hebben wij even een drukke tijd achter de rug meid. Maar wat is het goed uitgepakt allemaal en wat heeft het volk een mooi feestje gehad’.

Dat klopt, denkt ze bij zichzelf. Alles is gelukkig goed gegaan. Het charmeoffensief heeft zijn werk gedaan, haar zoon deed het prima op die rare slip of the tongue op het balkon na en tja, haar schoondochter is haar gewicht in goud waard natuurlijk.

Ze ziet het helemaal zitten. Is blij dat de stap gezet is en dat ze haar tijd nu aan andere zaken kan gaan besteden. Natuurlijk zal ze het nog druk hebben met een aantal zaken, maar ze verheugt zich op de tijd die ze aan haar kleinkinderen kan gaan besteden en op meer tijd in Londen.

__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: oplossing. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!

Besluit

Besluit van 13 april 3214, houdende vaststelling van een Wet als bedoeld in de artikelen 78.732 en 234.126 van de Wet op de ordehandhaving

Wij Dictatorianus, bij de gratie Satans, President der Hoge Landen, heerser over alle gewesten van zuid, west, noord en oost, enz. enz. enz.

Op voordracht van de Minister van Onderdrukking, Onverdraagzaamheid en Oorlogszucht, van 16 januari 3214, kenmerk OOO/IV-4-IIII; gelet op artikel 44, vierde lid

De Raad der Eliminatie van Ongewenste Sujetten gehoord (advies van 09 januari 3214, nr. EOS-014.01/II);

Gezien het nader rapport van Onze Minister van Vervolging en Ondermijning van 24 november 3213, kenmerk VO/12-I-12;

Hebben goedgevonden en verstaan:

  1. dat de herdenk-/feestdag van de stichting van het oppermachtige Rijk der Hoge Landen vastgesteld wordt op 4 juni 3213
  2. dat alle burgers van De Hoge Landen verplicht zijn om elke vierde juni volgend op deze 3213 te herdenken dat de eerbiedwaardige, doorluchtige en ongenaakbare Dictatorianus hen verlost heeft van de overheersing door niet nader te noemen onderdrukkers
  3. dat onder alle burgers wordt verstaan: niemand uitgezonderd
  4. dat niemand uitgezonderd betekent: dat iedereen deelneemt aan de herdenkingen/festiviteiten
  5. dat mensen die niet deelnemen aan de herdenkingen/festiviteiten geëxecuteerd zullen worden
  6. dat er vrijstelling aangevraagd kan worden bij het Ministerie van Voortplanting en Bescherming van de Soort voor zwangeren die boven de 38 weken dragend zijn of kraamvrouwen die tot maximaal 3 dagen tevoren geworpen hebben
  7. dat er door zorgvuldig eliminatiebeleid geen ouderen, zieken of anderszins onacceptabel gepeupel zal leven waaraan men zorg dient te besteden
  8. dat, gezien het vorige lid, iedere burger in staat zal zijn op deze vierde juni de nodige eerbied, lofuitingen, aanbidding en wat dies meer zij zal schenken aan Dictatorianus
  9. dat burgers die niet blij kijken geëxecuteerd zullen worden.

Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit Verplicht Feesten en zal iedere burger via indoctrinatie worden opgedrongen.

‘s-Ravenhage, 13 april 3214

__________________________________________________________________________

De WE-300 had dit keer als onderwerp: vieren. De andere WE-300’s ook lezen? Klikkerdeklik!