Dochters van een nieuwe tijd & Het dilemma

Ik vond ‘Dochters van een nieuwe tijd‘ van Carmen Korn een interessant boek met mooie personages en in dit eerste deel volg je de vrouwen van 1919 tot na de Tweede Wereldoorlog. In het ene hoofdstuk springt Korn een paar maanden vooruit, in een volgend hoofdstuk een paar jaar. Toch is dat niet lastig, want ze laat al vrij snel weten hoe de gebeurtenissen aan het eind van een hoofdstuk in het nieuwe hoofdstuk afliepn. Wel gebruikt Korn af en toe een behoorlijk ‘kortaffe’ schrijfstijl. Het lijkt net alsof ze het leuk vond om zinnen zo kort mogelijk te maken. Dus dat is even wennen. Wat ik niet zo heel goed van mezelf snapte was dat het regelmatig even duurde voordat ik in de gaten had om welk personage het nu ging. Dat lag niet aan het feit dat er teveel personages in voorkomen, maar waaraan dan wel? Geen idee.

Hamburg, 1919. De Eerste Wereldoorlog is eindelijk voorbij. Vier jonge vrouwen, Henny, Käthe, Lina en Ida, verschillen in karakter en afkomst, maar hopen allemaal op een nieuwe tijd. Samen zien ze de wereld transformeren: van de wederopbouw van Duitsland na een tragische nederlaag in de oorlog en de opkomst en ondergang van de Weimarrepubliek, tot de verschrikkingen van de naziheerschappij. De vier gaan hun eigen weg, maar er is iets wat hen verbindt: hun vriendschap. Dochters van een nieuwe tijd dompelt je onder in de wereld van luxueuze danszalen, vermout, cocktails, opiumkelders en Chinese restaurants, totdat langzaam, maar onverbiddelijk, het einde van de vrijheid nadert door de opkomst van de nazi’s.

Het is in ieder geval zo dat ik deel 2 ook ga lezen. Want ik wil toch vooral heel graag weten wat de cliffhanger rondom Käthe te betekenen heeft!

Het dilemma‘ van BA Paris vond ik best een pittig boek omdat ik zelf regelmatig dacht ‘wat zou ik doen in dit geval?’.

haar veertigste verjaardag. Ze droomt er al van sinds haar bescheiden bruiloft, jaren geleden. Iedereen die ze liefheeft zal op het feest aanwezig zijn, behalve dochter Marnie, die in het buitenland studeert. Stiekem is Livia opgelucht dat Marnie niet kan komen. Ze moet haar echtgenoot Adam iets vertellen over hun dochter, een geheim dat ze heeft ontdekt, maar ze wacht totdat het feest voorbij is zodat hun geluk niet wordt verstoord. Adam wil dat alles perfect is voor Livia en heeft vliegtickets voor Marnie gekocht, zodat ze als verrassing aanwezig kan zijn. Op de dag van het feest krijgt hij vreselijk nieuws. Hij moet het eigenlijk aan Livia vertellen, want hoe kan het feest nu doorgaan? Maar Livia ziet er zo gelukkig uit en de gasten kunnen er ieder moment zijn… Hoever zou jij gaan om je lief nog een paar gelukkige uren te laten beleven?

Het boek leest heel soepel al zou het soms ook wel wat vlotter mogen allemaal. Het is ook geen echt hoogstandje, maar wel wel een heel fijn boek voor tussendoor (en zeker na zo’n lijvig boek als dat van Korn is dat erg plezierig).

Gek dat ik minder begrip had voor Livia omdat zij niets vertelt over het geheim van haar dochter, terwijl ik heel goed snapte waarom Adam niets zegt. Maar tegelijk dacht ik dan: zou ik dat kunnen? Niets zeggen. Wat die dingen dan zijn: tja, daarvoor moet je gewoon het boek lezen.

Naar welk boek zou jouw voorkeur uitgaan?

Vuurwerk

Ik schreef al een hele tijd geleden een stukje over hoe ik over vuurwerk denk, dus dat hoef ik hier niet te herhalen. Van wat meer recentere datum is een stukje over hoe ik me verbaas dat er gesproken wordt van een rustige jaarwisseling als er een boel vernield is.

Hoe de komende jaarwisseling gaat verlopen houd mij momenteel best bezig. Want … wat staat er te gebeuren??? Ik vrees  met behoorlijk grote vreze en ben bang dat er op grote schaal gereld zal worden. En daar snap ik echt helemaal niets, niets, niets van. Waarom? Maar goed, daar schreef ik dus al over. En eigenlijk zou ik daar nog hele epistels over kunnen schrijven, maar ik denk niet dat de boel daarvan duidelijker wordt.

Ik weet niet of je een tijd geleden onderstaande advertentie in de (landelijke) kranten hebt zien staan? Daar had ik al best een mening over, dat zal je niet verbazen.

Afgelopen maandag stond deze ingezonden brief in de krant als reactie op die advertentie. Daar kon ik me best in vinden.

Natuurlijk, we leven in bizarre tijd en iedereen preekt voor eigen parochie, maar toch. Waar is het (om)kijken naar een ander gebleven. Waar is het begrip voor elkaar, het een stapje terugdoen als het nodig en/of wenselijk is.

Wat verwacht jij van de komende jaarwisseling? Ken je mensen die heel erg boos of teleurgesteld zijn door het vuurwerkverbod? Ben je bang voor rellen? 

Stoere vrouwen

Ik ben heel erg van de geschiedenis. Als ik boeken lees met daarin echt bestaande personen of gebeurtenissen google ik me helemaal suf om meer info en dat geldt ook als ik films, series of documentaires kijk. Heerlijk om me op die manier meer te verdiepen.

In onze geschiedenis (maar dat geldt ongetwijfeld voor alle landen!) zijn dingen gebeurd waar we, met de kennis van nu, anders naar kijken. Maar het blijft onze geschiedenis. Die moet, wat mij betreft, niet weggepoetst worden. Wel vind ik het belangrijk om gebeurtenissen goed te duiden en in het perspectief van de tijd waarin ze gebeurden te zien. Enfin: daar schreef ik hier al een uitgebreid logje over.

Waar ik het over wil hebben zijn de stoere vrouwen die momenteel in de podcast (ja sorry, weer een blog over een podcast) ‘Geschiedenis geven’ behandeld worden.

Gisteren luisterde ik het verhaal over Hildegard von Bingen die van 1098 tot en met 1179 leefde (de dame werd maar liefst 81 jaar!) en dat was met recht een stoere vrouw. Echt een superinteressante podcast over een non met een heel bijzonder leven en een enorm invloed op het leven van anderen (en die invloed is ook heden ten dage nog springlevend: klik en klik).

Al een boel jaren geleden was ik met Mr. T. in Brugge en een van de dingen die ik me nog haarfijn herinner (en dat is best bijzonder omdat ik geen al te best geheugen heb wat dat betreft) was het prachtige gezang dat wij op enig moment uit een kerk hoorden komen en dat heel erg op de muziek in dit youtube-filmpje leek. Geen idee of het het gezang was dat destijds door Hildegard gecomponeerd was, maar het was prachtig. Hoe bijzonder is het in ieder geval wel niet dat zij muziek componeerde en dat die gewoon te beluisteren is.

Hildegard was, wat mij betreft, met recht een stoere vrouw. Dat gold ook voor de afleveringen over Madame Curie en Boudica.

Maria van Bourgondië maakte voor haar tijd een aantal dappere keuzes, maar dat was maar van korte duur want toen ze trouwde was het uit met de pret haar macht. Dus heel stoer was ze niet. Dat vond ik ook van Alexandrine Tinne hoewel ook zij bijzondere dingen ondernam in haar (net als dat van Maria te) korte leven.

Anna Maria van Schurman was dan weer wel wat ‘stoerder’ al deed zij geen echte stoere dingen, maar was ze vooral super-, super-, superintelligent. Van Trijntje weet men eigenlijk veel te weinig om echt te weten of ze een echte stoere vrouw was, maar het is natuurlijk wel stoer dat ze uiteindelijk het oudste menselijke skelet werd dat in Nederland gevonden is.

In ieder geval: het is een heerlijke serie om te luisteren. Met mooi commentaar van Willem Eekhof en Meereke Bosua en ik heb er al heel wat genoeglijke uurtjes mee doorgebracht want voor al die stoere vrouwen maakten Willem en Meereke ook al de podcastserie geschiedenis geven. En ook die is geweldig! Ieder tijdvak komt uitgebreid aan bod en, voor mij heel belangrijk zoals ik al aangaf, er wordt ook kritisch naar gebeurtenissen gekeken. Opnieuw dus een podcastserie die ik je van harte aan kan bevelen!

Welke stoere vrouw zou volgens jou niet mogen ontbreken?

Heerlijk!

Oh, ik kookte vandaag toch zo lekker. Of nou ja, koken: er kwam geen fornuis aan te pas!

Een quichevorm bekleden met deeg en daarop gerookte zalmsnippers.

Daarna een laagje prei en paprika (maar daar vergat ik een foto van te maken).

Dan een sausje maken van:

  • 5 eieren
  • 1 eetlepel mosterd
  • 1 theelepel kerrie
  • wat peper en zout
  • twee eetlepels ricotta
  • de geraspte schil van een citroen


Dat giet je dan over de andere ingrediënten heen:

En dan komt het na ongeveer 40 minuten zo uit de oven (220°C).

Dat eet je dan weer met cottage chees en rucola. Echt heerlijk!!!! Dat vonden Mr. T. en Ova ook, maar dat zelfs Saar genoten heeft is best bijzonder.
Heb jij nog een lekker recept voor een hartige taart?

Opgewekt naar de eindstreep

Na ‘Pogingen iets van het leven te maken‘ en ‘Zolang er leven is‘ is daar deel drie ‘Opgewekt naar de eindstreep‘ en de titel doet vermoeden dat er met dit deel een einde aan de reeks van Hendrik Groen komt.

Vanwege de sluiting van het verzorgingshuis in Amsterdam-Noord is Hendrik Groen overgeplaatst naar Bergen aan Zee. De Oud-Maar-Niet-Dood-club is uit elkaar gevallen. Af en toe is er een Omanido-reünie waarbij het ouderwets gezellig wordt en de drank ruimhartig vloeit, maar verder is er niet veel meer om naar uit te kijken. Hendrik moet constateren dat de tijd niet meer zo mild voor hem is: hij wordt steeds vergeetachtiger en begint het overzicht te verliezen. Dat levert het nodige gestuntel op. Hij besluit opnieuw een dagboek bij te gaan houden in een poging weer wat meer grip op de werkelijkheid te krijgen. En anders kan hij er in ieder geval nog eens nalezen wat hij allemaal vergeten is.

Het leven wordt er niet aangenamer op als ook in Bergen aan Zee het coronavirus alles op zijn kop zet. En helaas is er geen Evert meer om er foute grappen over te maken, al doet de voorheen zo brave Hendrik zijn best om zijn vriend hierin te evenaren. Gelukkig heeft hij nog drie trouwe vrienden over om hem op het rechte pad te houden: Leonie (88), Frida (10) en Juffrouw Jansen (4). Die laatste is zijn hond, het afscheidscadeau van Evert. Samen met deze bondgenoten sleept Hendrik zich opgewekt naar de eindstreep.

Net als de eerste twee delen leest dit boek(je) als een tierelier. En eigenlijk kan ik er gewoon niet al te veel over kwijt, want dan zou ik teveel verraden over hoe het boek in elkaar zit. Mijn algehele mening na het lezen van het boek is dat Hendrik nog steeds een fijne, oude man is met een groot hart. En dat je te doen hebt met op die manier aflopende levens. Maar zoals gezegd, het leest hartstikke fijn, er zit weer de nodige humor in verweven en Frida is een prachtig kind.

Het enige waar ik me wel behoorlijk aan geërgerd heb is feitelijk zo’n beetje hetzelfde als wat ik had met de podcast ‘Virus verhalen‘. Grote delen van Nederland hebben in de eerste golf echt totaal niet in de gaten gehad hoe erg de situatie in bijvoorbeeld Brabant was. Ik snap natuurlijk dat Hendrik in Bergen aan Zee woont en dat dat ruim 150 kilometer van mijn woonplaats is, maar in het boek wordt de situatie rondom corona behoorlijk gebagatelliseerd. Maar goed, daar is het dan natuurlijk ook een persoonlijk dagboek voor. ;-)

Heb jij de dagboeken van Hendrik Groen gelezen? Wat vond/vind je ervan? En heb je de serie op tv gekeken?

Nog meer luisterplezier

Ach mensen toch, als je zoveel wandelt, dan heb je ook veel tijd om podcasts te luisteren. Ik heb er alvast weer drie (heb nog ongeveer 20 andere titels in een concept staan wachten) voor jullie en kan ze van harte aanbevelen.

  1. De jodenverraadsters is een podcastserie die gebaseerd is op de levens van onder andere Ans van Dijk, Rosa Roozendaal en Peter Schaap. Ik beken dat ik wat moeilijk in de eerste aflevering kwam maar dat maakte vervolgens de vier daaropvolgende afleveringen en het afsluitende interview van Gijs Groenteman met Helmert Woudenberg meer dan goed. Een indrukwekkende en interessante serie over de keuzes die mensen maken en wat voor verschrikkelijke gevolgen die keuze kunnen hebben voor veel andere mensen.
  2. Een heerlijke Ted Talk om te luisteren vond ik die van Sir Ken Robinson die het heeft over schoolsystemen die creativiteit ‘vermoorden’. Vol humor, maar ook vol rake ideeën wat mij betreft.
  3. Het is een hot item: racisme en #blacklivematters. In de podcast Boos praten Tim Hofman en Clarice Cargard over deze thema’s. Ik vond het verhelderend al was ik het tegelijkertijd lang niet altijd met Cargard eens. Wil dat zeggen dan ik een racist ben? Dat lijkt mij niet. Maar wat het wel wil zeggen is dat ik wat zij vertelt wel begrijp.

Ja sorry hoor, maar ik ben dus echt zo blij dat ik die podcasts ontdekt hebt. Soms is het puur entertainment, soms heel leerzaam en enorm interessant. Ik zou zeggen: luisteren!

Ik heb al een paar keer een reactie gelezen waarin mensen aangeven dat ze denken dat ze niet lang genoeg hun aandacht bij een podcast kunnen houden. Daar was ik ook bang voor. Mijn gedachten zweven vaak ook alle kanten op. Maar bij echt goede (en vooral natuurlijk voor jou interessante!) podcasts valt dat reuze mee heb ik gemerkt. Want de meeste podcasts worden verteld door heel fijne stemmen, er zit wat muziek onder, er is ander geluid dat het verhaal ondersteunt. En mis je soms een relevant stukje, dan is er het een terugknopje dat de 15 seconden terugzet. Werkt echt heel goed. Ik zou zeggen: geef het een kans!

Wraak

En weer luisterde ik een geweldige podcast namelijk ‘Wraak‘. Wow, dit was echt een supertof verhaal.

Wraak is een achtdelige serie over ambitie, macht en #metoo. In de race om korpschef van de Amsterdamse politie te worden, schakelt de ambitieuze Barbara Schaaf haar mannelijke concurrent uit met een #metoo. Daarmee ontketent ze een wraakactie die haar uiteindelijk voor een onmogelijke keuze stelt.

Het was niet alleen dat spannende verhaal, maar ook de boodschap die er in mijn ogen inzat. Dat je mensen kapot kunt maken met leugens en dat het soms onmogelijk is voor de beschuldigde om zich te verdedigen. Niet alleen een geweldig spannend verhaal trouwens, maar ook heel mooie geluidsaspecten vond ik. Ik zet m’n oortjes natuurlijk nooit echt hard, maar dit was zo gaaf dat geluid dat van links naar rechts vliegt en die geweldige geluiden. Alleen de kat kwam wat ongeloofwaardig op me over. De stemmen van de acteurs daarentegen: superhelder en duidelijk. Kortom: geweldig genoten!

Guus kom naar huus

Picture this: Saar en ik zitten samen te computeren en ineens begint Saar ‘Guus kom naar huus’ te zingen. Ha, heerlijk liedje vind ik. Saar vertelt dat ze het liedje afgelopen week op school zong en dat haar leeftijdsgenoten het niet kenden. Nou ja zeg, wat een gebrekkige muzikale opleiding hebben die kinders dan allemaal ;-).

Enfin: in no time zet Saar het lied op en zitten we samen het refrein van ‘Guus kom naar huus’ te zingen. Maar al die coupletten, die ken ik dus echt niet (ook nooit gekend).

Dus de songtekst erbij gezocht die ik hieronder maar even neerzet. Die Guus, zo blijkt, beleefde behoorlijk wilde avonturen en liet het thuis behoorlijk afweten.

Guus kom naar huus want de koeien staan op spring’n
De varkes mutt’n vret’n en ‘t hooi moet van ‘t land
Guus kom naar huus want daar ‘beuren rare ding’n
Dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand
Guus Utenwaard is een week of wat geled’n
Toen ‘ie terugkwam met de trekker na het hooi’n van ‘t land
Met ‘n behoorlijk flinke vaart tegen de koeiestal gered’n
Zien trekker total loss en zien kop in ‘t verband
Nou kan een boer niet zonder trekker dus ‘n nieuwe mos ‘r kommen
De schoenendoos werd omgekeerd ‘t kapitaal geteld
En op zaterdag het Guus de buus naar Rotterdam genommen
En in zien binnenzak had Guus een flinken boerentiet met geld
Guus Utenwaard had zich nooit in ‘n stad begeven
Hij kent alleen ‘t dorp, ‘t land, de oude boerderij
Zien hejt het vroeger zejt da’s waar de wilde wijven leven
Die voor ‘n stuuver mit naar boven gaan voor de vrijerij
Daar krieg je grote puusten van want al die wijven uut de steden
Leven daar in zonde en die gaan nooit naar de kerk
Alleen naar grote feesten, orgies en excessen deden
Ja de duvel in de steden het daar flink wat overwerk
Guus kom naar huus want de koeien staan op spring’n
De varkes mutt’n vret’n en ‘t hooi moet van ‘t land
Guus kom naar huus want daar ‘beuren rare ding’n
Dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand
Guus Utenwaard liep daar constant aan te denk’n
Toen ergens in de binnenstad een struise tot ‘m zei
“He ga je mee ‘k weet waar ze ‘n lekker neutje schenk’n
Daar komen enkelt mensen met manieren zoals jij
Huize Constance geeft je een kans schat kom je lekker mee naar bov’n”
En Guus dacht als pastoor dit wist dan kom ik in de hel
Die blote billen, naakte wieven, Guus die kon ‘t niet gelov’n
Dat had ‘n Utenwaard nog nooit ervaard maar Guus had ‘t nu wel
Guus kom naar huus want de koeien staan op spring’n
De varkes mutt’n vret’n en ‘t hooi moet van ‘t land
Guus kom naar huus want daar ‘beuren rare ding’n
Dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand
Guus Utenwaard kreeg de smaak nu goed te pakk’n
Hij kocht geen grote trekker maar ‘n snelle Amerikaan
Daar scheurt ‘ie mee naar Rotterdam om flink daar door te zakk’n
Met alleen de wilde wijven maar zien koeien laat ‘ie staan
‘T Hele dorp spreekt schande over Utenwaard en zien manier’n
En pastoor zegt “nou die Utenwaard, die komp vast in de hel”
Maar Guus vergat zien boerderij, het land en al zien dier’n
En spendeerde heel zien schoenendoos aan ‘t wilde wijvenspel
Guus kom naar huus want de koeien staan op spring’n
De varkes mutt’n vret’n en ‘t hooi moet van ‘t land
Guus kom naar huus want daar ‘beuren rare ding’n
Dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand
Guus kom naar huus want de koeien staan op spring’n
De varkes mutt’n vret’n en ‘t hooi moet van ‘t land
Guus kom naar huus want daar ‘beuren rare ding’n
Dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand


Meezingen viel nog niet echt mee moet ik zeggen, sommige zinnen lijken niet te passen, maar dat ligt ongetwijfeld aan ons. Alexander Curly, zo las ik vervolgens, is alweer 8 jaar dood en is maar 65 jaar geworden. Dat heb ik gemist, of is niet blijven hangen, dat kan natuurlijk ook.

Maar wat een heerlijk liedje om even ongegeneerd te ‘lallen’. Ben benieuwd wat de buren dachten. Maar goed, heb je even zin in een positieve boost: ik zou zeggen, zet het nummer op en lal lekker mee!

Van welk liedje krijg jij spontaan goede zin?