De hand van Mustang Sally

Lieve mensen, ik denk dat ik het mooiste boek van 2023 al gelezen heb wat werkelijk waar: wat een ontzettend ontroerend, aangrijpend, mooi, bijzonder en fijn boek is ‘De hand van Mustang Sally‘ van Eva Posthuma de Boer.

In De hand van Mustang Sally van Eva Posthuma de Boer verandert een noodlottig ongeval eind jaren zeventig het leven van de familie De Ridder ingrijpend. Op de dijk voor hun boerderij schept een vrachtwagen de zesjarige Abel, die daarbij omkomt. Het verlies ontwricht het jonge gezin. De huisarts oppert een mogelijke strohalm, iets wat zou kunnen helpen tegen de ondraaglijke pijn: nog een kind.

Een jaar later wordt Kjeld geboren. Maar het kind lijkt in niks op de engelachtige Abel.

De hand van Mustang Sally volgt de bewoners aan de dijk, met de familie De Ridder als middelpunt, over een periode van veertig jaar. Een roman over de liefde tussen ouders en kinderen, die laat zien hoe tragische gebeurtenissen door generaties heen van invloed zijn.

Ik kan hier nog veel meer enthousiaste woorden neertikken, maar dat heeft geen enkel nut. Je moet gewoon heel, heel snel dit boek gaan lezen. Doen!!!

Antwerpen deel 2

Liepen we die eerste dag in Antwerpen 14 geregistreerde kilometers, de tweede dag liepen we er zelfs ruim 18. Na het ontbijt checkten we uit en brachten we de koffers naar de auto en startte onze wandeling.

Ik heb ooit een podcast geluisterd over een straathoek in Antwerpen waar drie gebeurtenissen plaats hebben gevonden waarover in die podcastserie verteld wordt: een bankroof in 2019, een aanslag in 1980 en een Joods jongetje dat aan het kamp ontsnapt omdat zijn moeder hem in 1942 van diezelfde straathoek wegstuurt. Een heel interessante podcast en omdat ik het sowieso leuk vind om door een stad te dwalen beginnen we de ochtend met wat ronddwalen door de stad richting de plek waar dat allemaal gebeurd is. Helaas vinden we niets wat op de juiste plek duidt, maar het is wel leuk om door een wijk te wandelen waar nog veel orthodoxe Joden wonen.

Ons tweede doel is de Handelsbeurs in Antwerpen en werkelijk waar prachtige locatie. Nog maar vrij recent open na een heel langdurige restauratie. Hier gaan we naar de expositie ‘Ikonen’ van Antoon Corbijn. Mooi, maar eerlijk gezegd had ik mezelf niet goed genoeg ingelezen want ik dacht daar de iconische foto’s van popsterren te zullen zien en laat dat nou net niet het geval zijn. Die zijn wel te zien in een introductiefilm, maar ja, dat is niet wat ik verwachte. De expo bestaat uit foto’s die Corbijn maakte op begraafplaatsen, van hemzelf als een popster (wel erg mooi gedaan overigens) en foto’s uit Rusland met als rode draad Lenin. In de Handelsbeurs zelf zijn (gratis) foto’s te zien zie Corbijn maakte van werknemers van Katoen Natie. Je ziet daar een boel mooie portretten.

Als we klaar zijn met Corbijn zoeken we een tentje om te lunchen. Net als gisteren is het razend druk in de stad (het is natuurlijk vakantie maar wow, het is gewoon echt heel, heel druk) en daarna wandelen we richting de Sint-Annatunnel. Deze voetgangerstunnel loopt onder de Schelde door en verbindt op die manier beide oevers met elkaar. De tunnel viert over een jaar of 10 zijn honderdste verjaardag en we gaan met de (houten) roltrappen naar beneden, lopen naar het andere einde van de tunnel, gaan weer naar boven, maken foto’s van de skyline van Antwerpen, gaan weer naar binnen en beneden, lopen weer die hele tunnel en gaan weer naar boven. Een leuke ervaring!



We vervolgen onze weg naar een volgende tijdelijk te bezoeken happening: Being Van Gogh. In een grote ronde koepel wordt het verhaal van Vincent van Gogh verteld terwijl er prachtige projecties op die koepel getoond worden. Met geweldige muziek erbij is dat een magische ervaring die je, liggend op een zitzak, tot je neemt. Heel erg mooi, maar op 8 januari 2023 was in Antwerpen alweer de laatste uitvoering.


Als we na een uur weer buiten staan (en ja echt, Mr. T. presteerde het om even in slaap te vallen tijdens dit spektakel) wandelen we richting MAS. Het is te laat om nog een kaartje voor het museum te kopen, maar naar boven gaan kan natuurlijk altijd. Wat een prachtig gebouw is dat!



Van het MAS wandelen we weer richting de parkeergarage en uiteindelijk hebben we er dus bijna 19 kilometers op zitten. Heerlijk!

Niet van hier

Een boek dat is geschreven door de zus van een behoorlijk beroemde cabaretier en dat dan ook nog over je eigen dorp gaat dat moet ik natuurlijk lezen (en ook voor het eggie in de boekenkast hebben natuurlijk). Waar gaat ‘Niet van hier‘ over?

Aan de rand van het dorp Z wordt het levenloze lichaam van Nannie, een dansmarieke, gevonden. In dezelfde week verhuist een stads gezin naar het nieuwbouwproject in het dorp. Rifka Marsman, de dertienjarige dochter van het importgezin, moet haar plek zien te vinden binnen een gemeenschap die in shock verkeert. In de korte tijd tussen carnaval en kermis trekt Nannies geest haar naar een volwassener gebied, waar ze zonder die lokroep nooit zou zijn gekomen. Niet van hier is een helder geschreven psychologische roman. Vernuftig verteld vanuit de perspectieven van Rifka, de einzelgänger Heleen en een naamloze dakdekker, die het geheel van bovenaf beschouwt.

Tja, wat vond ik nu van dit boek. Het leest vlot, dat zeker. En er zitten ook best leuke en herkenbare stukjes in. Maar dat het me nu echt wist te boeien, dat kon ik toch ook niet zeggen. Ik vond uiteindelijk alleen de link tussen de vader van Rifka en Heleen een heel mooie. Al realiseer ik me dat dit wel een soort van spoileralert is. Maar ach, ik denk niet dat je dit boek nog gaat lezen toch?

Enne: mijn achternaam komt ook in het boek voor (al heet ik ‘van deN’, dus een eventuele link is daarmee natuurlijk weg. Mijn blognaam is een anagram van mijn achternaam en dat vind ik dan weer wel leuk! Want er zit ‘taal’ in en de oplettende lezer zal ongetwijfeld ooit gezien hebben dat alle categorieën hier in de voltooid verleden tijd staan of in ieder geval met ‘ge’ beginnen. Ook best talig toch?

 

Antwerpen

Tussen kerst en oud & nieuw hadden Mr. T. en ik allebei vrij: een mooie gelegenheid om er twee daagjes tussenuit te knijpen. Voor ons 12½-jarig huwelijk hadden we twee hotelbonnen gekregen waarvan we er één aan een hotel in Antwerpen besteed hebben. En in Antwerpen, daar hebben wij ons meer dan prima vermaakt!

Dat we in Antwerpen terecht kwamen is eigenlijk de schuld van Rietepietz want zij logde een tijdje geleden over een expositie die daar te zien was en die mij echt heel erg trok. Want zeg nou zelf: Napoleon in een bad gevuld met napoleons, dat is toch hilarisch! Op naar Antwerpen dus!
We parkeerden de auto in de buurt van het hotel en wandelden toen richting het centrum. Ik had een app geïnstalleerd waar je, tegen betaling van € 1,49 (per wandeling, dus niet voor de app) een stadswandeling kunt downloaden en ook Antwerpen zat bij de beschikbare wandelingen. En wow, werkt die app fijn zeg. Geen gedoe met boekjes die natregenen (helaas was het nat buiten) en op relevante plekken meteen linkjes naar meer informatie.

We starten met de wandeling (heel leuk en heel duidelijk) en komen op enig moment langs het Paleis op de Meir waar dus die door Rietepietz aanbevolen tentoonstelling was. Nou, ze heeft niets te veel geblogd. Wat een heerlijke, grappige en bizarre tentoonstelling. Ik vond de bordjes van de Vereniging voor Nutteloze Borden echt hilarisch. Burpindale Palace is nog 10 dagen te zien, dus mocht je zin hebben in heerlijke onzin: heel snel gaan! En het allerleukste vond ik nog dat Mr. T. het ook zo geweldig vond.



Nadat we de expo bezocht hadden vervolgden we onze wandeling door Antwerpen. Wat een mooie stad is dat zeg. Ik was er ooit eerder geweest en had op een of andere manier een idee van grauwheid in mijn hoofd zitten. Nou, niets van dat alles (meer?). Prachtig!



We eindigden onze wandeling in de oudste kroeg van Antwerpen waar we heerlijke biertjes dronken en daarna liepen we terug naar de parkeergarage, haalden onze koffers op en checkten in in ons
hotel
.

Die avond aten we heerlijk bij een Thais restaurant waar ons, door de open keuken, af en toe een hoestbui overviel als er in die open keuken chilipepers gesneden werden. Hahaha, dat heb ik thuis ook regelmatig als ik met chilipeper kook.

Deel twee volgt binnenkort!